رسانه ملی اولین منبع دریافت اطلاعات

به همین دلیل منبع مناسبی برای کسب اطلاعات و اخبار اولیه است. رسانه ملی به عنوان یک نهاد فرهنگی موظف است اطلاعات موثقی را در اختیار مخاطبان قرار بدهد و بعد از آن هم مردم به دنبال کسب اطلاعات ثانویه و تکمیلی باشند.

وقتی اولین مناظره روی آنتن رفت من به دلیل مشغله کاری دسترسی به تلویزیون نداشتم، اتفاقا در آن لحظه به کانال‌های اجتماعی هم مراجعه کردم، اما خبری از مناظره نبود، ولی بعد از تمام شدن مناظره، اطلاعات حاشیه‌ای درباره مناظره دست به دست در گروه‌های مجازی چرخید. بنابراین تلویزیون و رادیو می‌تواند اولین گامی باشد که مردم به آنها مراجعه می‌کنند و بعد از گرفتن اطلاعات اولیه ناخودآگاه ذهن به سمت دریافت اطلاعات بیشتر پیش می‌رود. به همین دلیل مردم در کنار رادیو و تلویزیون، شبکه‌های ماهواره‌ای و شبکه‌های مجازی را هم دنبال می‌کنند تا بعد از دریافت اطلاعات ثانویه شروع به تحلیل کرده و اطلاعات رد و بدل شده را با یکدیگر مقایسه کنند.

ما در عصری زندگی می‌کنیم که دسترسی مردم به شبکه‌های تلویزیونی، رادیویی و شبکه‌های مجازی زیاد است و هر رخدادی که پیش می‌آید از طریق منابع مختلف به دنبال کسب خبر می‌روند. چه برسد به این‌که رخداد عظیمی همچون انتخابات را در کشور پیش رو داریم. مسلما مردم برای این‌که انتخاب بهتری داشته باشند، حتما به رسانه‌های مختلف مراجعه می‌کنند تا بعد از دریافت همه اطلاعات و جمع‌بندی به نتیجه مطلوب دست پیدا کنند.

بنابراین خواه ناخواه شبکه‌های اجتماعی هم در کنار شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی به عنوان یکی از منابع دریافت اطلاعات هستند، چون مردم اطلاعات حاشیه‌ای همچون فلان نامزد با چه ماشینی آمده یا این‌که شرایط محافظتی او به چه ترتیبی است و... را از طریق شبکه‌های اجتماعی دریافت می‌کنند و در رسانه ملی به چنین حواشی اشاره نمی‌شود. اگر مسائل حاشیه‌ای از تلویزیون پخش شود، مسلما مردم هم برای دریافت این اطلاعات حاشیه‌ای به رسانه ملی مراجعه می‌کنند، ولی در حال حاضر منبع این نوع اطلاعات شبکه‌های مجازی است، اما باید قبول کرد مردم ذهن کنجکاوی دارند و ناخودآگاه علاقه‌مند به کسب اطلاعات بیشتر هستند و نباید جلوی این مسیر را گرفت، بلکه باید آن را به درستی هدایت کرد.

دکتر وحیده ترزمی‌نژاد/ پژوهشگر ارتباطات