جذب پزشک در مناطق محروم راه های دیگری دارد

قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان 12 اردیبهشت 1375 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. ماده یک این قانون می گوید تمامی افراد با تحصیلات فوق دیپلم و بالاتر که پس از تاریخ اول تیر 1367 از مراکز آموزش عالی گروه پزشکی در داخل و یا خارج کشور فارغ التحصیل شده و یا می شوند

کد خبر: ۱۰۲۵۶۶

و خدمت آنان از سوی وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی مورد نیاز اعلام می شود ، مکلف هستند حداکثر مدت 24 ماه اول پس از فراغت تحصیل در داخل کشور و در مناطق موردنیاز بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و تشکیلات تابعه آن خدمت نمایند.
در این قانون طول مدت خدمت برای افراد فوق دیپلم حدود یک سال است و در مناطق مختلف کشور ضریبی دارد که مدت خدمت را کوتاه تر می کند. همچنین برای خانواده شهدا و ایثارگران و متاهلان تسهیلاتی پیش بینی شده اما افرادی که در خارج از کشور تحصیل کرده و از بودجه ارزی استفاده نکرده اند ، مشمول این طرح نمی شوند. زمانی که این قانون به تصویب رسید کمبود شدید پزشک در کشور وجود داشت و اکثر مناطق محروم فاقد پزشک بود ولی بعد از گذشت 27 سال از انقلاب و خیل عظیم فارغ التحصیلان گروه پزشکی و پیراپزشکی و درصد بالای بیکاری در این گروه به نظر می رسد ، اجرای این قانون که فقط برای گروه های پزشکی وجود دارد ، ظلمی است که به این گروه روا می شود. جذب پزشک در مناطق محروم راهکارهای دیگری دارد که بهتر است برای رضایتمندی این نخبگان جامعه ، امکانات و حقوق مکفی در نظر گرفته شود تا افراد با رغبت جذب مناطق محروم شوند.همچنین با توجه به این که این قانون برای افرادی نوشته شده که از تحصیل رایگان امکانات دولت استفاده می کنند ، دانشجویان دانشگاه آزاد که هزینه های تحصیل را خود می پردازند ، از مزایای فارغ التحصیلان خارج از کشور استفاده می کنند. ما فکر می کنیم این قانون باید هر چه سریع تر لغو و از راهکارهای منطقی برای جذب پزشکان استفاده شود. یکی از مشکلاتی که این قانون و خدمت وظیفه سربازی برای این گروه پیش آورده ، این است که پزشکان و گروه های پزشکی اکثرا بجز موارد استثنائ قبل از ورود به دوره های بالاتر باید این خدمات را انجام دهند و این باعث می شود افراد نخبه و توانا از ادامه تحصیل ممتد محروم شوند که این خود نیز ظلم مضاعفی نسبت به این گروه است چون بقیه گروه های دانشگاهی می توانند قبل از خدمت وظیفه سربازی ادامه تحصیل دهند و از معافیت تحصیل استفاده کنند.این قانون مواد دیگری نیز از جمله ماده 14 دارد که وزارت بهداشت موظف است برای رفع نیاز پزشک متخصص در مناطق محروم اقدام کند که این ماده متاسفانه بخوبی اجرا نشده و اگر مناطق محروم خالی از پزشک متخصص است و یا در ماده 11 که می گوید این افراد از لحاظ حقوق و مزایا و امور رفاهی تابع قوانین و مقررات استخدام کشوری و قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت هستند به نظر می رسد بخوبی اجرا نشده است. این قانون در تاریخ 3 مهر 1370 و 27 آذر 1384 اصلاحاتی داشته است.