نمی‌خواستم بازیگر حرفه‌ای شوم

این بازیگر که این روزها فیلم «یک روز بخصوص» را روی پرده دارد، به ایسنا گفته است: اواخر سال 1394 و پس از بازی در فیلم «دختر» بود که پیشنهادی از طرف همایون اسعدیان دریافت کردم و خیلی سریع هم با آن موافقت کردم، چون ما سال‌ها قبل سریال خوبی به نام «راه بی‌پایان» را با یکدیگر کار کرده بودیم که در زمان خود بسیار خوب دیده شد و مجموعه ارزشمندی بود، اما در بخشی از کار با آقای اسعدیان به مشکل برخوردیم و طوری شد که در اواخر سریال دیگر کار کردن برایم غم‌انگیز شده بود.

او در ادامه گفته: شرایط به حدی بود که حتی با هم حرف نمی‌زدیم و این برایم بسیار دردناک بود. بعدها خیلی از رفتار خودم پشیمان شدم و آرزو می‌کردم شرایطی پیش آید که آن کدورت برطرف شود. این درخواست قلبی من با پیشنهاد بازی در فیلم «یک روز بخصوص» برآورده شد و من هم به سرعت آن را پذیرفتم و در نهایت همه چیز بخوبی حل شد.

بازیگر فیلم‌های «دوران عاشقی» و «کوچه ‌بی‌نام» درباره ادامه روند بازی در نقش‌های متفاوت‌تر در سال 96 هم گفته است: پیش‌بینی خاصی ندارم که چه اتفاقی می‌افتد چون در سینمای ایران گاهی چیزهای دیگری ممکن است پیش آید، مثلا یک دوست بخواهد در کاری حضور داشته باشی یا اصلا نیاز سینما بر این باشد که نقشی را بازی کنی. با این حال کماکان دوست دارم متفاوت کار کنم چون این باعث می‌شود حیات هنری خودم هم ادامه پیدا کند.

فرهاد اصلانی در پاسخ به این که برای متفاوت کار کردن بجز پیشنهاد نقش‌های متفاوت، خودش فکر می‌کند چه کارهایی باید انجام دهد، بیان کرد: بخشی از این متفاوت بودن به خود من بستگی دارد و معتقدم درباره خودم کم‌کاری می‌کنم، به همین دلیل از دست خودم عصبانی هستم و امیدوارم سال جدید در این‌باره جدی‌تر برخورد کنم. او درباره این که از چه چیزهایی عصبانی است که قصد دارد جدی‌تر روی آنها کار کند، گفت: رخوتی در من به وجود آمده که یکی از دلایل به وجود آمدن آن هم سینماست و این شرایط بیرون آمدن از رخوت و خلاف جهت شنا کردن را به یک کار سخت تبدیل می‌کند. شاید یک دلیل مهم آن هم این باشد که واقعا نمی‌خواستم به صورت حرفه‌ای بازیگری کنم و بیشتر تجربی کار کردن را ترجیح می‌دادم، چون گاهی این شرایط حرفه‌ای شدن طراوت کار آدم را از بین می‌برد.