برانکو «مربی» است نه «سرمربی»

جام جهانی 2006 در مرحله مقدماتی تفاوت فاحش فوتبال آسیا با اروپا و امریکای جنوبی را نشان داده است.اولین اختلاف ما با اروپایی ها فیزیک بدنی است.

کد خبر: ۱۰۰۰۵۲

اروپایی ها می دانند در فوتبال امروز چگونه از فیزیک بدنی استفاده کنند. کار فنی آنها هم متناسب با فیزیک بدنی شان است. شاید این سوال برای عده ای پیش بیاید پس چگونه است اوکراین از اسپانیا 4 گل می خورد و به عربستان 4 گل می زند. یعنی عربستان از لحاظ بدنی در سطح خیلی پایینی قرار دارد و در برابر اسپانیا گلباران خواهد شد. پاسخ این است که اروپایی ها از جمله اوکراینی ها آمادگی جسمانی بالایی دارند. اما آنها از کشوری سردسیر به آلمان رفته اند. آنها معمولا در دمایی بین 5 تا 15 درجه سانتیگراد مسابقه می دهند و در اولین بازی خود در جام جهانی طاقت هوای گرم را نداشتند و 4 گل خوردند. بعد با هوای آلمان تطبیق پیدا کردند و اوکراینی شدند که در مرحله انتخابی بود. آنها روز به روز بهتر می شوند.
در جام جهانی 2006 کاملا روشن شد در ایران و عربستان کار پایه ای صورت نگرفته. البته عربستان سرمایه گذاری زیادی کرده اما به اندازه ایران استعدادهای درخشان ندارد. در یک مسابقه نقش مربی و بازیکن 85 درصد است و دیگر عوامل مثل تماشاچی و رسانه ها و ابزارهای حمایتی فقط 15 درصد نقش دارند. در تیم ملی ما هنوز «سرمربی» تعریف نشده است. فوتبالی که براساس علم بنا نشده و فقط به درخشش ستاره هایش دلخوش است ، دست کم یک «سرمربی» توانمند می خواهد که از این استعدادها یک تیم بسازد و تاکتیک هایش را پیاده کند. اما به سراغ فردی به نام برانکو می رویم که مربی و تمرین دهنده بوده ، نه سرمربی.
او در بخش کاری خود قوی است. ولی سرمربی کسی است که باید مدیر باشد و ارتباط عاطفی و دوستی و در عین حال مدیریتی با زیرمجموعه خود داشته باشد و بتواند تیم را در 90دقیقه بازی هدایت و تاکتیک هایش را پیاده کند. اشکال کار ما در ساختار ورزش ماست. باید همزمان کار پایه ای و قهرمانی را انجام دهیم. گاهی به این می چسبیم و گاهی به آن و هیچ برنامه بلندمدت نداریم. نتیجه آن می شود که برای تیم ملی در آلمان اتفاق افتاد.