واقعیت های فراموش شده دوره پیش دبستانی

کودکستان یا پیش بینی دوره پیش از ورود کودک به مدرسه از ابتکارهای مربی بزرگ آلمانی فروبل در بیش از2 قرن پیش است که با هدف ایجاد آمادگی های شناختی ،عاطفی و اجتماعی صورت گرفت روان شناسان معتقدند کودکی که از محیط گرم خانوادگی

کد خبر: ۹۳۵۷

برخوردار است و سالهای اولیه عمر خود را کنار مادری مهربان ، متعادل و کاردان به سر می برد، از اعتماد به نفس و امنیت خاطر بالایی برخوردار می شود، چنان که پیش از سنین مدرسه می تواند هر روز، بدون این که مضطرب و نگران شود، ساعتی را دور از خانه بماند. او در این مدت ، به دور ماندن از مادر عادت می کند، با مقررات محیط جدید آشنا می شود، به نظم و تربیتی که لازمه فعالیت های آموزشی است ، تن می دهد و دست به یک تلاش ذهنی به منظور درک و فهم مطالب و کسب معلومات تازه می زند؛ ضمن این که دوره پیش از دبستان برای کودکانی که هنوز در یادگیری برخی مفاهیم عمومی و زبان کلامی با مشکل روبه رو هستند نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. تحقیقات متعدد نشان داده است که پرورش اجتماعی ، جسمی و روانی انسان بشدت تحت تاثیر عوامل موجود در اولین سالهای زندگی است ؛ بدین ترتیب کودکی که در دوران خردسالی کمبودهایی داشته است ، قادر نخواهد بود در سطوح بالاتر و پیشرفته ، از شرایط و فرصتهای تربیتی بهره مند شود. براساس پژوهشی که درباره استعدادهای فرد در17 سالگی به عمل آمد، معلوم شد که تقریبا 20 درصد استعدادها در یک سالگی شکل می گیرد،پنجاه درصد تا4 سالگی ،70 درصد تا8 سالگی و92 درصد تا13 سالگی ؛ بنابراین در همین دوران بظاهر کوتاه زندگی کودک : بلندترین و تاثیرگذارترین راه زندگی او تعیین می شود؛ چرا که تربیت با سه رکن اساسی خود یعنی تربیت حواس : تربیت تخیل و تربیت شخصیت ، سرنوشت کودک را تعیین می کند، پس جا دارد در این دوره سرمایه گذاری مادی و معنوی فراوانی صورت گیرد؛ اما با وجود همه این اطلاعات ، امروزه تنها4 درصد از جمعیت 3 تا6 سال کشور، آموزش پیش از دبستان می بینند؛ در حالی که شمار کودکان ایرانی در این سنین 5/4 میلیون نفر است . این در حالی است که این آموزش ها در جهان بیش از70 درصد کودکان را پوشش می دهد، مثلا در کشورهای اروپایی و اسکاندیناوی این پوشش نود تا98 درصد است و حتی در کشورهای آفریقایی مثل چاد و نیجریه این رقم به 40 تا پنجاه درصد می رسد. بنا به گفته مدیرکل دفتر امور کودکان و نوجوانان سازمان بهزیستی ، در حال حاضر فقط یک هزار و500 مهدکودک در کشور فعال هستند و برای زیر پوشش قرار دادن بخش قابلقبولی از این جمعیت، نیاز به 10 هزار مهد کودک است. از سوی دیگر، توجه به دوره اساس که در نظام آموزشی آینده به عنوان بخش ضروری مقاطع تحصیلی در نظر گرفته شده ، نیازمند امکانات ، تجهیزات و تخصصهایی است که بتواند توانایی های شناختی ، عاطفی ، اجتماعی و جسمی کودکان را شناسایی و حواس ، تخیل و شخصیت آنان را بارور کند؛ ضرورتی که اگر جدی گرفته نشود، می تواند استعدادها و توانایی های بسیاری را قبل از شکوفایی از بین ببرد و این زیانی جبرانناپذیر برای کشور محسوب می شود.