ثبت شرکت ها و ثبت شعب شرکت های خارجی در کشور

ثبت شرکتهای خارجی یا شعب آنها در دو مقطع در ایران مورد بررسی است.

کد خبر: ۹۲۵۵۱

الف: قبل از انقلاب اسلامی :ثبت شرکتهای خارجی و شعب یا نمایندگی آنها در قبل از انقلاب اسلامی براساس ماده 3 قانون راجع به ثبت شرکتها مصوب 11 خرداد 1311 شمسی با اصلاحات بعدی و رعایت مواد 4 و 5 و 6 و 7 و 8 و 9 همان قانون و همچنین مواد 1 تا 24 نظامنامه اجرای قانون ثبت شرکتها مصوب 2 خرداد 1310 با اصلاحات بعدی صورت می گرفت . منعی برای ثبت شرکتهای خارجی وجود نداشت و همچنین تفکیکی برای ثبت شرکتهای خارجی یا ثبت شعبه شرکت خارجی و یا ثبت نمایندگی شرکت خارجی به طور خاص نبود.
ب: بعد از انقلاب اسلامی: ثبت شرکتهای خارجی و شعب یا نمایندگی آنها بعد از انقلاب اسلامی برخلاف اصل 81 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که می گوید: «دادن امتیاز تشکیل شرکتها و موسسات در امور تجارتی و صنعتی و کشاورزی و معادن و خدمات به خارجیان مطلقا ممنوع است». تشخیص داده شد.
به همین جهت نخست وزیر وقت (شهید رجایی) طی نامه شماره 83240 مورخ اول آبان 1360 مراتب را از شورای نگهبان قانون اساسی سوال کرد و شورای نگهبان قانون اساسی در نظریه مورخ دوم اردیبهشت ماه 1360 خود اعلام داشت «شرکتهای خارجی که با دستگاه های دولتی ایران قرارداد قانونی منعقد کرده اند می توانند جهت انجام امور قانونی و فعالیتهای خود در حدود قراردادهای منعقده طبق ماده 3 قانون ثبت شرکتها به ثبت شعب خود در ایران مبادرت کنند و این امر با اصل قانون اساسی مغایرتی ندارد.» بعد از وصول نظریه شورای نگهبان قانون اساسی شعب شرکتهای خارجی که با دستگاه های دولتی ایران (وزارتخانه ها و ادارات و شرکتهای دولت) دارای قرارداد بودند با رعایت نظر شورای نگهبان در خصوص اصل 81 قانون اساسی و ارائه معرفی نامه دستگاه ذی ربط و قرارداد و مدارک ثبت شرکت ، ثبت می شدند. با توجه به وضعیت اقتصادی در جهان و اشتیاق شرکتهای خارجی به حضور در جمهوری اسلامی ایران ، دولت لایحه (اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکتهای خارجی) را تقدیم کرد و نهایتا قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت خارجی به تصویب مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان قانون اساسی رسید.