خوشبختانه سریال آمین با وجود برخورداری از دو کارگردان از لحاظ ساختاری دو تکه نشده است. اصولا هر قدر کار سختتر باشد، برایم جذابتر است. قبل از پذیرش مسئولیت ادامه ساخت سریال، تمام سکانسهای ضبط شده را دیدم و به این نتیجه رسیدم که آنچه ساخته شده به سلایق و تصورات من از یک مجموعه پلیسی نزدیک است. جلسات متعددی با منوچهر هادی داشتیم و با تعاملات برقرار شده، توانستیم به ریتم مشترک و هماهنگی برسیم. اساسا برای من بحث تکنیکال فیلمسازی جذاب است و آثار ساخته شده در ژانر پلیسی جای کار زیادی در این زمینه دارد.
قبل از شروع دوباره تصویربرداری با بازیگران سریال هم جلسه گذاشتیم. هادی با برخی از آنها صحبت کرد و برایشان توضیح داد که این جابهجایی کارگردان از بحث تغییر منفک است و علتش فقط به وقفه زمانی و گرفتاریهای کاری بازمیگردد. اکثر بازیگران در زمان کارگردانی هادی جلوی دوربین رفته و کارگردان و نویسنده در زمان پیشتولید به یک جمعبندی در رابطه با شخصیتپردازیها رسیده بودند و برای من چندان امکان تغییر و تحول وجود نداشت. کلیت سریال را نمیشد تغییر داد، چراکه همه براساس یک چارچوب تعیین شده پیش رفته بودند. با این حال، برخی از جزئیات را میشد تغییراتی داد؛ از جمله ایجاد لحظهها و فضای حسی و درآوردن صحنههای اکشن که اینکار هم در حد امکان صورت گرفت. بخشی از بازی هنرپیشهها به طور قطع نمیتواند سلیقه من باشد، اما در مجموع راضیکننده است. هادی ساعی هم برای نقشی که برایش در نظر گرفته شده بود، انتخاب خوب و مناسبی به نظر میرسید. ویژگیهای فیزیکی نقش به ساعی نزدیک بود. او قبلا یک کار تصویری دیگر هم انجام داده و خیلی با فضای کار بیگانه نبود. سعی کردم پیش از هر سکانس با ساعی مشورتی داشته باشم و با هم به یک نتیجه و نگاه مشترک برسیم.
همیشه مایل بودهام نمونههای بیرونی شخصیتهای آثار نمایشیای را که سازندهاش هستم، جستجو کرده و بیابم. در میان دوستان و اطرافیان، مامورانی را میشناسم که شبیه شخصیت پلیسهایی هستند که داریوش فرهنگ و هادی ساعی ایفاگرشان هستند. در آمین تلاش کردیم از حقیقت فرار نکنیم و پلیسهایی را نشان دهیم که به واقعیت نزدیک باشند. این مهم را هم باید در نظر داشت که ما سریال میساختیم و گاهی میطلبید که برای افزایش جذابیتهای بصری، در برخی از سکانسها کمی اغراق هم به خرج دهیم و غلو کنیم.
بهرنگ توفیقی
کارگردان
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....