اطلاعاتی درباره مراقبت‌های خانگی

به همین دلیل برخی خانواده‌ها ممکن است برای جلوگیری از هزینه‌های نگهداری شخص در بیمارستان یا نقاهتگاه، از او در منزل مراقبت کنند که علاوه بر مسائل اقتصادی، سبب آسایش و دلگرمی بهتر فرد و خانواده‌اش می‌شود.

* از طریق پزشکان، پرستاران و مراکز بهداشتی و انجمن‌های فعال در این زمینه می‌توانید آموزش‌های بهتر و دقیق‌تری درباره نگهداری و پرستاری از بیمار خود را فرا بگیرید و روش‌های پیشگیری از ابتلای خودتان را نیز به بیماری ارتقا دهید. نشانی یا شماره تماس این انجمن‌ها را می‌توان با جست‌وجویی ساده در اینترنت نیز به‌دست آورد.

* بگذارید بیماران مبتلا تا آنجا که می‌توانند خودشان کارهایشان را انجام دهند. اگر قصد کمک دارید از او سوال کنید آیا دوست دارد کمکش کنید؟

* پیش از ورود به اتاق بیمار حتما در بزنید و از آنها برای ورود اجازه بگیرید.

* هنگام استحمام حتما موارد پیشگیرانه را با دقت بیشتری مد نظر قرار دهید.

* فرد مبتلا را تشویق کنید به جای فکر کردن به بیماری خود که ممکن است افسردگی را در او ایجاد کند یا افزایش دهد، به فعالیت‌هایی چون ورزش، پیاده‌روی و مانند اینها روی آورد. ورزش و نرمش، حتی در رختخواب به کاهش درد ماهیچه‌ها و گردش بهتر خون کمک می‌کند.

* اگر بیمار زمینگیر شده و بیشتر استراحت می‌کند با ماساژ و حرکت دادن گاه‌به‌گاه بیمار از افزایش درد مفاصل و بخصوص ایجاد زخم بستر در او جلوگیری کنید.

* سعی کنید تا آن‌جا که می‌توانید هر 4 تا 5 ساعت یک بار حتی به قدر جابجا کردن بیمار در بستر، وضعیت ثابت او را تغییر دهید.

* رختخواب، بالش و البسه بیمار را تمیز نگه دارید.

* وزن و وضعیت بیمار را هر چند وقت یک بار به طور منظم اندازه‌گیری و ثبت کنید.

* بیماری سل و ذات‌الریه از جمله بیماری‌هایی محسوب می‌شود که گویی منتظر حمله به مبتلایان ایدز نشسته‌اند! علائم این دو بیماری را مد نظر قرار دهید و در صورت مشاهده آنها حتما با پزشک تماس بگیرید.

* تغذیه بیمار را جدی بگیرید. هر چه غذاهای خوشمزه‌تر و متنوع‌تر برای او فراهم آورید، بی‌اشتهایی وی کاسته شده، با خوردن غذا انرژی مقابله با ضعف و کاستی ناشی از بیماری را به‌دست می‌آورد.

* هنگام حرف زدن بیمار، سکوت کنید و اجازه دهید صحبت‌هایش را کامل کند. بیشتر به‌طور همدلانه به حرف‌هایش گوش دهید.

* اگر علائم جدیدی در بیمار مشاهده کردید، بخصوص مواردی چون سرخی یا ایجاد ترک در پوست، آن را با پزشک در میان بگذارید و راهنمایی بخواهید.

* هر سه ماه یک بار باید بیمار را برای تعیین مرحله کلینیکی اچ.‌آی.‌وی نزد پزشک ببرید و بر اساس تشخیص و تصمیم وی راه‌های مراقبتی و درمانی را پی بگیرید.

* به اولویت‌ها و استقلال بیمار توجه کنید.

* اگر بیمار از درد شکایت می‌کند، علت آن را جویا شوید.

* به وضعیت روحیه و روان وی توجه داشته باشید.