روزهای سخت سالمندان در کشورهای فقیر

اجرای موفقیت آمیز سیاست های کنترل جمعیت در بسیاری از کشورهای در حال توسعه شکل بندی گروههای سنی را در جغرافیای انسانی این کشورها دچار تغییر کرده است اگر در20 سال گذشته در اکثر قریب به اتفاق کشورهای در حال توسعه

کد خبر: ۸۱۱۱

گروههای سنی زیر10 سال قاعده گسترده هرم جمعیتی این کشورها را شکل می داد، اکنون سنین 18 تا25 سال بیشترین تراکم جمعیتی را در این کشورها به خود اختصاص داده است.دولتهای این کشورها در حال حاضر دستهای خالی خود را در برابر جمعیت جوان جویای کار، مسکن ، اشتغال و رفاه اجتماعی می تکانند.20 سال پیش رشد متوسط جمعیت در کشورهای آسیایی و آفریقایی4 درصد بود.این میانگین رشد، امروز منجر به بلوغ میلیونها جوانی شده است که از دولتهای خود، تقاضای تامین ملزومات رفاه اجتماعی و فردی را دارند. در حال حاضر اگرچه رشد جنون آمیز جمعیت این کشورها متوقف شده و از4 درصد به طور معجزه آسایی به عدد 5/1 تا2 درصد رسیده است ، اما هنوز دولتهای این کشورها از افزایش توده های انسانی جویای کار و مسکن و رفاه ، سردرگم هستند.شوک آینده با توجه به روند تحرک جمعیت در طبقات هرم سنی کشورهای در حال توسعه ، مساله آینده در این کشورها "سالمندی جمعیت" است.به گزارش سازمان ملل در50 سال آینده برای اولین بار در تاریخ بشریت ، جمعیت پیران و سالمندان از جوانان فزونی می گیرد.براساس یک گزارش سازمان ملل ، جمعیت افراد بالای 60 سال تا سال دوهزاروپنجاه به 2 میلیارد نفر می رسد؛ اما براساس همین گزارش دولتها و سازمانهای بین المللی ، سالمندان را در برنامه ریزی ها و بودجه های خود قرار نداده اند.یک گزارش تحقیقی که در لندن منتشر شده است ، نشان می دهد سالمندان جهان هدف بدرفتاری ، نادیده انگاشتن و محرومیت از حقوق اولیه انسانی قرار دارند و شمار زیادی از آنان نیز بدون یک درآمد منظم و یا حقوق بازنشستگی در فقر رقت انگیزی به سر می برند. بررسی صورت گرفته از سالمندان 32 کشور جهان که تحت عنوان وضعیت سالمندان جهان در سال 2002 منتشر شده است ، تاکید می کند: سالمندان از دسترسی به مراقبت های بهداشتی ، تحصیل و آموزش محروم می شوند، از سوی دولتها و سیاستگذاران نادیده گرفته شده اند و در اجتماع نیز به آنان بهایی داده نمی شود.تهیه کننده آفریقایی این گزارش معتقد است : وضعیت کنونی اینگونه است که اگر شما به 60 سالگی یا بیشتر برسید، دیگر با شما به عنوان یک بشر رفتار نمی شود. سالمندان در سراسر جهان در فقر مطلق زندگی می کنند و این وضعیت در کشورهای رو به توسعه و بویژه در آفریقا وخیمتر است.با توجه به تصویری که این گزارش از وضعیت سالمندان ترسیم می کند؛ باید پرسید در سال 2050 میلادی که جمعیت سالمندان رشدی قابل توجه خواهد داشت و چه بسا بیشتر از جمعیت جوانان باشد، چه وضعیتی در انتظارشان خواهد بود.باید توجه داشت که بیشتر سالمندان آینده در کشورهای در حال توسعه ، جوانان امروزی هستند که از نبود امکانات رفاهی و اجتماعی برای یک زندگی متوسط و حتی کمتر محروم هستند.بنابراین می توان نتیجه گرفت که با ادامه وضعیت فعلی همچنان که عبور از دوران جوانی برای این افراد دشوار و سخت بوده است ، گذر از دوران پیری نیز برایشان با دشواری و سختی همراه باشد.از طرف دیگر با توجه به گسترش خانواده های هسته ای و انحطاط خانواده های خویشاوندی و گسترده نمی توان انتظار داشت که سالمندان با خویشاوندان و فرزندان جوان خود زیر یک سقف زندگی کنند و از حمایت های آنان برخوردار شوند. اتفاقی که در کشورهای آفریقایی و آسیایی در حال وقوع است ، برای سالمندان آینده نگران کننده است ؛ زیرا اگرچه نهادهای حمایتی سنتی از سالمندان در حال از بین رفتن است ، اما نهادهای حمایتی جدید هنوز جایگزین نشده است.خانه های سالمندان در این کشورها هنوز به محلی برای انزوا و طرد شدن از جامعه تعبیر می شود همچنین بسیاری از سالمندان از شمول خدمات سازمان های بیمه و تامین اجتماعی خارج هستند. تا سال 2050 مدت زیادی باقی است ؛ واقع بینی و دوراندیشی دولتهای این کشورها می تواند مشکلات و عوارض سالمندی را در آینده تا حد زیادی تخفیف دهد.