نگاه

رمضان، ماه دمیدن روح عبادت بر پیکره امت اسلام

برادران مومن

کد خبر: ۸۰۹۳۹۵

با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان احساسی ژرف برگرفته از خاطرات الهام‌بخش و عبرت‌های ارزشمند این ماه و آثار و دستاوردهای روزه‌داری، ما را فرامی‌گیرد و فضایی پاک و هدایتگر و آکنده از درس و عبرت برای فرد مؤمن پدید می‌‌آورد.

در اوضاع نابسامانی که مسلمانان و اعراب در آن به سر می‌برند و بیم آن می‌رود که وخامت آن همیشگی شود، مکتب رمضان به ما درسی می‌دهد که با اوضاع ما همخوانی دارد و به سود حال و آینده ماست.ماه رمضان زمانی است برای تأمل کردن. در این ماه مؤمن با قلبی سالم و عقلی روشن و بدنی پاک به گذشته‌اش می‌نگرد و از خود حسابرسی می‌کند و ارزیابی دوباره‌ای از کارنامه خود صورت می‌دهد و سپس، به آینده نگاه می‌کند تا برای آن برنامه‌ریزی کند و دوباره آن را بسازد و به این ترتیب، ماه رمضان ماهی سرنوشت‌ساز برای او خواهد بود.

وضع دینی در جهان در سطح عمومی نابسامان است و این نابسامانی با انحطاط اخلاقی همراه شده و همه روابط انسانی را به فروپاشی و ازهم‌گسستگی تهدید می‌کند. پیامد همه اینها، فاجعه‌ای انسانی به بدترین شکل و در همه ابعاد خواهد بود.

این مشکل در جهان عرب افزون‌تر و پیچیده‌تر است، زیرا جهان عرب به سبب وجود اسرائیل و دیگر چالش‌های سیاسی و مسئولیت‌های دفاعی و دشواری‌های اجتماعی و پیامدهای آن، ازجمله تبهکاری‌ها و اختلافات و ناآرامی‌ها، با محنت روبه‌روست. هر روز شاهد آن هستیم که اراده‌ها سست می‌شود، اخلاص رنگ می‌بازد، خودخواهی بیشتر و بیشتر می‌شود و آینده‌ای از هم گسسته در برابر ما ترسیم می‌شود.

مشکل وقتی خطرناک‌تر می‌شود که می‌بینیم انگیزه‌ها و راه‌حل‌های معنوی، پویایی و تأثیرگذاری خود را از دست داده و می‌دهد: نه نماز انسان را از زشتی و بدی بازمی‌دارد، نه روزه حس همدردی با دیگران را پدید می‌آورد، نه حج نتایجی که از آن انتظار می‌رود به دنبال دارد، نه... نه... .

شعائر و اعیاد دینی که وضع شده است تا انگیزه‌ای تازه برای کمک به تعالی روحی و آراستگی اخلاقی انسان باشد، به مناسبت‌هایی صرفا ظاهری تبدیل شده است.

همه‌چیز به آداب و رسوم تبدیل شده و راه‌حل‌ها، محتوا و خاصیت خود را از دست داده و دین و دینداری و همه عبادت‌‌ها و شئون دینی به عادت آداب و رسوم تبدیل شده است.

این، خطرناک‌ترین جنبه این مشکل عمومی است: طبیب خود بیمار شده و دارو نیز بی‌اثر شده و بلکه بیماری‌زا و مشکل‌زا شده است.

درنگ در این ماه، ماه خداوندی که سرچشمه دانش و اراده است، به تنهایی می‌تواند به ما بینشی درست از واقعیتی بدهد که در آن به سر می‌بریم و ناامیدی و دلسردی را از ما دور کند و مسئولیت‌پذیری برای برنامه‌ریزی و اراده کردن برای ساختن آینده‌ای بهتر را برایمان آسان می‌کند.

تنها تأمل که در آموزه‌های اسلامی برتر از عبادت شمرده شده است، می‌تواند روح عبادت را به آن بازگرداند و آداب و رسوم را به انگیزه‌ای برای خدمت انسان تبدیل کند و در کالبد شعائر روح بدمد و به این ترتیب، در ماه رمضان شبِ قدری رقم زند که بهتر از هزار ماه است.

برادران، اگر در روزه‌داری ما، گرسنگی و تشنگی که از آنها استقبال می‌کنیم، با ترک بسیاری از عادت‌ها همراه شود و اگر این ریاضت‌های جسمی با تأمل و تفکر همراه شود، براحتی و آشکارا درمی‌یابیم که در وجود ما میل و اراده برای بهبود بخشیدن به وضع رنجدیدگان پیرامونمان و تلاش در کنار جهادگران و کمک به نیازمندان و رسیدگی به یتیمان و پشتیبانی از حقوق زحمتکشان و تلاش پیگیر و خستگی‌ناپذیر برای خدمت به مناطق آسیب‌دیده در کشورمان، بویژه جنوب لبنان، به وجود آمده است. درمی‌یابیم که این کارها را با میل و اراده و باانگیزه‌ای الهی و به دور از سوداگری و گزافه‌گویی و اهداف شخصی انجام می‌دهیم.

ماه مبارک رمضان فرصت دوباره‌ای است که خداوند به ما داده است تا فصلی نو در تاریخمان برافروزد. این ماه سرآغاز تحولاتی ژرف در حیات امت بوده است: جنگ بدر که روز متمایز شدن حق از باطل بود، فتح مکه که اوج پیروزی‌های اسلامی بود و دیگر دوره‌های جهادی و همچنین، شب‌های قدر.

برادران مومن، از خداوند می‌خواهم که این ماه را برای مسلمانان و ملت عرب و لبنان حقیقتا مبارک گرداند و آن را سرچشمه دهش و خیر و دگرگونی و سرآغاز عزت الهی که مخصوص مؤمنان است، قرار دهد. والسلام علیکم.