مسابقه زیانبار نه رقابت سازنده

یکی از خاطرات تلخ هر کس بویژه دانش آموزان در طول تحصیل مقایسه ای است که بین آنها و سایرین صورت می گیرد مقایسه های ناخوشایندی از این قبیل : دختر خاله ات همیشه در حال درس خواندن است ولی تو پسر همسایه معدلش همیشه بالای 19 است

کد خبر: ۷۸۷۱

ولی تو این طرز برخورد، "احترام به خود" و "اعتماد به نفس " دانش آموز را پایین می آورد دانش آموزان یک کلاس از نظر سنی و رشد عقلانی و پاره ای موارد شبیه به یکدیگرند؛ ولی وجود تفاوت های فردی که عرصه گسترده تری را به خود اختصاص می دهد، مقایسه و رقابت را به امری بی حاصل بدل می کند که پیامدهای زیانباری برای دانش آموز به همراه خواهد داشت هر دانش آموز با سوابق خانوادگی و اجتماعی متفاوتی قدم به مدرسه می گذارد معلم باید از یک طرف به رشد گروهی و پیشرفت همه دانش آموزان توجه کند و از طرف دیگر، متوجه کمبودهای آموزشی و ضعفهای تک تک شاگردان باشد تا بتواند عوامل ایجاد این ضعفها را شناسایی کند و در رفع آنها تلاش لازم را به کار بندد.توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان ، به کادر آموزشی امکان می دهد تا آنها را به مسیری هدایت کنند که از هوش و قابلیت های خود حداکثر استفاده را ببرند و بدین ترتیب زمینه بروز استعدادهای بالقوه و پرورش آنها نیز فراهم می شود از تفاوت های فردی که تاثیر بسیاری در روند یادگیری دارند، می توان به موارد زیر اشاره کرد:هوش : هر فرد ضریب هوشی خاصی دارد که می تواند موجب تسریع یا تاخیر در امر یادگیری شود.استعداد: هر دانش آموز جدا از استعدادهای عمومی استعدادهای خاص نیز دارد؛ شناخت این استعدادها و پرورش آنها، از فعالیت های مهم معلم محسوب می شود.علاقه و انگیزش : دانش آموزان علایق مختلفی دارند که با توجه به آنها می توان انگیزه شاگردان را برای تلاش بیشتر برانگیخت.وضعیت اقتصادی : وضعیت مالی خانواده و میزان رفاه دانش آموز مانند داشتن اتاق مجزا برای انجام تکالیف در پیشرفت درسی وی تاثیر دارد وضعیت خانوادگی : موقعیت اجتماعی ، شغل والدین و میزان تحصیلات آنها اهمیت بسیاری در یادگیری فرزندان دارد.همچنین روابط عاطفی والدین با یکدیگر از جمله : طلاق ، طلاق روانی و یا روابط صحیح ، که هر یک موجب ایجاد تفاوت های بسیاری در دانش آموزان می شود.ویژگی های شخصیتی دانش آموزان مانند میزان سازگاری ، گوشه گیر و یا اجتماعی بودن آنها و نیز وضعیت جسمانی و معلولیت ها، هر کدام نقشی در بروز تفاوت میان دانش آموزان ایفا می کنند.کادر آموزشی باید با استفاده از راهکارهای مناسب ، شرایطی را به وجود آورند که دانش آموزان هر چه زودتر در سازگاری با محیط و ایجاد روابط اجتماعی صحیح ، مهارت های لازم را کسب کنند.با توجه به شباهت های اندک و تفاوت های بسیار دانش آموزان ، نمی توان محیط آموزشی را به میدان مسابقه برای رقابت بیشتر و رسیدن سریعتر به خط پایان تبدیل کرد؛ خط پایانی که چیزی نیست جز کارنامه ای درخشان با نمرات عالی.در چنین رقابتی ، تعداد اندکی می توانند نفرات برجسته و یا به عبارتی برنده باشند؛ برای سایرین ، رقابت جز طعم تلخ شکست و ناکامی چیزی به همراه نخواهد داشت محیط یادگیری باید محیطی خالی از هر نوع فشار و اضطراب باشد؛ به جای دغدغه عقب ماندن از دیگران ، تعلیم و تربیت باید مسیری لذتبخش و مطلوب برای همه دانشآموزان باشد.باید میزان پیشرفت هر دانش آموز بر حسب توانایی ها و استعدادهای بالقوه اش ارزیابی شود، نه براساس عملکرد سایر دانش آموزان.رقابت هنگامی مفید خواهد بود که به صورت گروهی باشد؛ زیرا گروه ، به تک تک دانش آموزان برحسب توانایی و استعدادشان ، سهمی از کار و فعالیت را محول می کند در یک رقابت گروهی ، لذت موفقیت و پاداش آن به همه دانش آموزان تعلق دارد و بعلاوه روحیه همکاری بین آنها تقویت می شود بدین ترتیب احساس نزدیکی و دوستی و تعلق به گروه که از نیازهای اساسی دانش آموزان است نیز افزایش می یابد.