گوی‌های فلزی در اعماق اقیانوس

دانشمندانی که در اعماق دریا و در محدوده جنوب آمریکا و آفریقا به دنبال موجودات جدیدی بودند با خوشه‌های متراکمی از توده‌های فلزی بزرگ که در امتداد بستر دریا پراکنده شده بود مواجه شدند. اعضای کشتی تحقیقاتی آلمانی R/V Sonne وقتی صدها کیلومتر دورتر در شرق بارابادوس با پهن کردن تورهای مخصوص به‌دنبال کشف حیات دریایی در آن منطقه بودند، ناگهان متوجه نودول (گوی)هایی از سنگ معدن منیزیم با اندازه‌ای کمی بزرگ‌تر از توپ تنیس شدند. بعدا دوربین‌های نظارت از راه دور نشان داد که بستر دریا پوشیده از این نودول (گوی)های منگنز است که اندازه برخی از آنها به اندازه یک توپ بولینگ است.

کد خبر: ۷۷۹۰۰۴

نودول‌های منگنز در هر اقیانوسی دیده شده است، اما معمولا بیشتر در اقیانوس آرام دیده می‌شود. نودول‌ها توده‌های فلزی است که بیشتر شبیه کلوچه گرد است که از شکل‌گیری یک لایه فلزی روی لایه دیگری که به آرامی در اطراف یک هسته متبلور تشکیل شده به وجود می‌آید. هسته ممکن است یک فسیل، سنگ یا تکه‌ای از نودول دیگر باشد. آنها بسیار دایره‌ای شکل و شبیه فضولات گاوی است که بسیار عجیب و غریب است.

دانشمندان فکر می‌کنند که نودول‌ها بسیار آهسته رشد می‌کنند و لایه‌گذاری آنها طی میلیون‌ها سال انجام می‌شود. بزرگ‌ترین نودول کشف شده از سوی کشتی تحقیقاتی R/V Sonne قدمتی معادل ده میلیون سال دارد. به دلیل قدمت بسیار بالای گوی‌ها آنها می‌تواند تغییرات آب و هوایی گذشته را در خود ثبت کرده باشد. در دهه 70 میلادی نودول‌های منگنز توجه محققان را به عنوان یک منبع احتمالی مثل نادر نیکل، مس و کبالت را که احتمالا با منگنز در رسوبات عجیب و غریب بستر دریا مخلوط شده است را به‌خود جلب کرد.اما بدلیل مشکل استخراج سنگ معدن از اعماق اقیانوس و پیشرفت‌های فناوری در استخراج سنگ معدن روی زمین این علاقه رو به افول گذاشت. نودول‌های تازه کشف شده در عمق 5000 تا 5500 متری آب قرار گرفته است.

هنوز منشا نودول‌های منگنز به‌صورت یک راز باقی مانده است. ایده‌های معروف در مورد منشا آنها عبارتند از واکنش‌های شیمیایی در آب دریا که از سوی میکروب‌ها افزایش یافته، فعالیت‌های مشابه چشمه‌های آب گرم زیر زمینی و انباشت فلزات اضافی آب دریا.

کاوش 42 روزه بستر اقیانوس اطلس با این هدف آغاز شد که دانشمندان در نظر داشتند موجوداتی را که در اعماق اقیانوس‌های گرمسیری زندگی می‌کنند، پیدا کرده و بفهمند آیا رشته کوه‌های آتشفشانی بین قاره‌ای مانعی برای زندگی در اعماق اقیانوس هست یا نه. در طول این سفر زیست‌شناسان موفق به کشف موجودات زنده‌ای شدند که برخی از آنها در عمیق‌ترین مکان‌های کشف شده تاکنون زندگی می‌کنند.