یک تیر و چند نشان کارت‌های هوشمند شناسایی

در کشورهای جنوب شرق آسیا که دولت یکپارچه الکترونیک ایجاد شده و تمام سازمان‌های دولتی و خصوصی به سیستم مرکزی اطلاعات دسترسی آزاد دارند، شهروندان از طریق یک کارت هوشمند شناسایی که در داخل آن تراشه‌ای طراحی شده اطلاعات خود را به دیگر دستگاه‌ها ارائه می‌دهند.

داخل این کارت اطلاعات به دو شکل پایه و متغیر دسته‌بندی شده که اطلاعات پایه همچون نام، نام‌خانوادگی، محل و سال تولد، نام پدر و مادر و شماره تولد ثبت شده و در اطلاعات متغیر آدرس محل زندگی فرد، آدرس محل کار، کد پستی، شماره تلفن، تعداد فرزندان، ازدواج و طلاق قرار دارد که در شرایط مختلف قابل تغییر است، البته این تغییرات از طریق دپارتمان ثبت احوال مالزی کنترل شده و بر آن نظارت می‌شود.

همچنین داخل تراشه این کارت اثر انگشت فرد نیز ثبت شده که علاوه بر بالا بردن ضریب امنیتی کارت، برای فعالیت‌های بانکی و پیگیری‌های قضایی و انتظامی نیز کاربرد ویژه‌ای دارد.

در سنگاپور این مساله کمی دقیق‌تر و با برنامه‌ریزی بیشتری طراحی شده، مسئولان ثبت احوال این کشور علاوه بر ثبت اثر انگشت در تراشه کارت هوشمند هر فرد در صدد هستند که تصویر شبکیه چشم هر فرد را نیز ثبت کنند، همچنین سنگاپوری‌های مقیم کشورهای دیگر نیز برای ورود خود به سنگاپور نیاز به گذرنامه ندارند و با قرار دادن این کارت روی دستگاه گیت می‌توانند ورود خود را ثبت و داخل کشورشان شوند.

در هنگ‌کنگ نیز افراد فقط یک کارت شناسایی دارند که در آن علاوه بر اطلاعات پایه، مواردی همچون حقوق بازنشستگی، شماره کارت بیمه و اطلاعات مربوط به سلامت فرد نیز در آن ذکر شده است.

اما در بلژیک نیز هویت حقوقی افراد بالای 12 سال از طریق یک کارت شناسایی هوشمند مشخص می‌شود که جدا از مشخصات اولیه، امضای الکترونیکی افراد، اثر انگشت و اطلاعات مربوط به گواهینامه نیز در آن ثبت شده است.

نحوه طراحی این کارت به گونه‌ای است که افراد می‌توانند از طریق آن مالیات خود را نیز بپردازند و کل رقمی که به عنوان مالیات در طول عمرشان کسر می‌شود نیز در کارت ثبت خواهد شد. کودکان زیر12 سال بلژیکی نیز دارای کارت شناسایی مستقلی هستند که تمام اطلاعات فردی‌شان به علاوه آدرس و شماره تلفن در آن حک شده و همچنین آنها از طریق این کارت‌ها به تنهایی می‌توانند وارد فضای چت روم مخصوص کودکان شوند که ورود افراد بالای 12 سال به آن ممنوع است.