پیامدهای عقب نشینی از نوار غزه

سرانجام پس از گذشت 38 سال از اشغال نوار غزه ، نیروهای رژیم صهیونیستی فرمان یافتند تا به جمع آوری شهرکهای مهاجرنشین و راندن ساکنان آن از این بخش بپردازند و کنترل آن را به نهاد خودگردان فلسطینی واگذار کنند.

کد خبر: ۷۲۶۳۱

یهودیان افراطی ، اما به دلیل معتقدات دینی خود حاضر به عقب نشینی و خروج از نوارغزه و ترک خانه های خود نیستند و همین امر ، به یک شکاف مهم در جامعه یهودی و یا به عبارت بهتر میان سکولارها و دینداران این رژیم دامن زده است.
سکولارها ، نگهداری نوارغزه با جمعیت چند هزار نفره مهاجران صهیونیست را کاری پرهزینه ، پرتلفات و دردسرآور ارزیابی می کنند و براین باورند که اسرائیل دیگر به نگهداری این بخش پرهزینه و پرمخاطره که در آن بیش از یک و نیم میلیون فلسطینی ساکنند ، نیازی ندارد.
یهودیان افراطی از سوی دیگر نوارغزه را بخشی از سرزمین موعود به حساب می آورند که ذکر آن در تورات و عهد عتیق بکرات آمده و خروج از آن را ناقض وعده تحقق اسرائیل بزرگ که دامنه آن از رود نیل تا رود فرات است ، می دانند.
با این حال از آنجا کابینه شارون این عقب نشینی را تصویب و از نظر پارلمان گذراند ، به یک مصوبه لازم الاجرا مبدل شده است.
در آن سو ، فلسطینی ها ، بی شک باید از خروج اشغالگران صهیونیست خوشحالی کنند اما مساله این است که کنترل این نوار باید به چه نهادی واگذار شود و بعلاوه ، سرنوشت سازمان های مبارز فلسطینی مانند حماس و جهاد که با مبارزات خود ، صهیونیست ها را به خروج از نوار غزه واداشتند ، چه خواهد شد؛
از نظر شارون و همکارانش ، چنین پرسش هایی ظرفیت آن را دارد که میان صفوف متحد فلسطینی ها اختلاف افکنده و محمود عباس را به سمت یک رویارویی با این سازمان ها بکشاند.
خلع سلاح مبارزان فلسطینی ، بخشی از وعده های عباس به امریکا و اسرائیل است ; لذا وی امیدوار است که کنترل این بخش ، بلافاصله به دست نیروهای نهاد خودگردان بیفتد و حماس و جهاد ، سلاح های خود را تحویل دهند.
این موضوعی است که این دو سازمان آن را پیشاپیش بشدت رد کردند.
اما مساله مهمتر این که عقب نشینی شارون برای فلسطینی ها هزینه های گزافی را دربرخواهد داشت.
اولا: شارون می کوشد خود را متعهد به مقررات بین المللی نشان دهد و در پوشش این عقب نشینی به تحکیم حضور اشغالگرانه اسرائیل در کرانه غربی رود اردن خواهد پرداخت.
ثانیا: مرزهای نوارغزه همچنان در کنترل اسرائیل خواهد بود و این بدین معنی است که پناهندگان فلسطینی قادر به بازگشت به کشورشان نخواهند بود.
ثالثا: طرح یهودی سازی بیت المقدس و شناسایی آن به عنوان پایتخت ابدی اسرائیل تحکیم خواهد شد.
رابعا: واحدهای مهمی از ارتش اسرائیل از هزینه های گزاف مادی و معنوی حاصل از رویارویی با مبارزان فلسطینی در نوارغره آسوده خواهد شد و توان خود را مصروف سایر جبهه ها بویژه در لبنان خواهد کرد.
به هر حال عواقب این عقب نشینی محیلانه و مرموز هر چند برای فلسطینی ها در کوتاه مدت شادی آور است ; اما در آن مخاطرات و تهدیدهای فراوان برای ملل مسلمان نهفته است.