مصداق این مساله میتواند عملکرد تیم ملی کشتی آزاد باشد. اینکه بگوییم شاگردان رسول خادم چون در رقابتهای جهانی طلایی دشت نکردند پس شکست خوردند، بسیار غیرمنصفانه و بیرحمانه است.
فراموش نباید کرد که از مجموع هشت کشتیگیر ما در آوردگاه تاشکند، پنج نفر روی سکو رفتند و کاروان ما این شانس را داشت که به جای سه نقره، سه طلا داشته باشد. با وجود این، پیروزی بزرگ کشتی ما در این مسابقات، به شناسنامه کشتیگیرانمان، اعتماد سرمربی تیم ملی به جوانانمان و البته حاکمیت قانونمندی در پوشیدن دوبنده تیم ملی بازمیگردد. جوانانی چون محمد حسین محمدیان و رضا افضلی در حالی به لطف کسب عنوان قهرمانی در رقابتهای انتخابی جواز حضور در جهانی را کسب کردند که اگر رویه اشتباه سنوات گذشته تکرار میشد و قانون جایی در کشتی ما نداشت، قطعا بخت حضور در جهانی را نداشتند. گرچه از این دو نفر، افضلی توفیقی نداشت اما یادمان باشد که جوانی چون محمدحسین محمدیان با کسب مدال برنز در تاشکند هم مهر تائیدی بر رویه قانونمندی نهاد و هم نوید روزهای طلایی برای خود و کشتی ایران در میدانهایی چون المپیکهای پیش روی داد. از طرفی بیانصافی است اگر کارنامه کشتی را صرفا با محک رقابتهای جهانی سنجید چرا که این ورزش مدالآور در روزهای آینده و در بازیهای آسیایی اینچئون دوباره باید در نقش چشم و چراغ ورزش ایران ظاهر شده و آبروداری کند، بنابراین این گونه باید دید: ایران در حالی در تاشکند نایب قهرمان جهان شد که تیم ما به دلیل در پیش بودن اینچئون عملا دوشقه بود و نباید ناجوانمردانه و با اهداف خاص بر حاکمیت قانون خدشه وارد کرد. البته کشتی فرنگی نیز همین شرایط را دارد، تیم ملی ایران در حالی امروز و فردا در تاشکند پیکارهای خود با حریفان جهانی را پیگیری میکند که شرایطی مشابه کشتی آزاد دارد و البته در نوع خود این ظرفیت را دارد که بیرحمانهتر از کشتی آزاد مورد تاخت و تازهای غیرمنصفانه قرار گیرد، تاخت و تازهایی که صرفنظر از درست و نادرست بودن به نظر میرسد در آستانه بازیهای آسیایی به هیچ عنوان در راستای منافع ملی نیست.
مهیار آذر / گروه ورزش
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....