رسانه را با چالاکی ورزش همراه کنیم

ورزش، یکی از پارامترهای سنجش میزان پویایی و تحرک اجتماعی در هر جامعه محسوب می‌شود. علاوه بر این، ماهیت جذاب و مخاطب‌پسند آن باعث شده است در سال‌های اخیر برخی رشته‌های ورزشی به صنعت نیز راه یابند. هر یک از رشته‌های ورزشی متناسب با ویژگی‌هایشان، قابلیت‌ها و ظرفیت‌های متعددی برای دست‌اندرکاران این حوزه در بخش‌های مختلف فراهم می‌کنند.

ستارگان ورزشی به خانه طرفداران راه می‌یابند و تصاویرشان تزئین‌کننده اتاق نوجوانان و کودکان می‌شود. حرف‌ها و تاثیرات اجتماعی این افراد در سطح ملی و جهانی گاه به قدری گسترده است که می‌توان از آنها برای وجوه تبلیغاتی در مقیاسی کلان کمک گرفت و با بردی رسانه‌ای که واجد آن هستند جهان اطلاعات را فتح کرد. همه این نکات زیر چتر حمایتی رسانه‌ها و ابررسانه‌ها قابل بررسی و تحلیل است. چنانچه رادیو، تلویزیون و سایر وسایل ارتباط جمعی نوین همچون فضای مجازی، وبگاه‌ها و وبلاگ‌های شخصی هنرمندان، شبکه‌های اجتماعی و... بستر مطلوبی برای این فتح تبلیغاتی و رسانه‌ای هستند.

قرار گرفتن در سایه رسانه‌های پرمخاطب، حواشی و اتفاقات خاص خود را نیز به دنبال خواهد داشت. بنابراین ورزشکاران، قهرمانان و ستارگان ورزشی با ورود به یک رشته خاص و آغاز فعالیتشان در آن، مسائل، مشکلات و حواشی را هم پذیرفته‌اند. این حاشیه‌ها هرگز در زمین یک مسابقه ورزشی دفن نخواهد شد و از نگاه تیزبین دوربین‌های خبری گذر نخواهد کرد. در واقع می‌توان گفت فرهنگی با عنوان فرهنگ ستارگان ورزشی ایجاد می‌شود که جزئیات رفتاری، اصول و قواعد اخلاقی، حرفه‌ای و نوع برخوردهای رسانه‌ای‌شان را تعریف می‌کند.

بنابراین رسانه کارکردی دارد به پهنای اشاعه یک رویداد از دریچه لنز دوربینی ساده تا رسیدن به دورترین نقطه واقع شده در کشوری جهان سومی.

برنامه‌های ورزشی نیز بسترهایی تعاملی برای به معرض قضاوت گذاشتن رویدادها و حاشیه‌های ورزش هستند و پیوندی میان مسئولان و تصمیم‌گیرندگان این عرصه با دست‌اندرکاران.

وجوه نظارتی این برنامه‌ها هم یکی از مقیاس‌هایی است که می‌توان برای ارزیابی موفقیت آنها در نظر داشت. تاثیرگذاری آنها بر بهبود اوضاع فعلی و حرکت به سمت ایده‌آل‌ها به منظور مطابقت با استانداردهای بین‌المللی، جذابیت محتوا در عین استفاده از رنگ‌های شاد و المان تصویری هوشمندانه در طراحی فرم اثر، همه از ملاک‌هایی است که باید برای افزایش تعداد مخاطبان یک برنامه در نظر داشت.

رادیو نیز به عنوان یک رسانه مستقل باید راهکارهایی برای ارتقای کیفیت برنامه‌های ورزشی خود به کار گیرد. بویژه این که این رسانه فاقد تصویر به عنوان یک مزیت رقابتی با رسانه‌های تصویری است؛ بنابراین پویایی و تحرک، نشاط و شادابی مجریان و گزارشگران و تسری آن به اتمسفر گزارش، به‌کارگیری لحن مناسب و اوج و فرودهای برنامه‌ریزی شده و اصولی و کارشناسی دقیق و جامع هم شاخصه‌های موفقیت برنامه‌های رادیویی در حوزه ورزش است.

احمدرضا علیزاده