زنبورها از عصر یخبندان فرارمی کنند
نخستین موجودات زنده حدود 3.8 میلیارد سال قبل و دایناسورها حدود 150 میلیون سال پیش روی زمین ظاهر شدند. دایناسورها 85 میلیون سال حاکمان بلامنازع کره زمین بودند و شاید تصور آن را هم نمی کردند که بالاخره از صفحه روزگار محو می شوند
بدین ترتیب دوره یخبندان آغاز شد ؛ دوره ای که آن را زمستان چیکسولوب (Chixulub) می خوانند. شدت سرمای این زمستان فراگیر به حدی بود که امکان حیات هیچ موجود زنده ای حتی دایناسورهای عظیم الجثه وجود نداشت و این یعنی مرگ مطلق جانداران زمینی ؛ اما شواهد جدید عکس این قضیه را نشان می دهد. نتایج تحقیقات اخیر یکی از دانشمندان امریکایی به نام جاکلین کوزسیک از دانشگاه نیواورلینز (New Orleans) نشان می دهد زنبورهایی که در نواحی استوایی و در عصر دایناسورها می زیسته اند از سرما و یخبندان جیکسولوب جان سالم به در برده اند.
زنبورهای عسل پس از گذشت میلیون ها سال دچار تغییر و تحولات زیادی شده اند، اما در حال حاضر شاهد نوعی زیست زنبور عسل موسوم به کرتتریگونا پریسکا (Cretotrigona Prisca)هستیم که هیچ تفاوتی با نمونه های اواخر دوره کرتاسه ندارد و دانشمندان تصور می کنند این زنبورها از نسل همان زنبورهای باستانی هستند.
به گفته کوزیسک ، دمای معمولی بدن زنبورهای عسل بین 31 تا 34 درجه سانتی گراد است و این دما نه تنها برای تداوم فعالیت های متابولیکی آنها که برای زندگی گلها و گیاهان شهددار نیز لازم و ضروری به نظر می رسد. کاهش 2 تا 7 درجه ای دمای هوا علاوه بر کاهش گلدهی گیاهان شهددار، مرگ و نابودی زنبورها را به دنبال دارد، در حالی که طبق برآورد دانشمندان ، دمای هوا پس از برخورد شهابسنگ به زمین یکباره 7 تا 12 درجه سانتی گراد کاهش یافته است.
در چنین شرایطی زنبورهای عسل در برابر شدت سرما و نبود غذا بخوبی دوام آورده و جان سالم به در برده اند. پرسشی که در این میان مطرح است این که چگونه چنین مساله ای ممکن است؛ کوزیسک اظهار می کند: این یافته ، نظریه عصر یخبندان را زیر سوال می برد ، البته هیچ شکی در برخورد شهابسنگ به زمین نیست ، اما تصور می کنم پس از این حادثه ، اتفاقی غیر از یخبندان رخ داده است.
زهره اسماعیلی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
