رونالدوی برزیلی؛ از رعشه تا چاقی مفرط

هرچه باشد او با زدن 15 گل طی چهار دوره حضور در مراحل نهایی جام‌های جهانی 1994 تا 2006، صاحب بیشترین گل زده در این مراحل است و پیشینه او با عضویت و درخشش‌اش در تیم‌هایی معتبر همچون بارسلونا، رئال مادرید و هر دو «بزرگ» شهر میلان رزومه‌ای عالی نشان می‌دهد.

رونالدو البته در جام‌جهانی 1994 در آمریکا و در هفده سالگی‌اش حتی یک دقیقه هم برای تیم کارلوس آلبرتو بازی نکرد، زیرا تجربه کافی نداشت اما در جام 98 تا قبل از فینال عالی کار کرد و گل‌های حساسی را هم برای برزیل زد و اگر آن‌گونه و به شکلی بسیار شک‌برانگیز دچار رعشه و بیهوشی نمی‌شد و در فینال فقط سایه‌ای از خویش نشان نمی‌داد، شاید برزیل آن‌گونه به فرانسه نمی‌باخت و به مقام دومی قناعت نمی‌ورزید . رونالدو به جبران آن در جام‌ 2002 هم با هشت گل زده آقای گل رقابت‌ها شد و از عوامل اصلی پنجمین قهرمانی برزیل در مهم‌ترین فستیوال فوتبال دنیا بود و هم پایه رسیدن خود به رقم 15 گل زده در ادوار نهایی جام‌های جهانی را گذاشت.