می خواهم بازی ام به چشم اسکولاری بنشیند

یکی از پدیده‌های امسال بایرن‌مونیخ و عوامل رسیدنش به سه جام بزرگ داخلی و خارجی، دانته مدافع چپ‌پای برزیلی بود و به این سبب افرادی که او را تازه با آمدنش به باواریا (در اوایل 2012) شناختند، لابد متعجب می‌شوند که بشنوند او 29 سال دارد و پیش از حضور در اروپا در تیم‌های درجه دوم کشورش بازی می‌کرد. او بعد از کوچ به اروپا در لیل فرانسه، شارلروا و استانداردلیژ بلژیک توپ زد.

این ورزشکار پرانعطاف زاده ایالت باهیای برزیل، سپس به آلمان آمد و آنجا عضو بوروسیا مونشن‌گلادباخ شد. تازه از آنجا بود که راهش را به سمت الیانز اره‌نا کج کرده و وقتی امسال هولگر باداشتوبر بیش از پیش مصدوم و تقریبا ناپیدا شد، وی به زوج دانیل فان‌بویتن، بازیکن قدبلند بلژیکی در مرکز خط دفاعی بایرن تبدیل گشت و باقی قضایا را لابد دیده و مطلع شده‌اید. حالا دانته همپا با دیوید آلابا، مدافع چپ‌ نفوذی و سریع و ضربتی دو سال اخیر بایرن، از پدیده‌های خط دفاعی این تیم معمولا قرمزپوش به حساب می‌آید و کم‌رقیب است.

چرا فقط بعد از حضور در بایرن‌مونیخ به اوج شهرت رسیدید. آیا به این دلیل که به باشگاهی بزرگ و زیر ذره‌بین همگان آمدید یا به این سبب که به خودی خود در حال ارائه بهترین نمایش‌های عمرتان هستید؟

انکار نمی‌کنم پیوستن به بایرن و بازی برای این تیم چیزهای زیادی را به من آموخته است. وقتی به باشگاهی در اندازه‌های بایرن می‌آیید، با چیزهایی به کلی متفاوت مواجه می‌شوید و مجبورید خود را به سطوحی بالاتر برسانید. درست است وقتی بایرن مرا از گلادباخ جذب کرد مشهور نبودم، اما این اطمینان را به خود داشتم که اگر بجنگم و به پیش بروم، به بالاترین سطوح خواهم رسید و برای چنین موقعیت‌ها و روزهایی کاملا آماده بودم.

طی پیروزی مجموع صفر بر 7 بایرن‌مونیخ بر بارسلونا در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا مورد تحسین زیادی قرار گرفتید و این چیزی نبود که حتی در زمان‌های درخشش در تیم ملی برزیل نصیب‌تان شود.

شاید قسمتی از ماجرا به این نکته برمی‌گشت که مردم می‌خواستند ببینند من بعد از درخشش در طول فصل آیا قادرم در مهم‌ترین مسابقه‌ها و مقابل نامدارترین رقبا نیز چیزی باشم که پیشتر بوده‌ام. دیدارهایی از آن دست فرصت خوبی برای من بوده تا ثابت کنم در بالاترین سطح نیز چیزهایی برای گفتن دارم.

پیروزی بر بوروسیا دورتموند در فینال لیگ قهرمانان اروپا را چطور توصیف می‌کنید؟

خیلی‌ها مایل بودند ما به جای نبرد با یک تیم هموطن در فینال با تیمی غریبه و پرستاره همچون رئال‌مادرید روبه‌رو شویم، اما حقیقت​ این است که همین دورتموند بود که رئال را حذف کرد. دورتموند تیمی بسیار سریع و فنی است که قدرت روحی لازم و توان جنگندگی هم دارد و چه زمانی که صاحب توپ است و ابتکار عمل را در دست دارد و چه زمانی که توپ را به شما می‌سپرد و مترصد ضدحملات است، به غایت خطرناک نشان می‌دهد. پیروزی بر چنین رقیبی در راه فتح جام نخست باشگاهی اروپا نه‌تنها نشانه سطح غیرمتعالی این رقابت‌ها نیست، بلکه ارتقا​‌دهنده سطح آن و نمادی از غنای فراوان آن است.

سرعت دورتموند در اجرای ضد حملاتش حتی از بایرن هم بیشتر است. این‌طور نیست؟

شاید باشد. جالب این‌که یکی از هم‌تیمی‌های سابق من در مونشن گلادباخ که همانا مارکو رویس باشد، اینک از مهره‌ها و وسایل اصلی اجرای سرعتی در دورتموند است که به آن اشاره کردید.

آیا ارتباط‌تان را با یکدیگر حفظ کرده‌اید؟

صددرصد. او از آدم‌های شوخ روزگار است و دائم برای من پیامک‌‌هایی می‌فرستاد که مضمون آن پیروزی قطعی دورتموند بر ما در فینال لیگ قهرمانان اروپا بود، خب، شوخی می‌کرد.

بازی کردن در تیم ملی برزیل هم با وجود تمام مسئولیت‌های فراوان آن ظاهرا برایتان دشوار نبوده است. بازی دوستانه چندی پیش برزیل با انگلیس که حکایت از این موضوع داشت.

چون مدت‌ها برای رسیدن نوبت و زمان بازی‌ام در تیم ملی برزیل صبر کرده بودم، در آن دیدار راحت کار کردم، ضمن این که خونسردی همیشه از خصلت‌های عمده من بوده است. من باید در همان دیدارهای نخست ملی‌ام ثابت می‌کردم سزاوار ماندن در ترکیب ثابت هستم تا اسکولاری از رویکرد به من پشیمان نشود. فکر می‌کنم نمایش‌هایم چنین چیزی را به وجود آورده باشد.

اما حالا فیل بزرگ (اسکولاری) با این ایده کلنجار می‌رود که از بین شما ـ داوید لوئیز از چلسی و تیاگوسیلوا از پاری سن‌ژرمن ـ کدام یک را برای زوج دفاع وسط برگزیند و کدام نفر را کنار بگذارد. آیا امکان رویکرد او به یک دفاع‌ سه نفره متشکل از شما و دو رقیب‌تان و به واقع استفاده او از سیستم 2-5-3 وجود دارد؟

نمی‌دانم اسکولاری در این زمینه چه فکر می‌کند. من کار خودم را می‌کنم و هر کس که بهتر و آماده‌تر باشد به میدان می‌رود. البته من تجربه سه مدافع وسط را چه در گلادباخ و چه پیش از آن در تیم یوونتود برزیل دارم و براساس آن می‌دانم این روش احتیاج به هماهنگی فراوان دارد. اضافه بر این، داشتن مدافعان پا به توپی مثل لوئیز به یک تیم این امکان را می‌بخشد که با سرعت به سمت جلو و توسط شخص وی بازیسازی کند و این خودش یک موهبت است.

S.I.COM / مترجم: ​وصال روحانی