دستور شارون برای سرکوب فلسطینیان و دورنمای تاریک

در پی دستور آریل شارون نخست وزیر رژیم صهیونیستی برای حمله همه جانبه به فلسطینیان ، جنبش فلسطینی فتح در هشدار شدیدالحنی به تل آویو ، این رژیم را از عواقب ادامه عملیات نظامی در نوار غزه بر حذر داشت.

کد خبر: ۵۷۰۸۱

آریل شارون به اعضای کابینه اش گفت به نیروهای نظامی اسرائیل دستور داده است بدون هیچگونه محدودیتی فلسطینیان را سرکوب کنند. این اظهارات یک روز پس از حملات نظامیان صهیونیست به نوار غزه روی داد که در این حملات 8 فلسطینی به شهادت رسیدند. جنبش فلسطینی فتح در بیانیه ای با محکوم کردن عملیات نظامی اسرائیل در مناطق زیتون ، رفح و صلاح الدین در نوار غزه اعلام کرد تجاوزهای اسرائیل در زمانی که ملت فلسطین و جهان به مرحله جدیدی از استقرار ثبات و برقراری صلح در منطقه چشم دوخته امر بسیار خطرناکی است . جنبش فتح که نماینده آن یعنی محمود عباس معروف به ابومازن روز شنبه به طور رسمی رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین شد ، در بیانیه خود تصریح کرده است :جامعه بین المللی و شورای امنیت باید با عهده دار شدن مسوولیت های خود در قبال مردم فلسطین ، در سریع ترین وقت ممکن برای متوقف کردن تجاوزات نظامی اسرائیل ا قدام کند و محاصره ملت فلسطین را از سوی اسرائیل بشکند. دستور شارون برای حملات گسترده به فلسطینیان آن هم تنها یک روز پس از مراسم تحلیف محمود عباس ، ابومازن را با چالش جدیدی مواجه کرده است . ابومازن نگاه متفاوتی از یاسرعرفات به مساله فلسطین و انتفاضه دارد و معتقد است انتفاضه فلسطینی ها را به مقصود نخواهد رساند. از طرف دیگر ، وی در مبارزات انتخاباتی خود سعی کرد نشان دهد که همچنان به اهداف و اصول یاسر عرفات رئیس فقید تشکیلات خودگردان فلسطین پایبند است و از حقوق خود درباره مسائل حیاتی کوتاه نخواهد آمد. ابومازن راه حل فلسطین را نه انتفاضه که بلکه سازش با رژیم صهیونیستی می داند و در پی آن است تا مذاکرات متوقف شده با تل آویو را از همان جا که متوقف شده بود ، آغاز کند ؛ اما این که این مذاکرات در چه چارچوب و با چه هدفی دنبال می شود ، همچون گذشته اختلاف برانگیز خواهد بود و مواضع تشکیلات خودگردان درباره مسائل حیاتی دوباره با مواضع اسرائیل اصطکاک پیدا خواهد کرد زیرا فلسطینی ها در پی آن هستند که اجرای طرح نقشه راه آنها را به اهداف بالاتری از قبیل تشکیل دولت فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه مطابق قطعنامه های سازمان ملل برساند ، حال آن که رژیم صهیونیستی اصلا طرح نقشه راه را قبول ندارد و عملا کوشیده است طرح جداسازی موردنظر آریل شارون را جایگزین این طرح کند و مشارکت حزب کارگر در دولت وحدت ملی آریل شارون نشان می دهد که این حزب نیز که از خود چهره ای صلح طلب ارائه کرده است ، طرح جداسازی آریل شارون را قبول دارد و درباره مسائل حیاتی با وی مشکلی ندارد. بر این اساس برخلاف خوشبینی های مبالغه آمیز کنونی در محافل غربی ، دورنمای دور جدید تحرکات و رایزنی های سیاسی که البته با این دستور شارون از همان ابتدا به بن بست رسیده است ، همچنان تیره به نظر می رسد، مگر این که واقعا جامعه جهانی به خصوص اعضای کمیته چهارجانبه تلاش های خود را برای اجرای قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل برای برچیدن دیوار حایل از کرانه باختری و یا دیگر قطعنامه های این سازمان درباره خروج کامل نیروهای اسرائیلی از اراضی اشغالی 1967 از جمله کرانه باختری و نوار غزه بسیج کنند ، یعنی کاری که در 37 سال گذشته هرگز صورت نگرفته است .