از کیک بوکسینگ و کاراته تا چپ کردن خودرو در سریال تلویزیونی

از کودکی ورزش می‌کردم و در رشته‌های کیک بوکسینگ و کاراته فعال بودم تا این که در یکی از مسابقه‌های کشوری، فردی شماره تماس آقای فتحی را به من داد و گفت بهتر است با توجه به علاقه‌ات به بدلکاری، به این حرفه رو بیاوری. من هم با ایشان تماس گرفتم و گفتند منتظر بمانم.

راستش را بخواهید همان زمان که منتظر تماس ایشان بودم، ناامید شدم چون مدت زیادی گذشت. تا این‌که برای سریال «مختارنامه» دعوت به همکاری شدم.

خب تا یک ماه هیچ کاری به من نمی‌سپردند، ولی در مختارنامه به خواسته‌ام رسیدم و توانستم توانایی‌هایم را نشان دهم و این باعث شد اعتماد گروه بیشتر جلب شود. از همان ابتدا، توانایی‌هایم را بالا می‌دیدم. درست است در مجموعه «دیوار» برای بار دوازدهم یک ماشین را چپ کردم، ولی وقتی برای اولین بار می‌خواستم این کار را انجام دهم، چون تا آن زمان این کار در ایران انجام نشده بود، کمی استرس داشتم.

همیشه در کارهایم پس از طرح صحنه توسط آقای فتحی سعی کرده‌ام خلاقیتی از خود بروز بدهم که تا به حال دیده نشده و به کیفیتی برسم که عوامل کار از آن راضی باشند. همیشه دنبال کارهایی هستم که در ایران اتفاق نیفتاده باشد.

وقتی فیلمنامه این کار پیشنهاد شد، باتوجه به سابقه فعالیت‌های آقای مقدم و این که ایشان اغلب سریال خانوادگی ساخته‌ است، پیش‌بینی می‌شد سکانس‌های اکشن این کار، به دو یا سه سکانس برسد، اما پس از جلسه‌ای که برگزار شد، فهمیدیم کار پراکشنی را پیش‌رو داریم. در بعضی جاها هم خود گروه صحنه‌های اکشن دیگری را به کار اضافه می‌کرد تا بهترین کار را به ایشان تحویل دهیم. بازی کردن در این مجموعه هم پیشنهاد خود آقای مقدم بود.

یکی از هدف‌های اصلی آقای فتحی همین است که بدلکار گروهش، بازیگری هم بلد باشد و من با این نوع فکر کاملا موافقم.

مختارنامه، عملیات 125، دو و سه، ملکوت، آخرین سرقت، آناهیتا، از یاد رفته و...

این لباس‌ها نقاط ضعیف و حساس بدن مثل نخاع، آرنج، سرشانه و... را بخوبی پوشش می‌دهد. پوشیدن لباس‌ها به این منظور نیست که با پوشش آنها هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. به هر حال بدن ضربه می‌بیند، ولی این لباس‌ها درصد ضربه احتمالی را کمتر می‌کند.

نگار حسینی