نوستالژی سارکوزی در فرانسه

این دفاعیه «بانوی اول» سابق که تحت عنوان «مصاحبه با واقعیت» در یکی از مجلات زرد فرانسه منتشر شد در واقع به دلیل اولین اظهارات این خانواده پس از سکوتی شش ماهه با استقبال زیادی روبه‌رو شده است. کارولا برونی در صحبت‌هایش از زندگی شخصی و خاطرات الیزه گفت و ابراز کرد که «نیکلا به هیچ عنوان شوهر زورگویی نیست» و با نیم‌نگاهی به سنت‌های حاکم بر کاخ الیزه از نکات مثبت همسرش گفت: «مردی سازنده، خلاق، کنجکاو، صریح اللهجه، شکیبا و انسانی عاری از تعصب با ذهنی باز.» همسر سارکوزی گفت وی روزانه 50کیلومتر با دوچرخه رکاب می‌زند و با 57 سال سن به آینده چشم دوخته است: «تنها مرگ می‌تواند او را آرام کند.»

مصاحبه آن مجله فرانسوی با کارولا برونی از جهات گوناگونی جالب بود زیرا وی در این گفت‌وگو به نوعی از مشکلاتی می‌گفت که رسانه‌ها در دوران انتخابات برای وی و همسرش ایجاد کرده بودند، مشکلاتی از این قبیل که: «مثلا عکس من را در حالی که 20 کیلو وزن کم کرده بودم چاپ می‌کردند.» البته خانم برونی از پرداختن به همسر آینده جانشین شوهرش هم کوتاهی نکرده و با جملاتی نیش‌دار به وی نصیحت کرده است که بهتر و راحت‌تر آن است که هر چه زودتر با رئیس‌جمهور فرانسه ازدواج کند چون: «این کار مشروعیت و وجهه بهتر و بیشتری دارد.»

اما پیام واقعی نهفته در این گفته‌ها در واقع بیان نوعی تلخی آشکار حاصل از شکست سارکوزی در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه است. کارولا می‌گوید: «هنوز هم در شگفتم که چگونه فرانسوی‌ها انرژی، دیدگاه‌ها، جسارت، انسانیت، هوش و آرمان‌های نیکلا را نادیده گرفتند»، اما این سخنان شک‌برانگیز به نظر می‌آید. آیا رئیس‌جمهور سابق برای بازگشت نقشه‌هایی دارد؟ آیا این مصاحبه پیش درآمدی حرفه‌ای برای بازگشت وی به شمار می‌آید؟ و آیا سارکوزی با توجه به فقدان جذابیت در فرانسوا اولاند در نظر دارد که با وی در انتخابات سال 2007 رقابت کرده و براحتی پیروز شود؟

سارکوزی در شب انتخابات همچنان از وداع با سیاست دفاع می‌کرد و در میان هواداران گریان خود می‌گفت: «دوران دیگری آغاز شده، اما من همچنان یکی از شما باقی می‌مانم و هرگز برای انتخابات ریاست جمهوری نامزد نخواهم شد.» وی سپس راهی سفر شد و سکوت پیشه کرد و در انظار ظاهر نشد، اما چنین بازگشتی با منش سیاستمداری که زمانی در کسوت یک وزیر کشور جاه طلب شعارهای آنچنانی می‌داد و هر روز عکس و تیتر یک روزنامه‌ها بود تناسبی ندارد.

با پایان تابستان روزه سکوت رئیس‌جمهور سابق نیز شکسته شد. حال روزنامه‌ها و مجله‌های فرانسه از وی به عنوان «شبح الیزه» یاد می‌کنند و دوستان حزبی‌اش برای او یک باشگاه هواداران تاسیس کرده‌اند و در همان حال که رقیبش اولاند با معضل بیکاری روزافزون و بدشانسی‌های سیاسی دست و پنجه نرم می‌کند و محبوبیتش در نظرسنجی‌ها کاهشی دراماتیک داشته است، آن سوسیالیست یعنی همان سارکوزی سابقا نامحبوب حتی به شمار طرفدارانش اضافه شده است.

ظاهرا بسیاری از مردم خطاهای او را فراموش کرده و اتهام‌های قضایی وی یعنی رسوایی‌های مالی و رشوه‌گیری و مسائل مربوط به تخلفات مالی سارکوزی در حزب را از یاد برده‌اند. کار به جایی رسیده است که روزنامه چپگرای لیبراسیون از نوستالژی دوره سارکوزی گفته و در مطلبی با عنوان «سارکوزتولوژی» به طنز نوشته است که اگر وضع به همین صورت پیش برود آنگاه یک پارک تفریحی به نام «سارکولند» نیز ساخته خواهد شد!

آن مردی که زمانی اعلام کرده بود عرصه سیاست را به نفع عرصه تجارت ترک می‌کند تا «درست و حسابی پول درآورم» آشکارا در خارج از فرانسه در بحث‌های مربوط به موقعیت جهان شرکت می‌کند و رهنمود می‌دهد و تجزیه و تحلیل می‌کند. سارکوزی بتازگی در کنفرانسی مربوط به بحران جهانی اقتصاد در نیویورک شرکت کرد و سپس برای دیدار بانکداران به سائوپائولو رفت و در آینده نزدیک یک برنامه سخنرانی در مسکو دارد و نشریات برزیلی از قول وی نقل می‌کنند: «من یکی از زبده‌ترین مردان جهان هستم.»

در بازگشت به پاریس، اما سارکوزی آشکارا از سوی بلندپایگان اجتماعی و سیاسی مورد استقبال قرار گرفت و دفترش در حومه پاریس میزبان میهمانان خارجی و ثروتمندان داخلی بود، افرادی که ظاهرا باید او را در بازگشت به قدرت یاری کنند. مجله نوول ابزرواتور به نقل از یکی از وزرای سابق سارکوزی می‌نویسد: «سارکوزی جدید یک استعداد فوق‌العاده است که سکوت خود را می‌شکند بدون آن که آرامش از بین برود.»

او که حالا دیگر هیچ مقام رسمی ندارد با زیرکی نفوذ خود را در حزب اپوزیسیون یعنی حزب اتحاد ملی افزایش می‌دهد. سارکوزی در دعوای میان محافظه‌کاران ازهم گسسته حزب متبوع خود نقش یک بیطرف و چه‌بسا میانجی را ایفا می‌کند به این صورت که گاه به کمک شعارهای بشدت راست گرایانه زبان به ستایش «فرانسوا کوپه» دبیرکل حزب می‌گشاید و گاه در ضیافت‌های «فرانسوا فیون» نخست‌وزیر سابق که در نظرسنجی‌ها جایگاه بهتری دارد شرکت می‌کند. سارکوزی به عنوان یک عضو ساده حزب و بدون آن که حضوری محسوس در عرصه‌های تصمیم‌گیری داشته باشد نقش پدرخوانده واقعی حزب متبوع خود را به عهده گرفته و به این ترتیب همه جناح‌های حزب را از خود راضی نگه داشته و از حمایت‌های آنان برخوردار است.

این مسائل با مصاحبه اخیر کارولا برونی نوعی هماهنگی نشان می‌دهد. البته همسر رئیس‌جمهور سابق با زیرکی تمام همه این به اصطلاح شایعات را تکذیب می‌کند و می‌گوید: «بازگشت سارکوزی به هیچ عنوان واقعیت ندارد و ساخته و پرداخته رسانه‌هاست.» اما با وجود همه این تکذیب‌ها، این مصاحبه به کنجکاوی‌ها در این مورد دامن می‌زند. زیرا برونی در همان حال که با جزئیات از فعالیت‌های هنری و آلبوم جدید موسیقی‌اش می‌گوید، با زیرکی مثال زدنی نیم نگاهی به آینده شغلی همسرش می‌اندازد و ذهن مخاطب را با آن درگیر می‌کند. او در پاسخ به این پرسش که آیا فرانسه در آینده باز هم شاهد حضور سارکوزی خواهد بود یا نه می‌گوید: «به هیچ عنوان!» و سپس اضافه می‌کند: «در این باره تصمیم گرفته خواهد شد. فرانسوی‌ها در این مورد تصمیم خواهند گرفت.»

منبع: اشپیگل آنلاین