تحریم رسانه‌های ایرانی یا خدمت به ایران؟

تصمیم کمیسیون اروپا برای ممنوعیت پخش برنامه‌های 19شبکه رادیو ـ تلویزیونی ایران از طریق ماهواره یوتل‌ست ثابت می‌کند که غرب از آن نگران است که کاهش اقتدار و نفوذش سبب شود تا دیگر نتواند همانند گذشته افکار عمومی جهان را آن‌گونه که می‌خواهد به بازی بگیرد و شکل دهد.

تصمیم اتحادیه اروپا این دیدگاه قدیمی را در میان جنبش جهانی اسلام تائید کرد که مقوله آزادی بیان که غرب منادی آن بوده، در واقع ابزاری است که غرب برای پیشبرد اهداف امپریالیستی خود از آن استفاده می‌کند. اقدامی که اتحادیه اروپا علیه رسانه‌های ایران اتخاذ کرده است، نشان داد تعریفی که از مفهوم آزادی بیان ارائه می‌شود، تعریفی ثابت نبوده و هر زمان که دستور کار سیاسی و اقتصادی طبقه حاکم در غرب تغییر کند، معنی و مفهوم آزادی بیان نیز تغییر می‌کند. اقدام اخیر اتحادیه اروپا موجبات سرخوردگی هرچه بیشتر مسلمانان جهان را که از توهین به اسلام و مقدسات خود از‌سوی رسانه‌های غربی به بهانه آزادی بیان به خشم آمده‌اند، فراهم خواهد آورد. با این اقدام اتحادیه اروپا مشخص شد که اکثر رسانه‌های غربی درواقع ارگان‌های غیررسمی دولت‌های خود محسوب می‌شوند و اهداف و برنامه‌های قدرت‌های غربی را ازطریق مکانیزم‌های بظاهر مستقل اما تحت کنترل پیش می‌برند.

محدود کردن فعالیت رسانه‌های ایران، اعتبار و نفوذ رسانه‌های این کشور را در میان توده‌های مسلمان تقویت خواهد کرد. از لحاظ راهبردی این ممنوعیت درواقع ارمغانی برای رسانه‌های ایران محسوب می‌شود. مردم دنیا متوجه خواهند شد که سیاست رسانه‌ای ایران، تهدید راهبردی علیه نظام حاکم بر جهان است. این به این معنی است که ایران حقیقت را می‌گوید، هرچند باید شیوه بیان حقیقت را تا حدود زیادی بهبود بخشید.

قدرت‌های غربی مایلند تا کانال تلویزیونی الجزیره قطر را به‌عنوان رسانه دگراندیش و منتقد معرفی کنند. قدرت‌های غربی هیچ محدودیتی برای تلویزیون الجزیره ایجاد نمی‌کنند. واقعیت این است محدود شدن دامنه فعالیت رسانه‌های ایران به جای محدودیت فعالیت شبکه تلویزیونی الجزیره نشان می‌دهد که این رسانه‌های ایران هستند که باید دگراندیش و منتقد تلقی شوند و نه الجزیره.ممنوعیت پخش برنامه‌های رادیو ـ تلویزیونی ایران از ماهواره یوتل‌ست نشان می‌دهد که غرب دیگر نمی‌تواند توجه و علاقه جهانیان را به خود جلب کند. این تحول بیانگر افول چشمگیر قدرت غرب و پیروزی معنوی و اخلاقی بزرگ برای توانمندی‌های ایران در عرصه قدرت نرم است.

این احتمال وجود دارد که غرب متوجه خدمتی شود که به رسانه‌های ایران ارائه داده است و به همین علت در تصمیم خود بازنگری کند. به هر حال واقعیت این است که ایران کفه ترازو را در عرصه توانمندی‌های قدرت نرم در صحنه بین‌المللی به زیان غرب و به سود خود برهم می‌زند.

منبع : نشریه کرسنت چاپ کانادا - 16 اکتبر