«دن فابیو» در پی ارتقای بازی روس‌ها

این در حالی است که هفت ماه از انتصاب جانشین دن فابیو در تشکیلات تیم ملی انگلیس و شروع به کار روی هاجسون در این تیم می‌گذرد و کاپه ‌لو طبعا توقع دارد از او خصوصیات و اهداف فوتبال ذاتا قوی اما عملا کم ثمر روسیه را بپرسند و نه دلایل جدایی‌اش از جمع انگلیسی‌ها. کاپه‌لو حالا مشغول هدایت روس‌ها در مرحله مقدماتی جام‌جهانی 2014 ​ در گروه ششم اروپاست که اضافه بر روسیه کشورهای پرتغال، ایرلند شمالی، آذربایجان و لوکزامبورگ را هم در برمی‌گیرد. فرضیه حاکم این است که روس‌ها در بدترین حالت در این گروه بعد از پرتغال به رتبه دوم رسیده و راهی مرحله پلی‌آف خواهند شد. دن فابیو به بیش از این هم می‌اندیشد و معتقد است که می‌توان سرگروه هم شد و مستقیما به برزیل 2014 رسید. کاپه‌لو که پیش از رفتن به لندن هرگز تیم ملی هیچ کشوری را هدایت نکرده و کارش در حرفه مربیگری به رهبری تیم‌های باشگاهی منحصر می‌شد،‌ از حضور در بریتانیا به‌رغم مجادله هفته‌های آخرش با سران فوتبال این کشور بهره‌های زیادی برد و یکی از آنها مثلا شناسایی و اطلاعاتی بود که از نفرات شاخص فوتبال ایرلند شمالی کسب کرد؛ اطلاعاتی که سبب شد در مسابقه هفدهم شهریور روس‌ها با ایرلند شمالی در شروع بازی‌های گروه ششم اروپا با خصوصیات رقیب کاملا آشنا باشد و بداند که با جانی اوانز، کریس برونت، ارون هیوز و گرت مک الی چه باید کرد. این آگاهی‌ها و وقوف برد دو بر صفر روس‌ها را در سایه گل‌های فای زولین و شیروکوف رقم زد و شروعی پیروزمندانه را برای آنان در این مسابقات طولانی به تصویر کشید.

آیا این کافی است؟ دن‌فابیوی شصت‌وپنج ساله می‌گوید: «به عنوان یک مربی مجبورم دائم به جلو نگاه کنم و با گذشته زیاد کار نداشته باشم، زیرا آمار و دستاوردهای گذشته حتی اگر بسیار درخشان باشد، تضمینی در مورد موفقیت‌های جدید و صعود در شرایط حاضر به وجود نمی‌آورد و آنچه شما را پیروز می‌کند و به مراحل بعدی ارتقا می‌بخشد، کار قوی، علمی و تمرینات فراوان و مناسب است. خوشبختانه تیم ملی روسیه ذاتا و براساس نیرو و پرسنل و آموزش تیم خوبی است و آنچه از دیک ادووکات (سرمربی هلندی سابق تیم ملی روسیه)‌ تحویل گرفتم توانایی‌های بالقوه زیادی دارد که اگر به درستی از آن استفاده شود، نتایج بسیار جالبی را برای ما رقم خواهد زد. در پیکارهای یوروی امسال هم روس‌ها عالی ظاهر شدند و در دو بازی اولشان چهار امتیاز گرفتند و اگر در مسابقه فرسایشی‌شان با یونان که آخرین بازی‌شان در گروه اول جام بود، آن گونه ناکام و اسیر حرفه‌ای‌گری رقیب تیزهوش و تدافعی خود نمی‌شدند. شاید مثل سال 2008 حداقل تا نیمه‌نهایی​ پیش می‌رفتند. من اگر شاهد تکرار همان نمایش‌ها و شور و روحیه از جانب شاگردانم در مسکو باشم، گلایه‌ای نخواهم داشت، زیرا می‌دانم با این نمایش‌ها و بازی‌ها دیر یا زود به نتیجه خواهیم رسید و بالاخره به مقاصد خود دست خواهیم یافت».

کاپه‌لو در شروع کارش در مسکو شجاعت دور از انتظاری از خود بروز داد که با بعضی گزینش‌های احتیاط‌آمیز او در گذشته بسیار فرق داشت. او برای دو بازی نخست روس‌ها در گروه ششم انتخابی جام جهانی 2014 در قاره اروپا که اولی برابر ایرلند شمالی بود، ناگهان چهار مهاجم مطرح سال‌های اخیر آنان را کنار گذاشت که نیمی از قضیه به سبب مصدومیت آنها بود و نیمی هم از گزینش‌های تکنیکی و تاکتیکی وی نشأت می‌گرفت و شاید بازی آنان با طرح و نوع نمایش روسیه در آن دیدارها همخوانی نداشت و چیزی نبود که کاپه‌لو برای آن مسابقات می‌خواست. آنها اندری آرشاوین، رومن پاولیو چنکو، پاول پوگرب نیاک و ارتم زیوبا بودند. کاپه‌لو می‌گوید: «فکر نمی‌کنم ما به لحاظ پرسنل و تعدد نفرات واجد شرایط برای بازی در تیم ملی روسیه مشکلی داشته باشیم و معضل و نیاز ما بروزتر شدن تاکتیک‌ها و روش‌های بازی ماست. انعطاف‌پذیری در بازی و چند بار تغییر دادن سیستم‌های کارتان در طول مسابقات مواردی است که مساله فقدان برخی نفرات را در تیم‌تان جبران و آن را روبه‌راه می‌کنند و ما در همین راستا حرکت خواهیم کرد تا زمانی که شکل و فرم بازی‌تان تصحیح و قوی نشود. حتی تاثیرگذاری توانایی‌های فردی در تیم‌تان کاهش می‌یابد و در نتیجه من اینک به دنبال قسمت اول قضیه در تیم ملی روسیه هستم؛ چیزی که فکر نمی‌کنم آنقدرها هم دور از دسترس‌مان باشد».