غرب در منزوی ‌کردن ایران شکست خورد

شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم‌تعهد چند روز دیگر در تهران برگزار می‌شود و ایران برای سه سال ریاست دوره‌ای این اجلاس را بر عهده می‌گیرد. برگزاری این اجلاس چه تاثیری بر تحولات بین‌المللی خواهد داشت؟

همان‌طور که می‌دانید بانیان جنبش عدم‌تعهد به دنبال این موضوع بودند که هیچ تعهدی نسبت به هیچ طرفی نداشته باشند و با توجه به این موضوع چنانچه سیاست‌های این جنبش در اجلاس تهران مورد بازتعریف قرار بگیرد و متناسب با تغییراتی که در منطقه در جریان است، پیش برود می‌تواند بسیار مهم باشد. این اجلاس در تهران برگزار می‌شود و دستور کار آن معمولا از قبل تعیین می‌شود. وزیران خارجه از ماه‌ها قبل دستور کار اجلاس و اسنادی را که قرار است در این اجلاس تصویب شود مورد بررسی قرار داده‌اند.

طبیعی است برگزاری این اجلاس در تهران فرصتی است که سران کشورها بتوانند دیدگاه‌هایشان را راجع به تحولات منطقه و نگرانی‌هایی که دارند از یک سو و از سوی دیگر دیدگاه‌هایشان را نسبت به مناسبات بین‌المللی و دوجانبه مورد بازتعریف قرار دهند.

شرکت‌کنندگان در این اجلاس می‌توانند از این فرصت برای یافتن راهکارهای مناسب برای برون‌رفت از مشکلاتی که وجود دارد، استفاده کنند. طبعا در نطق‌هایی که روسای کشورها خواهند داشت و هم در اسنادی که منتشر خواهد شد مجموعه نگرانی‌ها و تحولات در سطح منطقه و جهان مورد توجه قرار می‌گیرد.

طبیعی است برخی از کشورهایی که نگاه خصمانه به جمهوری اسلامی دارند و با اعمال تحریم‌های یکجانبه خود و تشدید آنها به دنبال محدودکردن ایران هستند، برای ارائه یک چهره غیرواقعی از جمهوری اسلامی ایران تلاش می‌کنند و از هر ابتکار و حرکتی که بخواهد جایگاه واقعی جمهوری اسلامی ایران را در دنیا به منصه ظهور برساند، جلوگیری می‌کنند.

متاسفانه نظام بین‌الملل کنونی و به تعبیر واقعی‌تر نظام سلطه کنونی به گونه‌ای عمل می‌کند که یک کشور یا معدودی از کشورها بر کل جهان سیطره داشته باشند و همه اقدامات و تصمیمات در چارچوب دیدگاه‌های آنها انجام شود و در این چارچوب، حقی برای بشریت و سایر کشورها و مردم قائل نیستند. طبیعی است که درخصوص اجلاس غیرمتعهدها بخواهند اعمال فشار کنند و برای شرکت محدودتر کشورها در این اجلاس یا برای این که این اجلاس نتواند با موفقیت برگزار شود تلاش کنند، اما براساس اخباری که بنده در اختیار دارم اجلاس تهران با کیفیت و کمیت خوبی برگزار می‌شود و براساس دستور کار اجلاس که از پیش تعیین شده، موضوعات بسیار مهمی هم در آن مورد بررسی قرار می‌گیرد.

رژیم صهیونیستی به دلیل تحولات ناشی از بیداری اسلامی و انقلاب‌هایی که در حوزه‌های عربی انجام گرفته امروز در بدترین وضعیت خودش ـ وضعیت انزوا ـ قرار گرفته است. خیلی از فریادهایی که رژیم صهیونیستی می‌زند واقعا از سر ناتوانی است و نه از سر قدرت و توانایی. به طور مثال تا پیش از انقلاب مصر، اسرائیل یک عقبه مطمئنی در دوره رژیم حسنی مبارک داشت، اما در حال حاضر اوضاع در کشور مصر برعکس شده است و آینده نگران‌کننده‌ای پیش‌روی رژیم صهیونیستی قرار دارد. مقاماتی که در مصر و تونس با رای مردم روی کار آمدند اسلامگرایانی هستند که با بینش دقیق و درست تحولات منطقه را می‌نگرند.

با نگاه به ضعفی که بر رژیم صهیونیستی مستولی شده است، این رژیم قدرت اقدام در حوزه‌های نظامی و اقدامات مشابه را ندارد و طبیعی است که تلاش می‌کند تا از ظرفیت سیاسی و دیپلماتیک خودش برای محدودکردن کشورهایی که رویاروی اهداف توسعه‌طلبانه این رژیم ایستاده‌اند و با آن مقابله می‌کنند، استفاده کند. طبعا جمهوری اسلامی همواره با صدای بلند مخالفت خود را با این رژیم نامشروع اعلام کرده و حمایت خودش را از مقاومت و فلسطین به اشکال مختلف بیان کرده است.

برای رژیم صهیونیستی که تلاش‌های زیادی را به عمل آورده است تا کشورها را تشویق به اعمال فشار علیه جمهوری اسلامی کند، برداشتن گامی ولو کوچک در زمینه انزوای ایران حائز اهمیت است و این رژیم حداکثر تلاش خود را در این باره خواهد کرد. رژیم صهیونیستی تحمل برگزاری چنین اجلاسی را ندارد و تحمل پیشرفت‌های ایران در حوزه‌های سیاسی در کنار سایر حوزه‌های علمی، فناوری و اجتماعی برایش بسیار سخت است. از این رو اقدامات خود را در این رابطه ولو در‌حد شعار و حرف به‌عمل می‌آورد.