کشف بقایایی از یک ساختمان به 1200 سال قبل

کشف بقایایی از یک ساختمان کارگاهی و کاشی‌های دوره‌ اسلامی مهم‌ترین دستاورد این فصل از کاوش این شهر هزار و دویست ساله است.

شهر تاریخی گسکر در فاصله 25 کیلومتری شهرستان صومعه‌سرا و 55 کیلومتری شهرستان رشت در استان گیلان واقع شده و آنچه امروزه تحت عنوان شهر تاریخی گسکر معرفی می‌شود، منطقه جغرافیایی گسترده‌ای است که در زیر پوشش گیاهی جنگل هفت دغنان مدفون است.

این شهر تاریخی در حد فاصل شهرستان‌های رضوانشهر، صومعه‌سرا و ماسال شاندرمن و در کنار جاده ترانزیت رشت و آستارا قرار دارد.

به ‌گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، پیش از این مطالعات باستان‌شناسی در شهر تاریخی گسکر در سال 1382 به سرپرستی ولی جهانی با گمانه‌زنی و کاوش در مقبره خوری‌سو آغاز شده بود. طی این گمانه‌زنی‌ها نزدیک به 70 درصد حریم این شهر تاریخی مشخص شده‌ است.

ولی جهانی، سرپرست هیات باستان‌شناسی شهر تاریخی گسکر در این‌باره‌ گفت: اما در فصل دوم کاوش‌های باستان‌شناسی شهر تاریخی گسکر که از ابتدای تیر سال جاری به منظور پیگردی و مشخص نمودن وضع دو بنای موسوم به حمام و خانه سنگی حاصل از کاوش‌های فصل قبل آغاز شد محدوده حمام شماره 2 ترانشه‌ای به ابعاد 10×13 متر و نیز در محل بنای خانه سنگی ترانشه‌ای به ابعاد 10×17 متر ایجاد شد.

به‌ گفته‌ وی، کاوش‌های انجام شده در این فصل در محدوده حمام شماره 2 به کشف بنای الحاقی با دیوارهای آجری همراه با ملات گل منجر شد که براساس نظر کاوشگران می‌تواند به عنوان ورودی بنای حمام معرفی شود.

این بنا دارای دیوار‌ه‌های آجری به قطر 60 الی 75 سانتی‌متر است که در برخی از بخش‌های آن آثاری از اندود آهکی بر بدنه داخلی دیوار را می‌توان مشاهده کرد.

از نکات جالب توجه در این بنا استفاده از کف آجرفرش در یک لایه و سپس افزودن روکش کاشیکاری شده روی آن با استفاده از ملات آهک است. این ‌در حالی ‌است که بخشی از کف طی کاوش‌های انجام شده مشخص شد.

همچنین کشف بقایایی از کاشی‌‌‌های دوره‌ اسلامی با نقوش انسانی دستاوردی مهم از باستان‌شناسی دوره‌ اسلامی گیلان محسوب می‌شود که در این فصل از کاوش به ‌آن دست پیدا کردیم.

همچنین با کاوش در محدوده بنای موسوم به خانه سنگی، باستان‌شناسان موفق به کشف بقایای یک ساختمان عمومی یا کارگاهی شده‌اند.

این بنا دارای دیوارهایی آجری با ملات گل به قطر یک متر است که با توجه به قطر دیوارها و نیز وسعت فضاهای درونی آن می‌تواند متعلق به یک بنای دو طبقه با کاربرد عمومی باشد.

کشف بقایایی از جوش کوره خاکستر و نیز تقسیم‌بندی‌های فضاهای داخلی با استفاده از دیوارهای الحاقی آجری به قطر 60 الی 70 سانتی‌متر احتمال کارگاهی بودن این سازه معماری را تقویت می‌کند.

به طور کلی این بنا شامل دو اتاق بزرگ تودرتوست که اتاق شمالی با تیغه‌کشی الحاقی به فضاهای کوچک‌تر تقسیم شده‌‌ است.