به کسانی باختم که باور نمی‌کردم

کشتی‌گیر وزن ۶۶‌کیلوگرم ایران در مسابقات جهانی ۲۰۰۹ دانمارک قهرمان شد آن هم یک سال بعد از این‌که در المپیک پکن شرکت کرده و نتوانسته بود موفقیتی کسب کند. دو بار قهرمانی جوانان جهان در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، یک مدال طلای جام جهانی کشتی در سال ۲۰۰۹ و مدال نقره جام جهانی در سال ۲۰۰۷، قهرمانی جوانان آسیا در سال ۲۰۰۶ و قهرمانی نوجوانان آسیا در سال ۲۰۰۴ را می‌توان در کارنامه کشتی‌گیر 170 سانتی‌متری ایران دید. او این روزها خود را برای حضور در المپیک لندن آماده می‌کند و یکی از شانس‌های مدال‌آوری در این رقابت‌ها به حساب می‌آید.

تمام افتخاراتی که مهدی تقوی در کارنامه‌اش ثبت کرده، دلیل موجهی است برای این‌که از او بخواهیم حادثه زندگی‌اش را برایمان بگوید و از آنجا که جنس حادثه ورزشی‌ها متفاوت است، تقوی هم سراغ یکی از حادثه‌هایی می‌رود که روی تشک برایش اتفاق افتاده است.

قهرمان کشتی جهان حادثه‌اش را این‌گونه برایمان تعریف می‌کند: سال 2007 در رقابت‌های جوانان جهان شرکت کرده بودم. رقابت‌ها در باکو برگزار می‌شد. در یکی از روزها من مسابقه نداشتم و از روی سکوها سایر کشتی‌ها را می‌دیدم. دو کشتی‌گیر از ترکیه و کوبا در این رقابت‌ها بودند که عملکرد ضعیفی داشتند. من از روی سکوها رقابت‌های این دو کشتی‌گیر را می‌دیدم و در دلم به آنها می‌خندیدم. با خودم می‌گفتم چطور می‌شود یک کشتی‌گیر ملی اینقدر ضعیف باشد.

تقوی در حالی این پرسش را از خودش می‌پرسد که پاسخش را یک سال بعد در المپیک پکن می‌گیرد: با این ذهنیت درباره این ‌دو کشتی‌گیر وزن کشی انجام شد و در نهایت آنها رقیب من شدند. گفتم یک سال قبل به این دو کشتی‌گیر خندیده بودم و نکته جالب این بود که در پکن خودم به این دو کشتی‌گیر باختم. وقتی مسابقه تمام شد، باورم نمی‌شد از این دو نفر شکست خورده‌ام. همان جا بود که یاد گرفتم دیگر به کسی نخندم یا حداقل در کشتی کسی را ضعیف‌تر از خودم ندانم.