استعفای رویانیان؛ تاکتیک یا فرار از مسئولیت

دلیل آن نیز کاملا مشخص است، راه و روزنه‌ای که رویانیان در پرسپولیس گشوده، باید توسط خودش ادامه یابد و نمی‌توان انتظار داشت که با کنار رفتن او، این برنامه‌ها تمام و کمال در پرسپولیس به اجرا گذاشته شود. منهای بحث خرید ستاره‌ها و بازیکنان اسمی که به‌طور طبیعی پرسپولیس را در شرایط بهتری نسبت به سایر مدعیان قرارداده و لزوما این مساله تعهدات مالی باشگاه را نسبت به گذشته دوچندان می‌کند، موضوع مهم بحث استقلال مالی باشگاه پرسپولیس و کاهش وابستگی مالی باشگاه به منابع دولتی است که رویانیان از بدو حضور خود در جمع قرمزها به تناوب روی آن مانور داده و بویژه طی این روزها، از به سرانجام رسیدن برنامه‌های اقتصادی‌اش سخن به میان آورده است.

براستی محمد رویانیان از چه چیزی خسته شده و خاطرش از چه موضوعی مکدر است که می‌خواهد رفیق نیمه راه سرخ‌ها شده و خود را از زیر بار مسئولیتی سنگین رهایی بخشد. گرچه برخلاف باشگاه استقلال که در آن نقش رئیس هیات مدیره و اعضای منتخب آن در تصمیم‌گیری‌ها و تصمیم‌سازی‌ها پررنگ بوده و مدیر عامل مجری تصمیم‌های هیات مدیره است، اما در پرسپولیس و از همان ابتدا با وجود معرفی هیات مدیره، رویانیان فرد همه‌کاره سرخ‌ها شد تا تبعات همه تصمیم‌ها متوجه او شود. مثل این‌که یک تنه تلاش کرد تا با رایزنی و مذاکره با مربیان خارجی، پای یکی را به تهران باز کند که البته گویا این پروژه قدری برای مدیر عامل سرخ‌ها، چالش ایجاد کرده و اسباب دردسر شده است.

مخالفت تعدادی از هواداران تیم با گزینه برونو متسو و در شرایطی که به نظر می‌رسید رویانیان ‌با این مربی فرانسوی به توافق نهایی رسیده بود، فعلا او را نزد افکار عمومی بدقول نشان داده است تا او به یکباره با سلب مسئولیت از خویش، توپ انتخاب سرمربی را در زمین علی پروین بیندازد؛ پروینی که در صحبت با رویانیان به وی برای تصدی سرمربیگری پرسپولیس چراغ سبز نشان داده بود، اما در فاصله 12 ساعت معادلات برگشت تا مرد چشم آبی سرخ‌ها، مامور انتخاب سرمربی جدید شود.

بی‌تردید اکنون زمان جا خالی دادن رویانیان نیست و او باید ماموریت خود را در پرسپولیس به پایان برساند، چراکه جانشین وی بی‌تردید نمی‌تواند پاسخگوی اقدامات او باشد.

حجت‌اله اکبرآبادی ‌/‌ گروه ورزش