یک دلیل برای حرفه‌ای نبودن فوتبال

دلایل زیادی را می‌توان در زمینه حرفه‌ای نبودن این فوتبال برشمرد که شاید دست به نقدترین آن حضور مدیرانی است که با وجود تجربه و سابقه، کمترین شناخت تخصصی را در این رشته دارند.

مدیرانی که چون بر اساس روابط مسوولیت گرفته‌اند، از فردای فوتبال باشگاهی غافلند و بر مبنای آن صرف نتیجه‌گرایی را مد نظر دارند که صد البته بار کج به منزل نمی‌رسد.

در نظر بگیرید که فوتبال ما طی این سال‌ها چقدر چوب این بی‌تدبیری‌ها و مدیریت‌های ضعیف و غیرتخصصی را خورده است.

تنها در یک مورد که ملموس است، مربیان و بازیکنان خارجی حاضر شده در لیگ برتر فوتبال، بعد از چند صباح که از فوتبال ایران رفته‌اند، به دلیل دریافت نکردن بخشی از مبلغ قراردادشان، شکایت به فیفا برده‌اند تا در چند سال اخیر شمار پرونده‌های قضایی فوتبال ایران نزد کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال (فیفا)‌ سرسام‌آور رو به فزونی نهد.

نتیجه این شکایت‌ها نیز چیزی جز پرداخت مبالغ قرارداد به همراه جریمه‌های صورت گرفته از سوی فیفا نبوده است تا با بالا گرفتن پرونده شکایت از باشگاه‌های ایرانی، فیفا حتی تیم‌های ایرانی را تهدید به کسر امتیاز کند و البته این تهدید‌ها تاکنون در رابطه با تیم‌هایی چون پرسپولیس و استیل‌آذین به اجرا درآمده است.

در پرونده‌های اخیر دو باشگاه پرسپولیس و استقلال در رابطه با شکایت اشپیتیم آرفی مهاجم آلبانی تبار و رینالدو هافبک پرویی نیز، علاوه بر این‌که سرخابی‌ها محکوم به پرداخت چند صدهزار دلار شده‌اند، حذف از لیگ قهرمانان آسیا نیز آنان را تهدید کرده تا با ضرب‌الاجل صورت گرفته از سوی فیفا، خیلی زود، مسوولان دو باشگاه سر کیسه را شل کنند و در صدد دلجویی از شاکیان برآیند.

براستی وقتی باشگاه‌های ما در عقد قرارداد با مربیان و بازیکنان خارجی تبحر لازم را ندارند و نمی‌توانند از حقوق و منافع باشگاهی در این ارتباط پاسداری کنند، چه اصراری وجود دارد که طرف‌های خارجی را بدون تسویه حساب مالی و جلب رضایت‌شان، به هر دلیلی جواب کنند؟! شاید آقایان چنین می‌اندیشند که مربیان و بازیکنان جدا شده از فوتبال ایران طلب‌هایشان را براحتی می‌بخشند که البته تاکنون چنین نشده و این شکایت‌ها علاوه بر ضربه زدن به اعتبار فوتبال باشگاهی ایران، کلی نیز ضرر مالی به فوتبال دولتی ما تحمیل کرده است.

حجت‌الله اکبرآبادی - دبیر گروه ورزش