فقدان انگیزه و جوشش در نوویتزکی و یارانش

پیروزی در فصل گذشته این پیکارها، اولین قهرمانی دالاس در تاریخ برگزاری این لیگ به حساب می‌آمد و درک نوویتزکی، ستاره آلمانی و مرد اول این تیم را که سال‌ها برای رسیدن به این عنوان می‌کوشید، سرانجام به آرزوی قدیمی‌اش رساند.

اما نوویتزکی 34 ساله به جبر 14 سال حضور متوالی در دالاس و بازی پیوسته در N.B.A نیک می‌دانست که در پایان فصل، تغییراتی در ترکیب ماوریکز اعمال خواهد شد و تعدادی خواهند رفت و فقط امید به این بست که مارک کوبان، مالک باشگاه و دانی نلسون، مدیر فنی این تیم و همچنین ریک کارلایل، سرمربی ماوریکز جانشینانی همسطح را برای سفرکرده‌ها بیابند.

حالا که 4 ماه از شروع فصل 2012 ـ 2011 می‌گذرد و فقط 2 ماه تا پایان فصل باقی‌مانده، مشخص شده است که این جانشینان البته نامدار و قوی بوده‌اند، اما ماوریکز هرگز کارایی فصل پیش را تکرار نکرده است. در آن فصل تشنگی هرگز قهرمان‌نشدن در N.B.A، خود بهترین انگیزه و عامل به حرکت درآورنده برای دالاسی‌ها و بویژه برای شخص نوویتزکی بود که سال 1998 و بعد از 4 سال بازی در تیم فورزبورگ آلمان به آمریکا کوچ کرد و عضو دالاس شد و سال‌ها بود که می‌کوشید قهرمانی در لیگ حرفه‌ای این کشور را تجربه کند.

وجود شور و اشتیاقی مشابه در نفرات شاخص دیگری مانند تایسون چندلر، جی.جی. باریا و کارون باتلر، تیم پرتلاش و خواهنده و فنی ماوریکز را به پیروزی 4 بر 2 بر میامی‌هیت که با در اختیار گرفتن لبرون جیمز و کریس بوش در تابستان 2010 و اضافه‌کردن آنها به دوواین‌وید امیددار اول قهرمانی نشان می‌داد، در سری مسابقات فینال نائل ساخت و نوویتزکی را هم به کسب عنوان باارزش‌ترین بازیکن (MVP) این سری دیدارهای شش‌گانه رساند. هرچند او 4 سال پیشتر عنوان بسیار مهم‌تر مرد سال N.B.A و بهتر بگوییم MVP کل فصل را هم به دست آورده بود.

اندک مدتی بعد از پایان فصل گذشته، کوچ‌ها و سفرها از دالاس به سمت سایر تیم‌ها و مقاصد آغاز شد و دیری نپایید که چندلر، باریا و باتلر هرکدام راه تیم‌هایی تازه را در پیش گرفتند. به این ترتیب ​چندلر​ نماند تا بازهم با کارهای قوی دفاعی‌اش دور و بر نوویتزکی را خالی و کار او را آسان کند، ​باریا​ نعمت پرتاب‌های 3 امتیازی استادانه‌اش را از ماوریکز گرفت و ​باتلر​ نیز که در برخی روزهای کم‌فروغی نوویتزکی جور او را در گلزنی می‌کشید، بساط گلزنی‌اش را در جای دیگری پهن کرد.

کسانی که تابستان و اوایل پاییز سال 2011 به دالاس آمدند تا جای خالی نفرات فوق را در ماوریکز بگیرند، اصلا آدم‌های کوچکی نبوده‌اند. دو تن از آنها ​لامار اودوم​ و ​وینس کارتر​ مشهور بوده‌اند. اولی با 33 سال سن 2 بار با لس‌آنجلس‌لیکرز قهرمان N.B.A شده و به سال 2011 به عنوان بهترین بازیکن ششم (ذخیره)‌ لیگ هم انتخاب شده است و دومی نیز با 35 سال سن یک گلزن پرثمر و همیشگی طی 14 فصل حضورش در N.B.A بوده و در فصل 1999 به عنوان پدیده این لیگ انتخاب شد و پیش از دالاس سال‌ها در نیوجرسی نتز و سپس در اورلاندو مژیک هم درخشیده بود.

​دلونته وست​ که بازیکن پست گارد است، دیگر بازیکنی بود که تابستان سال پیش به ماوریکز پیوست و اینها ثابت کرد ​کوبان​ و همچنین ​ریک کارلایل​ حاضر نیستند عنوان قهرمانی فصل گذشته را به آسانی از دست بدهند و برای حفظ آن نقشه‌ها دارند.

منتها این نقشه‌ها به دلایل مختلف نگرفته است و هرچند ماوریکز در فصلی کوتاه شده و مشتمل بر 66 مسابقه (به‌جای 82 بازی معمول)‌ در مرحله اول به هر شکل و زحمتی شده مجوز صعود به مرحله پلی‌آف را کسب کرد، اما شکل و روال بازی نفرات فوق و اشتباهات متعدد سر زده از نفرات ماوریکز حاکی از مشکلات فنی‌ای بوده که این تیم در این فصل داشته و نتوانسته است شور و شوق چشمگیر فصل گذشته‌اش را تکرار کند.

در N.B.A مهم نیست که چگونه از مرحله اول عبور و مجوز حضور در پلی‌آف را کسب می‌کنید، مهم، نوع نمایش‌تان در این مرحله است، ولی معمولا تیم‌هایی که در مرحله اول (موسوم به Regular Season)‌ رنج می‌برند تا به پلی‌آف برسند، در این مرحله نیز کم خواهند آورد و بعید است که ماوریکز این سنت تقریبا همیشگی را در پلی‌آف امسال بشکند و روالی تازه را حاکم کند و دوباره بکوبد و قهرمان شود.

چرا ماوریکز امسال نمایی از فصل گذشته را نداشته و بارها لرزیده و پرنوسان ظاهر شده است؟

نوویتزکی در دل بهار 2012 می‌گوید: «فصل پیش ما اصلا مدعی اول قهرمانی نبودیم و نگاه‌ها بیشتر به میامی هیت و سپس لس‌آنجلس لیکرز، بوستون سلتیکز و اورلاندو مژیک بود و در چنان فضایی ما توانستیم رقبا را غافلگیر کنیم. وقتی زیر نظر و مورد توجه زیاد مردم نیستید و نگاه‌ها به سایر مدعیان است، بهترین فرصت برایتان فراهم می‌شود تا بازی دلخواه‌تان و آنچه را ​ به آن نیاز دادید، در فضایی آرام و راحت و بدون استرس ارائه کنید، این وصف ما در فصل گذشته بود.

خوشبختانه شرایط فنی و هماهنگی‌ها هم در تیم ما عالی از آب درآمد و بازی نفرات تیم کاملا با یکدیگر خواند و فکر می‌کنم بیش از هر چیزی میل شدید به قهرمان شدن نزد تعدادی قابل توجه از نفرات پرتجربه و میانسال تیم، ماوریکز را به تیمی آتشین تبدیل کرد که برای رسیدن به هدفش هیچ صبری نداشت و همه چیز را می‌کوبید و به سمت جلو می‌رفت. امسال نیز ظاهرا ترکیبی مشابه در دالاس تشکیل شده و باز تعدادی بازیکن میانسال مشتاق قهرمانی به جمع ما پیوسته‌اند، اما ما نتوانسته‌ایم برخلاف فصل گذشته این گروه را به فاکتور مهم تداوم نایل کنیم. تیمی که مدعی جدی قهرمانی باشد نمی‌تواند فقط یک یا دو بازی در میان بدرخشد و به استمرار بیش از هر چیزی در کارش نیاز دارد و ما فاقد آن بوده‌ایم. شاید فاکتورها و عناصر تشکیل‌دهنده تیم ما همان‌هایی باشد که فصل پیش نیز بود، اما تیم ما خسته‌تر و کم شور و شوق‌تر از آن نشان داده که در قواره‌های جدی قهرمانی باشد.»

برخی می‌گویند دالاس خوش‌اقبال هم بوده است، زیرا اگر طول‌مدت فصل کوتاه و تعداد مسابقات تیم‌ها به سبب اعتصاب بازیکنان بر سر درخواست‌های مالی‌شان و شروع دیرهنگام لیگ کمتر نمی‌شد، مشکلاتش با بازیکنان متعدد پا به سن گذاشته‌اش افزایش یافت؛ حال آن که با سیستم و فرمول امسال که هر تیم بیشتر از 66 بار در مرحله اول به میدان نیامد زمان و میدان برای استفاده بیشتر از نیروهای موجود و ذخیره انرژی برای آینده مهیاتر شد.

حامیان ماوریکز می‌گویند این تیم به سبب تجربه فراوان نفراتش بهتر و بیشتر می‌تواند با فراز و فرودهای ویژه مرحله پلی‌آف کنار بیاید؛ آنجا که به طور متوسط به درخشش در 80 درصد از حدود 16 بازی نیاز است تا یک تیم به فینال برود و قهرمان شود.

در جمع نفرات فعلی ماوریکز، لامار اودوم بیش از سایرین با این فرآیند آشناست زیرا در 2 فصل گذشته می‌کوشید از2 قهرمانی متوالی لس‌آنجلس لیکرز در این لیگ دفاع کند و مجددا با ​زردها​ی این شهر بر تارک این مسابقات بنشیند و حال به همان خصیصه در رقابت‌های امسال برای تجدید تک‌افتخار ماوریکز محتاج است.

از قضا لیکرز با در بر داشتن همین بازیکن در مرحله دوم پلی‌آف فصل گذشته به همان ماوریکز تشنه‌ای که وصف آن را آوردیم، با نتیجه سنگین 4 بر صفر باخت و حذف شد. آیا چنان چیزی امسال هم برای او و دالاس در مرحله پلی‌آف متصور نیست؟ اودوم می‌گوید: «نمی‌دانم و فقط از این مطلعم که تکرار قهرمانی در این لیگ بسیار سخت‌تر از کسب آن برای رتبه نخست است. برای این مهم باید حتما بازیکنان بسیار پرتجربه و کارکشته‌ای داشته باشید.»

فرض (و البته حقیقت)‌ این است که دالاس با امثال ​جیسن کید​ و ​جیسن تری​، دو عضو مسن و شاخص دیگر تیم پیروز فصل گذشته صاحب چنین نفراتی است، اما این که در فضای پر از آتش و شگفتی مرحله پلی‌آف N.B.A چه روی می‌دهد، چیزی است که حتی این کهنه‌کاران و درک نووتیزکی، کسی که سابقه 11 بار متوالی انتخاب شدن برای حضور در بازی سنتی و سالانه ستاره‌های شرق و غرب لیگ (موسوم به ال استارز)‌ را دارد، نیز از آن اطلاعی ندارند.