تعویض مکرر مربیان؛ راه‌حلی شبهه‌برانگیز

 شرایط تقریبا مشابهی نیز در باشگاه شاهین‌بوشهر وجود دارد و بعد از آن که مدیران تیم بوشهری نتوانستند بیش از چند هفته‌ای حمید درخشان را حفظ کنند، حالا به فیروز کریمی اولتیماتوم 2 هفته‌ای داده‌‌اند، حال آن که همین فیروز کریمی ـ با تمام محدودیت‌هایش ـ شاهین بوشهر را تا فینال جام حذفی بالا کشیده است و پیش از او حمید درخشان نیز عملکردی قابل قبول از خود ارائه کرده بود. این تعویض‌های مکرر در تیم‌هایی که بیش از مشکل مربیگری، دارای ضعف‌های بنیادین و ساختاری هستند، کاملا شبهه‌برانگیز به نظر می‌رسد و جز تحمیل بار مالی دوچندان بر گرده ضعیف باشگاه‌های کم‌بنیه، سودی در پی ندارد.

این که مرتبا با هر بهانه‌ای قرار شود یک مربی، جای خود را به مربی بعدی بسپرد نه‌تنها فقط موجب جابه‌جایی صدها میلیون تومان پول و در نتیجه پر شدن جیب دلال‌ها و واسطه‌های درون و برون باشگاهی می‌شود، بلکه لطمات زیادی نیز بر عملکرد چنین تیم‌های بی‌ثباتی خواهد گذاشت، چون هر مربی برای جاافتادن افکار، عقاید و سبک‌های مربیگری خود نیازمند زمانی چند ماهه تا چند ساله است و اگر قرار شود در طول یک فصل، باشگاهی چند مربی عوض کند دچار تشتت و از هم گسیختگی فراوانی در امور فنی و حتی روانی تیم خواهد شد.

دادن زمان لازم به مربیانی که تا چندی پیش روی لبه تیغ اخراج قرار داشته‌اند اثر کاملا ملموس خود را در لیگ فوتبال ما نشان داده است، مربیانی نظیر مجید صالح در سایپا، حسین فرکی در نفت تهران، عبدالله ویسی در صبا، فرهاد پورغلامی در ملوان، مجید جلالی در فولاد خوزستان و حتی پرویز مظلومی در استقلال از زمره مربیانی بودند که اثر کاملا مثبت ثبات مربیگری را نشان داده‌‌اند تا مشخص شود تعویض مربی، تنها راحت‌ترین واکنش در برخورد با مشکلات نتیجه‌گیری در هر باشگاهی است و نه راه‌حلی مفید و درست.

مجید عباسقلی / گروه ورزش