آمریکا، خسته از جنگ افغانستان

 رئیس‌جمهور افغانستان عقیده دارد حفظ همپیمانی استراتژیک با واشنگتن پس از خروج نیروهای آمریکایی و نیروهای نظامی ناتو از خاک این کشور که قرار است تا سال 2014 عملی شود از اهمیت بسیاری برخوردار است.

وی در اجلاس اخیری که حدود 2000 نفر از بزرگان قبایل افغانستان در آن حضور داشتند، بر این نکته تاکید کرد و البته شروطی نیز قرار داد، اما توانست انگیزه حقیقی خود را بیان دارد. وی گفت: «ما به کمک‌های بین‌المللی نیاز خواهیم داشت.» حدود 90 درصد از بودجه دولت افغانستان از کمک‌ و مساعدت‌های خارجی تامین می‌شود و مسلما کرزای برای کمک‌های خارجی حساب ویژه‌ای باز کرده است. آیا واشنگتن خواسته کرزای را عملی خواهد کرد؟

رفتار کرزای موجب کاهش انضباط در ارتش آمریکا شده است. 2 نفر از افسران آمریکایی به دلیل سخنان تند خود، کارشان را از دست داده‌اند، چراکه در روزهای اول پیوستن‌شان به دانشکده نظامی، یاد گرفته بودند نباید این‌گونه سخنان را بر زبان آورند.

چرا آمریکا در جنگ 8 ساله خود با عراق، حتی یک بار با چنین مشکلی مواجه نبود؟ جنگ آمریکا در افغانستان، نه‌تنها طولانی‌ترین درگیری و نبردی بوده که ایالات متحده آمریکا تاکنون با آن مواجه شده است، بلکه کمترین دستاورد را به همراه داشته و ناکامی‌های بسیاری نصیبش شده است. ژنرال پیتر فولر معاون فرمانده آموزشی نیروهای افغانی به کرزای حمله کرد و ابراز داشت، در صورت شروع جنگی میان آمریکا و پاکستان، او به پاکستان ملحق شده و از این کشور به دفاع برخواهد خاست.

البته این سخنان بیشتر نیروهای آمریکایی است. در سال گذشته نیز ژنرال مک‌کریستال پس از انتقاد از دولت باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا و شیوه اداره جنگ در افغانستان از سوی کابینه وی، سمت خود را از دست داد. در حقیقت این اتفاق، بخش کوچک و ساده‌ای از حوادثی است که آمریکا هنگام نبرد با افغانستان تجربه می‌کند. یکی دیگر از مثال‌هایی که می‌توان گفت، شلیک یکی از سربازان افغانی به نیروهای استرالیایی است که مشغول آموزش به او بودند.

در حمله مشابهی، 3 نفر از مربیان غربی که مشغول آموزش به افغانی‌ها بودند دچار آسیب شده و جان باختند. هنگام درگیری‌ و جنگ آمریکا در عراق، تعدادی از افسران آمریکایی گفتند اگر سربازان عراقی تفنگ‌های خود را به سوی نیروهای آمریکایی نشانه بروند، تمامی زحماتشان تباه‌شده و از میان می‌رود. در افغانستان، نمی‌توان تعداد دفعاتی که نیروهای افغانی روی نیروهای آمریکایی و سربازان ناتو آتش گشوده‌اند را شمرد. پس از 10 سال از جنگ آمریکا در افغانستان، هیچ‌چیز تغییر نکرده و بهتر نشده است. از این رو عجیب نیست که افسران ارتش آمریکا صبرشان را از دست بدهند. یکی از افسران ارتش آمریکا که سال‌ها در افغانستان خدمت کرده و نخواست نامش فاش شود، گفت: «این جنگ در کاهش اراده سربازان و نیروهای آمریکایی تاثیر بسیاری داشته است.»

جنگ آمریکا در ویتنام بیش از 8 سال طول کشید. همان‌طور که ملاحظه می‌شود نقاط مشترک بسیاری میان ویتنام و افغانستان وجود دارد، اما نیروهای آمریکایی در ویتنام با دولتی مواجه نبودند که با صراحت، ناراحتی و بیزاری خود از افسران و نیروهای آمریکایی را بیان و در هر فرصتی آن را نشان دهند. پس از کشته‌شدن 12 نفر از افسران آمریکایی در یک انفجار انتحاری در کابل، حامد کرزای گفت: «دشمنان افغانستان با اجرای برنامه‌های خود، موجب ناراحتی و آزار خانواده‌های افغانی می‌شوند». وی در این اظهارات هیچ نامی از کشته‌شدگان آمریکایی نبرد. یکی از فرماندهان نظامی آمریکا در افغانستان که مدتی بعد به عنوان سفیر آمریکا در افغانستان تعیین شد (کارل ایکنبری)‌، ژوئن گذشته ـ یعنی اندکی قبل از این که از سمتش کنار برود ـ در دانشگاه هرات سخنرانی کرد. در همان روز کرزای گفته بود نیروهای ناتو در کشور افغانستان به دنبال تحقق اهداف خود هستند و از اراضی افغانستان برای نیل به اهداف خود استفاده می‌کنند. وی در این اظهارات، نیروهای خارجی را «نیروهای اشغالگر» نامید. ایکنبری در سخنان خود در دانشگاه هرات، حمله سختی به کرزای کرد و گفت: «هنگامی که آمریکایی‌ها را با اشغالگران مقایسه می‌کنید باید بگویم ملت آمریکا نیز از این وضعیت به تنگ آمده و از تلاش‌های بسیاری که در این کشور انجام داده، خسته شده است».

ژنرال فولر نیز در سخنانی تصریح کرد: «چرا برای ملتی می‌جنگیم که ما را تحقیر می‌کنند و به تمام جهانیان می‌گویند که از ما بیزارند؟ پس از کشته‌شدن بیش از 1700 نفر از نیروهای نظامی آمریکایی و صرف نزدیک به 2 تریلیون دلار در جنگ افغانستان، اکنون زمان آن فرا رسیده که دفاع از افغانستان بر عهده کرزای و پیروانش گذاشته شود».