این نمایشنامهنویس و بازیگر پیشکسوت تئاتر درباره حضور در این دو نمایش توضیح داد: هنوز تئاتر برایم آیین و صحنه همچون یک عبادت و قربانگاه است. جایی است که روی آن خود را به لحاظ درونی عریان میکنیم و این بسیار دشوار و نیازمند شهامت بسیاری است.
وی ادامه داد: زمانی که سال 29 کار تئاتر را با نقشهای بسیار فرعی و جزئی آغاز کردم، امکانات تئاتر ما بسیار ناچیز بود. هیچ جای تمرینی نداشتیم و در گوشههای پارک شهر که مخروبه و خلوت بود، تمرین میکردیم.
نصیریان همچنین با اشاره به سفرهای متعددش به کشور آمریکا افزود: مدتی که آنجا بودم، برای اجرای نمایشم باید در بقالیها بلیت میگذاشتم و به همین دلیل است که در نمایشنامهام میگویم آسمان همه جا همین رنگ است. یعنی انسان همه جا مشکلات دارد.
با هوشنگ نصیرزاده، وکیل بیرانوند
با تهیهکننده «سفینه نجات» به مناسبت روز جهانی کودک، از ضرورت سرمایهگذاری پایدار در انیمیشن ایران گفتیم