حق عائله‌مندی زنان و هزار اما و اگر

معاون حقوقی رئیس‌جمهور: از این پس به زنان سرپرست خانوار و دختران مجرد شاغل حق عائله‌مندی پرداخت می‌شود. (19 مهر 1390)‌

مشاور رئیس‌جمهور در امور زنان: از این پس به دختران شاغل خودسرپرست که والدین بیمار دارند، حق عائله‌مندی پرداخت می‌شود. (22 مهر 1390)‌

پرداخت حق عائله‌مندی به زنان شاغل که زمانی بر سر اجرا شدن یا نشدن آن دیدگاه‌های مختلفی مطرح شد، اکنون به قصه دنباله‌داری تبدیل شده است که هرروز یک مسوول در برابر تریبون رسانه‌ها دایره آن را تنگ‌تر می‌کند و چه بسا همین حالا مسوول دیگری در ریاست جمهوری مشغول حذف و اضافه قیدی بر این خبر باشد تا تعداد مشمولان عائله‌مندی کمتر وکمتر شود.

قصه دنباله‌دار عائله‌مندی برای زنان شاغل، یادآور بیمه زنان خانه‌دار است که از یک دهه قبل جان گرفت و با مانورهای تبلیغی فراوان، زنان خانه‌دار را به دریافت مستمری امیدوار کرد اما دست آخر اعلام شد چون اعتبار کافی در دست نیست، اجرای آن را فراموش کنید! مشاور رئیس‌جمهور در آخرین موضعگیری مطرح شده نسبت به طرح پرداخت عائله‌مندی به زنان شاغل، با از یاد بردن پروژه بیمه زنان خانه‌دار اعلام کرده که این حق شامل دختران مجردی می‌شود که خودسرپرست هستند و سرپرستی والدین بیمار و از کار افتاده خود را به عهده دارند بنابراین قرار نیست تمام زنان شاغل یا سرپرست خانوار یا مجرد، عائله‌مندی دریافت کنند.

مشاور رئیس‌جمهور باید پاسخ دهد که آیا دختر مجرد تحصیلکرده‌ای که مدیرعامل یک شرکت است و درآمد بیش از یک میلیون تومان دارد و از سن ازدواج فاصله گرفته و مادر پیرش را هم سرپرستی می‌کند مشمول این حق عائله‌مندی خواهد شد؟ یا از طرف دیگر، زن شاغل سرپرست یک خانواده سه نفره که درآمدی کمتر از 500 هزار تومان در ماه دارد، مشمول این طرح نخواهد شد؟ آنچه از دل این خبر برآمده این است که هر مسوولی نکته‌ای را به خبرنگاران می‌گوید که نه‌تنها گره کور اطلاعات را نمی‌گشاید که بر ابهام آن نیز می‌افزاید.

این طرح از چه راهی تامین اعتبار خواهد شد؟ آیا موضع مجلس هم در برابر این لایحه با دولت همسوست؟ ازهمه مهمتر ‌این‌که اصولا چرا مسوولان تن به نشر اخباری می‌دهند که جزئیات آن را نمی‌دانند و با این کار میلیون‌ها نفر را به طرحی امیدوار می‌کنند که اجرایش به مویی بند است؟