کارگردانان سینما به دنبال تجربه‌های نو در تئاتر

در شرایطی که سینماگرانی چون داریوش مهرجویی و کیومرث پوراحمد برخلاف اشتیاقشان برای کار تئاتر،‌هیچ شوقی برای گفت‌وگو در این باره ندارند، به سراغ چند چهره تئاتری و سینمایی رفتیم و نظر آنان را در این باره جویا شدیم.

داوود رشیدی، بازیگر کهنه‌کار سینما و کارگردان پیشکسوت تئاتر ایران که این روزها نمایش آقای اشمیت کیه؟ را روی صحنه دارد، درباره حضورکارگردانان سینما در عرصه تئاتر به «جام‌جم»می‌گوید: به نظرم این رویکرد تجربه موفقی نخواهد بود و تنها اقدامی برای محک زدن خود است که تداوم نخواهد داشت. این هنرمند که خود راهی متفاوت را پیموده است و در دهه 50 خورشیدی از تئاتر به سینما آمد، ادامه می‌دهد: با تمام احترامی که برای کارهای ماندگار و مطرح سینمایی مهرجویی قائل هستم، به نظرم تجربه او در کارگردانی نمایش درس چندان موفق نبود.

در نقطه مقابل رشیدی، مجید جوزانی قرار دارد که در زمان مدیریتش بر تماشاخانه ایرانشهر که البته چند هفته پیش تمام شد، در واقع پای کارگردانان سینما را به تئاتر بازکرد. او در این باره می‌گوید: گرچه برخی ازهمکاران به ما خرده می‌گیرند که پای سینمایی‌ها به تئاتر باز نشود، باید تاکید کنم این قدرت تئاتر است که همه را به خود جذب می‌کند و نه تقاضای مدیران این عرصه. او اضافه می‌کند: جامعه تئاتری از ورود سینمایی‌ها به تئاتر نه تنها نباید ناراحت شوند، بلکه باید خوشحال باشند که تئاتر این همه جدی گرفته می‌شود.

هومن برق نورد یکی از بازیگران تئاتر است که به قول خودش حدود 20سال تنها روی صحنه بازی کرده و بعد به تلویزیون وارد شده است. او با اشاره به این‌که بده بستان‌های هنری و رفت و آمد‌های هنرمندان بین 2 عرصه سینما و تئاتر به نفع هر دو هنر تمام می‌شود، می‌افزاید: من از تجربه کار در سینما و تلویزیون چیزهای زیادی آموختم که مطمئن هستم این برای کارگردان‌ها هم صادق است.

برق‌نورد که با مجموعه ساختمان پزشکان در نقش ناصر مشهور شد، ادامه می‌دهد: رفت و آمد‌هایی که در این میان اتفاق می‌افتد همگی سازنده هستند و به 2 گروه کمک می‌کنند. گرچه همچنان من تئاتر را هنری متعالی‌تر از سینما می‌دانم، اما چرا باید این هنر متعالی را فقط برای خودم بخواهم.

در ادامه نظرخواهی از هنرمندان، به سراغ دکتر علی رفیعی می‌رویم که پس از 4 دهه کارگردانی در تئاتر، چند سالی است که به سینما هم آمده و این روزها فیلم آقا یوسف را روی پرده دارد. او با اشاره به این‌که رفت و آمدهای سینمایی‌ها و تئاتری‌ها را عادی می‌داند، تاکید می‌کند: هیچ ایرادی نمی‌توان براین روند گرفت و برعکس بسیار سازنده است.

رفیعی ادامه می‌دهد: به نظر من کوته‌بینی و کوته‌نظری است اگر نخواهیم یک هنرمند سینما، عرصه تئاتر را تجربه کند. به نظر من همین اتفاقات است که برای ما چالش می‌آفریند و تجربه‌های نو را به وجود می‌آورد.

به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، در حالی که ورود تئاتری‌ها به هنر هفتم در 3 دوره، باعث تحول سینمای کشور شده است، باید منتظر ماند و دید آیا رویکرد کارگردانان سینما به صحنه نمایش هم می‌تواند تحول‌ساز باشد و موج تازه‌ای ایجاد کند؟

سپیده سعیدی ‌/‌ جام‌جم