میل به غذاهای شور، نشانه اعتیاد به نمک

به گفته این محققان، الگوهای ژنتیک که در نتیجه رفتارهای غریزی مانند علاقه به طعم شوری فعال می‌شوند، دربردارنده همان گروه از ژن‌هایی هستند که در نتیجه اعتیاد به کوکائین و دیگر داروهای اعتیادآور نظیر هروئین تحت‌تاثیر قرار می‌گیرند. علاوه بر این، آنها متوجه شدند که با مسدود کردن مسیرهای عصبی که در اعتیاد به این داروها نقش دارند، علاقه آنها به خوردن غذاهایی با طعم و مزه شوری به میزان قابل توجهی کاهش خواهد یافت.

این یافته‌ها علاوه بر کاربردهای متعددی که در زمینه پزشکی دارد، می‌تواند اطلاعات جدیدی را درباره اعتیاد و همچنین پیامدهای نامطلوب ناشی از مصرف مواد غذایی حاوی نمک بسیار زیاد که منجر به چاقی می‌شود، در بر داشته باشد. اگرچه علاقه افراد بجز خوردن طعم‌ها و مزه‌های مختلف مانند شوری اساسا یک برنامه عصبی ژنتیک است، اما ممکن است تحت تاثیر شناخت و آموزش تغییراتی در آن ایجاد شود. به این ترتیب تجربیات افراد در حین اجرای یک برنامه ژنتیک از پیش تعیین شده می‌تواند مسیر کلی این فرآیند را تحت‌تاثیر قرار دهد. به‌گفته دانشمندان، داروهای اعتیادآور از جمله تجربیاتی هستند که مسیر عصبی رفتارهای غریزی و فطری را متاثر می‌سازند و به همین علت است که وقتی افراد به علت مواجه‌شدن با مشکلات و بیماری‌های خاص ملزم به رعایت یک برنامه غذایی معین و پرهیز از خوردن برخی مواد غذایی مانند غذاهای حاوی نمک یا چربی زیاد می‌شوند، همانند افرادی که قصد دارند اعتیاد به مصرف داروهای مخدر را ترک کنند، با مشکلات بسیار زیادی مواجه می‌شوند و شاید به همین دلیل است در افرادی که به هروئین اعتیاد دارند، متادون‌درمانی می‌تواند راهکاری مناسبی برای ترک اعتیاد باشد یا افراد سیگاری با استفاده از چسب‌های نیکوتینی یا آدامس‌های حاوی نیکوتین، بهتر با مشکلات ترک سیگار کنار می‌آیند. این نخستین بار است که عملکرد ژن‌ها در هیپوتالاموس برای پی بردن به نقش آنها در علاقه افراد به طعم‌ها و مزه‌های مختلف مانند شوری مورد آزمایش قرار می‌گیرد. جالب است بدانید حیوانات وحشی به محض این که نیاز پیدا می‌کنند، سطح نمک موجود در خونشان را که کاهش یافته، با استفاده از نوشیدن آب یا سایر مواد غذایی حاوی نمک جبران می‌کنند تا به این ترتیب، آسیب‌پذیری خود را در برابر حمله شکارچیان به حداقل برسانند و بتوانند بسرعت خود را از چنگال دشمنان‌شان نجات دهند.‌ براساس مطالعات انجام شده در این شرایط در بخشی از انتقال‌دهنده عصبی دوپامین آزاد می‌شود که موجب افزایش تحرک و احساسات حیوان شده و به این ترتیب حیوان تلاش خواهد کرد تا نیاز خود را به نمک جبران کند. این یافته‌ها به این معنی است که دوپامین می‌تواند نقش بسیار مهمی در رفتارهای فطری و غریزی داشته باشد.