باشگاه افتخارآفرینان ورزش را تشکیل دهید

انگار باید همیشه توی اوج و در مسیر افتخارآفرینی باشی تا سراغی ازتو بگیرند و گرنه، باید سر در گریبان داشته باشی و با سیلی صورت را سرخ نگاه داری تا بلکه در دوره و شرایطی یادی از شما به میان آید. اما نه، می‌توان مسیر و قاعده بازی را عوض کرد؛ با هم بودن و دور هم جمع شدن و تشریک مساعی به منظور گره‌گشایی از مشکلات و گره‌های زندگی یکدیگردر روزهای زندگی.

آخر همه‌اش که نمی‌توان دست روی دست گذاشت و چشم انتظار اقدام و حرکت از سوی برخی مسوولانی بود که بیشتر از هر چیز امروز را چسبیده‌اند تا در تند باد حوادث و رویدادهای ورزشی بازنده نباشند.

راه‌حل نیز شاید چندان سخت نباشد، می‌توان با همت عده‌ای از بزرگان باشگاه افتخارآفرینان ورزش را تشکیل داد و شرایطی را فراهم آورد تا بزرگان حداقل ماهی یک‌بار دور هم جمع شده و از وضعیت خویش با خبر شوند.

حداقل حسن این دور هم جمع شدن‌ها این است که بزرگان و پیشکسوتان از خلوت خویش فاصله گرفته و برای ساعتی هم که شده از مشکلات و دغدغه‌های زندگی دورمی‌شوند.

البته منظور از دغدغه‌ها و مسائل و مشکلات زندگی صرفا مادی نیست که اصولا بسیاری از بزرگان ورزش ما به این لحاظ اصلا نیازی ندارند و چه بسا در امور خیر نیز پیشقدم بوده و دستگیر ضعفا و نیازمندان جامعه هستند. بلکه نکته اساسی این است که در این با هم بودن‌ها بسیاری از مشکلات جامعه ورزش، محلی برای بروز و ظهور نخواهند یافت و تجربه غنی افتخارآفرینان ورزش نیز می‌تواند در مسیر رشد و شکوفایی بیشتر ورزش کشور، مورد توجه مسوولان و برنامه‌ریزان قرار گیرد.

اصولا یکی از مشکلات اساسی ورزش ما از گذشته تا امروز این بوده است که پیوندی بین دیروز و امروز ورزش برقرار نکرده ایم و این باعث شده است که بسیاری از راههای رفته از نو مورد توجه مدیرانی قرار گیرد که فکر می‌کنند کسی پیش از آنان، این راه را نرفته است.

تشکیل باشگاه افتخارآفرینان که سازمان ورزش ما به لحاظ اداری و تشکیلاتی می‌تواند پیشقدم در تشکیل آن باشد، می‌تواند به محلی برای گردهمایی‌های بزرگان ورزش تبدیل شود و در کلیت آن با انتقال تجارب گذشتگان به امروزی‌ها، ‌نسخه‌هایی بکر و بدیع را برای توسعه ورزش، پیش روی برنامه‌ریزان و متولیان قرار دهد.