چوب حراج بر اخلاق در فوتبال

دیدار پرسپولیس با استیل‌آذین ، اوج این بی‌اخلاقی‌ها را در مستطیل سبز فوتبال به تصویر کشید تا بزن بزن بازیکنان دو تیم، آن هم در شرایطی که میلیون‌ها بیننده تلویزیونی از داخل و خارج به صورت مستقیم شاهد این برخوردهای زننده و خارج از عرف و اصول بازی جوانمردانه بودند، چوب حراجی باشد بر اخلاق در فوتبال ایران.

براستی که هر وجدان بیدار و آگاهی از دیدن این صحنه‌های زشت، انگشت تعجب به دهان گرفته و حیران می‌ماند که مگر این فوتبال چه گلی به سر ورزش ما زده است که باید هویت اخلاقی و ابعاد فرهنگی و پرورشی آن را نیز به باد استهزا بگیرد؟

هر چند مسوولان ورزش و فوتبال نمی‌توانند و نباید از خود در این زمینه خاص سلب مسوولیت کرده و توپ را به زمین دیگران و از جمله باشگاه‌ها بیندازند، اما سوال اساسی اینجاست که چرا طی این همه سال و با وجود مانورهای تبلیغاتی صرف، از انجام کارهای فرهنگی بنیادین در فوتبال غافل شده و نخواسته‌اند جلوی سیل ناهنجاری‌ها در فوتبال را بگیرند.

بدیهی است تا زمانی که به فوتبال به عنوان یک بازی صرف نگریسته شود، باید توقع داشت ارزش‌های فرهنگی و اخلاقی در این رشته مورد غفلت قرار گرفته و مسوولان امر از جو حاکم بر ورزشگاه‌ها نیز دغدغه‌ای نداشته باشند.

در جریان همین بازی مورد اشاره و قبل از به ثمر رسیدن گل جنجالی پرسپولیس، تماشاگران ناسزاهای زیادی را متوجه سنگربان جوان استیل آذین کردند تا رعایت نکردن اصول بازی جوانمردانه نیز تنها اعتراضی باشد به این فوتبال نتیجه‌گرا که برای رسیدن به هدف، هر وسیله‌ای را توجیه می‌کند.

بی تردید دروازه‌بان جدید استیل آذین نیز در به وجود آمدن قضایای جنجالی بازی مقصر است و نباید یکسویه توپ را صرفا به زمین پرسپولیسی ها انداخت. چرا که او پیش از این صحنه در چندین مورد اقدام به وقت تلف کردن کرد تا داور بازی نیز مجبور به دادن تذکری سفت وسخت به او شود.

به هر روی از فوتبال انتظارهای زیادی داریم و اگر امروز حرفی می‌زنیم، برای آن است که همین اندک تماشاگرانی که برای فوتبال باشگاهی ایران مانده‌اند، دور این رشته را خط قرمز نکشند. تاکید می‌کنیم تا مشکلات فرهنگی فوتبال حل نشود، این رشته به رشد و تکامل لازم نمی‌رسد.