درمان ناباروری‌ با کمک سلول‌های بنیادی

به گزارش مهر، دکتر منصوره موحدی در حاشیه سمپوزیوم دو روزه جنین شناسی در پژوهشگاه رویان در جمع خبرنگاران یکی از کاربردهای سلول های بنیادی بزرگسال را درمان بیماران نابارور با علت مردانه دانست و افزود: در این پروژه تحقیقاتی سلول های بنیادی بزرگسال به سلول اسپرماگونی که در بیضه وجود دارد، پیوند زده می شود.

وی با بیان اینکه نیمی از زوج های نابارور به علت مردانه نابارور هستند، اظهار داشت: در این راستا از سال های قبل بحث پیوند سلول های بنیادی به مردان مطرح شد که مطالعات زیادی انجام شده است. در این تحقیقات درصدد هستیم تا سلول های بنیادی فرد و یا از شخص دیگر را گرفته و با انجام فرایندهایی در محیط کشت، به فرد بیمار منتقل کنیم و پس از مدتی فرد بارور می شود.

این پژوهشگر با بیان اینکه سلول های بنیادی علاوه بر اینکه در درمان بیماری در انسان ها به کار می رود در دامپروری نیز برای حفظ گونه های با ارزش کاربرد دارد، افزود: در این مطالعات در خصوص درمان ناباروری های مردانه که به دلیل شیمی درمانی و پرتو درمانی نابارور شده اند، انجام شد. این مطالعات در فاز آزمایشگاهی بر روی موش ها صورت گرفت به این ترتیب که موشها با تزریق داروهای شیمی درمانی نابارور شدند و پس از تزریق سلول های بنیادی به سلول های اسپرماگونی، مجددا باروری به موشها بازگردانده شد.

موحدی با تاکید بر اینکه این روش در بسیاری از کشورها به فاز انسانی رسیده اند ، خاطر نشان کرد: در این زمینه ما به فاز انسانی رسیدیم که در این فاز نیز مطالعات آزمایشگاهی آن در حال انجام است اما تاکنون نتایج این تحقیقات در هیچ کشوری به کلینیک ها وارد نشده است چراکه برای اجرای تحقیقات بر روی انسان با دو مسئله مهم گرفتن نمونه (بیوبسی) و کشت سلولهای بنیادی در محیط کشت مواجه هستیم.

وی با تاکید بر اینکه در گرفتن نمونه از انسان نباید آسیبی به فرد وارد شود، اضافه کرد: این امر محدودیتی برای داشتن تعداد سلولهای بنیادی کافی در محیطهای کشت ایجاد می کند علاوه بر این پس از گرفتن سلول ها باید آنها را منجمد و پس از مدتی به فرد بیمار پیوند بزنیم که لازم است روش های انجماد را بهبود دهیم.

موحدی در خصوص موفقیت های محققان در فاز آزمایشگاهی توضیح داد: در فاز آزمایشگاهی به موفقیت های خوبی در زمینه پیوند این سلولهای بنیادی به سلول های اسپرماگونی دست یافتیم. این آزمایش ها بر روی موش و بر روی حیوانات بزرگتر مانند گوساله و گاو صورت گرفته است که موفقیت آمیز بوده است.

این پژوهشگر ابراز امیدواری کرد که نتایج این آزمایش ها تا دهه آینده به فاز انسانی وارد شود.