آیینه‌ای روی شال هزار رنگ جا مانده است

کوه و آسمان محبوس شده در آن آیینه بزرگ، مخمل سبز و سرخی از جنس برگ‌های سبز و سرخ و زرد، حدس می‌زنید از کدام تکه از سرزمین‌مان حرف می‌زنیم؟ استخر یا دریاچه لاهیجان، در سینه غربی شاه‌نشین شیطان کوه یا اگر سرراست‌تر نشانی بدهیم باید بگوییم مستقیم بروید لاهیجان و در بخش شرقی شهر به آن دریاچه آیینه‌گون برسید که در ضلع شرقی آن شیطان کوه قرار گرفته است. اما ما در این متن فقط از دریاچه لاهیجان می‌گوییم و از زیبایی شیطان کوه و پله‌های سنگی آن که به قله می‌رسند چیزی نمی‌گوییم چون پیشتر شیطان کوه را به شما معرفی کرده‌‌ایم. دریاچه لاهیجان عمقی 4 متری دارد و وسعتش حدود 17 هکتار است. هرچهارضلعش با درختانی کهنسال و ردیف‌هایی از شمشادها پوشانده شده‌اند، اما این، همه زیبایی آن نیست. درست وسط دریاچه جزیره‌ای کوچک قرار دارد که در گذشته به آن «میان پشته» می‌گفتند و پلی باریک آن را به ضلع جنوبی دریاچه وصل می‌کرد.

اهالی لاهیجان درباره تاریخچه دریاچه می‌گویند شاه عباس صفوی دستور ساختش را داده است و وسط آن قصری زیبا بنا کرد تا اوقات استراحتش را در آن بگذراند. تصورش را بکنید! شب‌ها قصر را با فانوس‌های رنگی آذین می‌بسته‌اند، جزیره در مهی رقیق رخ می‌پوشانده است و از آن فقط همنوایی دلنشین و ملایم سازها به گوش می‌رسیده و نوری کمرنگ از فانوس‌های رنگی روی آب دریاچه دیده می‌شده است.ما این یادداشت را به پیشنهاد یکی از هموطنان‌مان نوشتیم. او برای ما نامه‌ای نوشته و درخواست کرده بود لاهیجان عزیز را بیشتر به مردم معرفی کنیم، اما ما فقط به وصف دریاچه‌اش بسنده کردیم چون جاذبه‌های گردشگری این شهر آن‌قدر فراوان هستند که نمی‌شود همه آنها را در یک یادداشت گنجاند. شما هم اگر دلتان خواست می‌توانید از جاذبه‌های گردشگری استان‌تان برای ما بنویسید تا آنها را به دیگر هموطنان‌مان معرفی کنیم.

علی یوشی‌زاده