سوالاتی که با پرواز ارومیه زنده شد...

1ـ نخستین پرسش به عملکرد وزیر محترم راه و ترابری در بخش حمل و نقل هوایی برمی‌گردد. آمار نشان می‌دهد در طول 28 ماه سرپرستی و وزارت آقای بهبهانی، 6 حادثه مهم هوایی شامل 3 مورد سقوط با مرگ سرنشینان هواپیما و 3 حادثه مهم و قابل ذکر دیگر که تا 42 نفر مجروح داشته، رخ داده است. آیا با این آمار باز هم عملکرد وزارت راه در بخش حمل و نقل هوایی قابل دفاع است؟!

2ـ دومین پرسش به کسانی برمی‌گردد که اجازه پرواز به بوئینگ 727 ایران‌ایر را داده‌اند. آنان باید پاسخ دهند که آیا حقیقت دارد این هواپیما 36 سال و 7 ماه عمر داشته و اتحادیه اروپا آن را به همراه یک هواپیمای دیگر که 37 ساله بوده، از پرواز در حریم هوایی خود منع کرده است؟ آیا حقیقت دارد که این هواپیما سابقه داشتن سانحه جدی در فرودگاه شیراز به علت باز نشدن چرخ جلو و فرود با دماغه را داشته است؟ با این وجود چرا اجازه پرواز به آن داده شده است؟

3ـ تاکنون اصلی‌ترین علت این حادثه بدی آب و هوا و کمبود دید به خاطر وجود مه غلیظ در ارومیه عنوان شده است. مگر براساس اصول ایمنی پرواز، قبل از برخاستن هواپیما از زمین، برج مراقبت وضعیت هوایی مبدأ و مقصد را بررسی و به اطلاع خلبان نمی‌رساند؟ آیا این اقدام درباره پرواز تهران ـ ارومیه انجام شده است؟ اگر هوای ارومیه به این خرابی بوده که باعث کاهش دید خلبان می‌شده، چرا و چه کسی و به چه علت اجازه پرواز به این هواپیما را صادر کرده است؟

4ـ حافظه و خرد جمعی که هیچ‌گاه اشتباه نمی‌کند و فراموشی نمی‌گیرد به خاطر دارد که با وجود گذشت 5‌/‌1 سال از حادثه سقوط توپولف کاسپین در نزدیکی قزوین و کشته شدن 168 نفر که دردناک‌ترین حادثه هوایی 2 سال اخیر بوده، هنوز گزارش کامل، مستند و قانع‌کننده‌ای درباره علت این حادثه به مردم ارائه نشده است. آیا از مقامات مسوول می‌توان انتظار داشت که این سنت را این بار بشکنند و صادقانه علت حادثه پرواز تهران ـ ارومیه را بگویند و مقصران را هر که باشند، معرفی کنند هرچند این اعلام به برکناری و زیر سوال رفتن آنان منجر شود؟.... به نظر می‌رسد چشمان منتظر زیادی در انتظار دریافت پاسخ این پرسش‌ها و پرسش‌های مشابه باشند.