تلاش باطل برای جبران کمبودها

متاسفانه رفتارهای ناشایست برادران یوسف نیز مزید بر علت شده است. این کودک با الگوبرداری از برادرانش به سمت مصرف مشروبات الکلی رفته و از طفولیت به یک دائم‌الخمر تبدیل شده است. گسست عاطفی در این خانواده بشدت نمایان است.

نکته دیگری که باید اشاره کنم علت مشروب‌خواری این نوجوان است. او برای این‌که بی‌توجهی‌های خانواده‌اش را فراموش کند و از سوی دیگر توجه آنها را جلب کند به سمت مصرف مشروب رفته است. شاید یکی دوبار اول به خاطر تجربه‌کردن مشروب بخورد اما دفعات بعدی مشروب‌خواری وی برای جلب توجه بود، اما متاسفانه در این کار هم ناموفق بود. خانواده یوسف نسبت به او آنقدر بی‌توجه بودند که او را ساعت‌ها در خانه تنها می‌گذاشتند و شرایط را برای ارتکاب جرم برایش فراهم می‌کردند.

یوسف به خاطر این‌که در شرایط سنی بسیار حساسی قرار داشت و بی‌توجهی مفرط خانواده را نیز تحمل می‌کرد، نتوانست در مورد زندگی‌اش درست تصمیم بگیرد و با خوردن مشروب در واقع قصد اعتراض به این شرایط را داشت.

از خود بی خودشدن، از بین‌رفتن قدرت تصمیم‌گیری و شجاعت ارتکاب جرم، یکی از مهم‌ترین آثار مشروب است، ضمن این که مسلما این نوجوان اسیر بی‌تجربگی و بی‌توجهی خانواده‌اش شده است. او یک قاتل حرفه‌ای نیست و باید بین کسانی که در نوجوانی مرتکب قتل می‌شوند با افرادی که در بزرگسالی این کار را انجام می‌دهند، تفکیک قائل شد. بسیاری از این نوجوانان در صورتی که بخشیده و البته درست هدایت شوند، می‌توانند دوباره به زندگی سالم برگردند و مثل یک فرد عادی پیشرفت کنند. یوسف نیز با توجه به این‌که در کانون اصلاح تربیت درس می‌خواند و می‌کوشد به زندگی برگردد، نشان داده که می‌خواهد فردی سالم باشد و مستحق بخشش است.

نوجوانانی که مرتکب جرم می‌شوند، افرادی هستند که قربانی شرایط خانوادگی شده‌اند و جرم آنها واکنشی است به آسیب‌ها و کمبودهایی که در خانواده و در مرحله بعد در جامعه دچار آن بوده‌اند. آنها در بسیاری از موارد زشتی کار خود را درک نمی‌کنند و نمی‌فهمند این کار چه عواقب و چه آسیب‌هایی برای آنها دارد و نمی‌توانند درک کنند چرا چنین مجازاتی برایشان در نظر گرفته شده است.

یوسف هم متوجه عمق فاجعه نبوده و مقداری از این نافهمی، ناشی از مشروب و مقداری هم به خاطر سن بسیار کم اوست. ترس و نگرانی از اعدام وقتی سراغ این نوجوان آمده که او متوجه کارش شده است؛ کاری که راه جبران هم ندارد.

سعیده موسی، روان‌شناس