قول نمی‌دهم ولی هدفم مدال بازی‌های آسیایی است

او در همین ابتدای مسیر حرفه‌ای خود، راهی طولانی را طی کرده و با سرعتی خیره‌کننده تا حوالی رنکینگ 170 برترین پینگ‌پنگ بازان جهان پیش رفته است.

نوشاد که فرزند رحمت عالمیان ملی‌پوش دهه 60 ایران است، استیلی بسیار شبیه به عموی خود نعمت عالمیان دارد. او در زمان خود تنها بازیکنی محسوب می‌شد که می‌توانست مجید احتشام‌زاده (قهرمان غرب آسیا) را شکست دهد.

خواندن گفت‌وگوی جام‌جم با نوشاد عالمیان کم‌حرف، در آستانه بازی‌های آسیایی گوانگجو برای علاقه‌مندان پینگ‌پنگ خالی از لطف نیست.

خوشبختانه اکنون در 18 سالگی به مدارجی از آمادگی رسیده‌اید که بسیاری حسرتش را داشته‌اند، عامل این موفقیت‌ها را در چه می‌بینید؟

رمز موفقیت در پینگ‌پنگ، ابتدا عشق و علاقه به این رشته و بعد، رها کردن هر تفریح و فعالیت جانبی دیگر و تمرکز محض روی تمرین فراوان است، کاری که همه ملی‌پوشان ما به آن مشغولند.

6 تا 7 ساعت.

ما این شانس را آورده‌ایم که فردی به دلسوزی پدر، مشوق و مربی‌مان بوده است. پدری که خود بسیار آگاه و برخوردار از تجارب با ارزش قهرمانی بوده است و گنجینه با ارزش آموزه‌های حرفه‌ای خود را در اختیارمان قرار داده است. تمرین‌هایی که در بچگی با پدرم انجام داده‌ام نقشی موثر در تثبیت بازی من داشته است.

درست است. خوب شد به نیما اشاره کردید. نه این که چون او برادرم است بخواهم تعریفش کنم ولی او در 17 سالگی با سرعتی خیره‌کننده پیشرفت می‌کند و اکنون نفر ششم ایران است. ضمن این که در مسابقه‌های آزاد بین‌المللی مجارستان، اتریش و چین عالی عمل کرد و در پروتور بین‌المللی جوانان در بحرین به فینال رسید.

همین طور است. آنجا مربیان و بازیکنانی از کره جنوبی با ما حاضر بودند که نقش بزرگی در پیشرفتمان داشتند. اتفاقا من، طاهرخانی و شیشه‌گران، نخستین شاگردان آکادمی پینگ‌پنگ ایران بودیم و بعدها نوجوانان دیگری مثل برادرم اضافه شدند. من در آنجا 4 سال روزانه 6 تا 7 ساعت تمرین کردم که برایم بسیار مفید بود.

بله من کاملا با سبک بازی شرقی‌ها آشنا هستم و مقابلشان راحت کار می‌کنم، در حالی که برای پیروزی بر اروپایی‌های قدر، باید خیلی کار کنم.

مهم این است که بازی‌های خوبی ارائه کنیم، در آن صورت اگر در بین 8 تیم برتر این بازی‌ها قرار بگیریم موفق بوده‌ایم، چون در برنامه‌ریزی‌هایمان برای صعود به جمع 24 تیم برتر دنیا یعنی دسته اول جهانی طی 2 سال آینده، باید در بازی‌های آسیایی گوانگجو، بین 8 تیم برتر باشیم.

اگر هر کدام از ما 2 تا 3 مسابقه خود در بازی‌های آسیایی را ببریم کارنامه بدی نمی‌گیریم، ولی برای خلق شگفتی‌ها باید قدری صبر کنیم.

من قولی در این زمینه نمی‌دهم ولی هدفم را درست بر همین محور یعنی مدال‌آوری در آسیا و قهرمانی جهان متمرکز کرده‌ام، کاری که بسیار دشوار است و مستلزم آموختن هر چه بیشتر و تلاشی فوق‌العاده است. واقعیت این است که به تازگی وارد عرصه رقابت‌های بزرگسالان شده‌ام و تا در این سطح جا بیفتم نیازمند خلق چند شگفتی مهم هستم.

خوشبختانه در هفته‌های اخیر، برگزاری اردوی اتریش به ما کمک کرد تا آموزه‌های جدید و ارزنده‌ای از اشلایگر، قهرمان سال 2003 جهان به دست آوریم که برای تبدیل آنها به عادت، نیازمند گذر زمانی بیشتر و تمرین‌های زیاد هستیم. ضمن این که حضور «ریچارد پراوزه» آلمانی به عنوان سرمربی جدید تیم ملی، برایمان بسیار مفید خواهد بود، چون او با نایب‌قهرمان کردن آلمان‌ها در رقابت‌های جهانی و المپیک، توانایی‌های فوق‌العاده خود را نشان داده است. منتها برای این‌که دانش او کاملا در بازی ما نمود یابد، نیازمند گذر زمان و تمرین‌های بسیار زیاد هستیم. حضور این مربی، تیم ایران را سراسر انگیزه و آماده کرده است.

الان با رده 170 دنیا می‌توانم به بوندس لیگا بروم، ولی طبعا در آنجا جایگاه چندان مهمی نخواهم داشت که این به نفع پیشرفتم نیست ولی بازیکنان زیر رتبه 100 آنجا شرایط بسیار خوبی دارند. فکر می‌کنم تا سال بعد به چنان رتبه‌ای برسم. البته در حال حاضر بهترین لیگ اروپا بوندس لیگا و بهترین لیگ دنیا ، لیگ چین است که اطلاعات چندانی از آن ندارم.

بله، خوشبختانه از قراردادهایمان در لیگ راضی هستیم ولی این تنها منبع درآمد ماست و حقوقی از بابت حضور مداوم در اردوهای ملی دریافت نمی‌کنیم. فکر می‌کنم لازم است در این زمینه هم تمهیدی اندیشیده شود.