جذابیت‌های پنهان و آشکار تله ‌فیلم

در گذشته‌ای نه چندان دور بازیگران صاحب نام دور قالبی به نام فیلم تلویزیونی خط قرمز می‌کشیدند و اصلا به طرفش هم نمی‌رفتند.

اما کم‌کم ورق برگشت. تله‌فیلم‌هایی از راه رسیدند که حرفی برای گفتن داشتند و می‌توانستند بینندگان تلویزیونی را 90 دقیقه پای جعبه جادو نگه دارند. بتدریج ایده‌های تازه و مضامین متفاوت به تله‌فیلم‌ها راه پیدا کردند.

از آن طرف مخاطبان تلویزیونی هم با این قالب نوظهور آشنا شدند و دیدن یک یا چند تله فیلم تلویزیونی در روزهای آخر هفته را در برنامه کاری‌شان گنجاندند. این‌طوری بود که بازیگران و فیلمسازان مطرح سینما ترغیب شدند بختشان را در این حوزه بیازمایند.

حالا هر چقدر از زمان تولد قالبی به نام تله‌فیلم در ایران می‌گذرد، تعریفش واضح‌تر و شفاف‌تر می‌شود. تله‌فیلم‌ها می‌توانند همان مشخصات یک فیلم سینمایی را داشته باشند. با این تفاوت که محل عرضه و ارائه‌شان صفحه تلویزیون است نه پرده نقره‌ای سینما.

یک تله‌فیلم برخلاف آنچه رایج شده می‌تواند چندین و چند بار از تلویزیون پخش شود. این پخش چندباره بستگی به این نکته دارد که تله فیلم مورد اشاره از چه میزان کیفیت و جذابیتی برخوردار باشد.

استقبال از پخش دوباره تله‌فیلم «حبیب» ثابت کرد که فیلم‌های تلویزیونی بر خلاف آنچه گمان می‌رود محصولات یک بار مصرفی نیستند. حبیب نشان داد که تله‌فیلم‌ها اگر جدی گرفته شوند می‌توانند به اندازه یک فیلم بلند سینمایی تاثیر و جذابیت داشته باشند.حمید فرخ نژاد در این تله‌فیلم کم‌فروشی نکرد. او به همان اندازه فیلم‌های خوب سینمایی‌اش برای این فیلم تلویزیونی توان گذاشت و بازخوردش را هم در آیینه نظرات منتقدان سینمایی دید.

همین الان که این مطلب را می‌خوانید ده‌ها تله‌فیلم مختلف در مراحل مختلف تولید هستند. سینماگران زیادی درگیر ساخت این محصولات شده‌اند و فعالیت آنها بازار فیلمسازی و تولید را گرم و پررونق ساخته است. با این حساب وقتی این خبر را می‌خوانیم که تهیه‌کننده سریال «مختارنامه» هم قصد دارد تله‌فیلم بسازد، خیلی تعجب نمی‌کنیم. جذابیت ساخت تله‌فیلم روز به روز فراگیرتر می‌شود.