وولفسبورگ، در انتظار شکوفایی دوباره «دیه‌گو»

با وجود این جذب دیه‌گو هافبک صاحب سبک برزیلی که در وردربرمن ایامی طلایی داشت اما یک فصل ناموفق را در یوونتوس گذرانده بود، شاید به لحاظ اعتبار و تاثیرگذاری با حفظ ژکو هم که خواستاران پرشماری در داخل و خارج از مرزها داشته، برابری کند و به همان اندازه موجب اوجگیری وولفسبورگ (معروف به گرگ‌ها)‌ در ادامه فصل شود.

دیه‌گو با تخفیف درجه و اعتبارش و با پایین آمدن حدود 10 میلیون یورو از قیمتش از یوونتوس صید شد، زیرا همان‌طور که قبلا آوردیم در یوونتوس به دلایل مختلف که عمده‌ترین آن ضعف کادر فنی این تیم در استفاده از وی بود، ناموفق جلوه کرد، اما او که خاطرات خوشی از سال‌های حضورش در لیگ آلمان دارد، می‌تواند در وولفسبورگ احیا شود و مجددا همان «دیه‌گو»یی شود که در وردربرمن غیرقابل مهار بود و هر مانورش وی می‌توانست رقبا را ساقط کند. با این وجود برای دیه‌گو تلاش مجدد به قصد جبران گذشته کاری بی‌سابقه و تازه نیست و برای او حکم تکرار تاریخ را دارد.

او پیش از آن که در وردربرمن تبدیل به یک ستاره شود، در پورتوی پرتغال هم روزهای نه‌چندان موفقی را سپری کرده بود. مدتی است که انتقال به یوونتوس به سبب ضعف‌های تشکیلاتی و سوء مدیریت موجود در این باشگاه تورینی اثر منفی برای بازیکنان منتقل شده بر جای می‌گذارد و فصل پیشین این دیه‌گو بود که این مورد را تجربه کرد.

وقتی البرتو زاکه‌رونی سرمربی کهنه‌کار نیم‌فصل دوم مسابقات سال پیش یووه، این تیم را ترک گفت و از ابتدای تابستان امسال لوییجی دل‌نری سکاندار این تیم تورینی شد، دیه‌گو امیدوار بود شاید بختش باز شود و در سیستم کاری مربی فصل پیش سمپدوریا جایی تازه و بهتر در میان راه راه‌پوشان تورین بیابد، اما دل‌نری بعد از بررسی‌های طولانی خود در ماه‌های تیر و مرداد و سبک و سنگین کردن نفرات تیم به این نتیجه عجیب رسید که جایی ثابت برای دیه‌گو در آرایش یوونتوس متصور نیست و این چنین بود که این برزیلی کوتاه‌قد، اما بسیار فنی و کارساز در واپسین روزهای نقل و انتقال‌های تابستانی به وولفسبورگ‌ نقل‌مکان کرد. پیش‌تر تصور می‌شد دل‌نری در سیستم دلخواه 2ـ4ـ4 خود، دیه‌گو را رابط خطوط میانی و حمله یووه و تغذیه‌کننده دو مهاجم تیم خواهد کرد، اما این چنین نشد و این برزیلی آشنا که شروع کار و درخشش‌اش در تیم سانتوز برزیل در سال‌های نخست دهه گذشته و در کنار چهره‌های آشنایی چون روبینیو بود، مجددا به بوندس‌لیگا میل کرد و به رغم شروع بد وولفسبورگ در فصل جاری امیدوار است به آرامی به همان «دیه‌گو»‌ زمان عضویتش در تیم توماس شاف بدل شود و یک بار دیگر موفق باشد.

استیل بازی این تیم نیز بیشتر با روش کار دیه‌گوی 26 ساله همخوانی دارد. لیگ آلمان محیطی است که او پیش‌تر به آن خو گرفته و در آن موفق بوده است. به نظر می‌آید مک‌لارن در استفاده از دیه‌گو به عنوان بازیساز اصلی تیم خود استقبال می‌کند و او را در این ارتباط بر زیزدان میسی‌موویچ بوسنیایی ارجح می‌دارد. مسوولیت هافبک طراح، نقشی است که دیه‌گو به بهترین شکل در برمن بازی کرد و حالا می‌تواند محل حضور و سلطه او در وولفسبورگ باشد. قدر مسلم این که دیه‌گو در وولفسبورگ اصلا احساس غربت نکرده است زیرا اضافه بر گرافیته که یکی از دو مرد پیشانی خط حمله تیم است، برزیلی‌های دیگری مانند جوسوئه و سیسه‌رو هم در خط میانی این تیم بازی می‌کنند و با همکاری آنها و همچنین ماریو ماندزوکیچ، وولفسبورگ می‌تواند در ادامه فصل به نتایج بهتری برسد. این که چرا دونگا سرمربی تیم ملی برزیل در جام‌جهانی امسال از دیه‌گو در این رقابت‌ها استفاده نکرد، با توجه به برخی سلایق خاص او آن قدرها هم اسباب تعجب نشد، اما مک لارن عاقل‌تر از آن است که همان نحوه برخورد را با دیه‌گو در جمع گرگ‌ها داشته باشد. این که ترکیب موردنظر سرمربی ناکام سابق تیم‌ملی انگلیس و هدایتگر پیشین میدلزبرو چه موقع جواب خواهد داد و وولفسبورگ چه زمانی مانند دوره کوتاه اما بسیار موفق مربیگری فلیکس ماگات در این تیم متبلور خواهد شد،‌ مساله‌ای است که باید صبر کرد و دید. قدر مسلم این که مک لارن ابتدا باید مشکل خودش را حل کند و با وولفسبورگ هماهنگ شود و نتایج ضعیف اولیه این تیم در این فصل را جبران کند و خودش را از زیر باران انتقادات وارده به وی رهایی بخشد. شاید در آن صورت مشکل دیه‌گو نیز به خودی خود رفع شود و او جای پایش را در این تیم بدست بیاورد و همانی شود که در توان و ظرفیت او هست و آن، یکی از 20 فوتبالیست اول دنیاست.

منبع: ‌خبرگزاری آلمان / مترجم: وصال روحانی