نگرانی از ادامه اعتراضات در الجزایر

بعد از ناکامی آموزش و پرورش در ایجاد توافق بین این وزارتخانه و اتحادیه‌ها، اتحادیه آموزش و پرورش اعتصاب‌های بزرگی را از سال 2003 به راه انداخت زیرا قبل از آن‌که مجلس دستور توقف اعتصاب‌ها را صادر کند، نیم‌میلیون معلم برای چند هفته تعلیق شده بودند.

وزارت آموزش و پرورش معلمان را تهدید کرد که اگر دست از اعتصاب بر ندارند آنها را تعویض خواهد نمود و تعدادی از آنها را برای تسویه حساب و رسیدگی به پرونده‌شان احضارکرد.

مزیان مریان، رئیس اتحادیه آموزش و پرورش می‌گوید: خواست اصلی اتحادیه‌ها بازگرداندن قدرت خرید به مردم و برقراری عدالت اجتماعی است. وی در گفتگو با سایت الجزیره گفت: آیا این عدالت است که مزد روزانه یک نماینده برابر با مزد یک ماه یک کارگر باشد؟

وی بر اساس تحلیل شخصی خود احتمال تکرار انقلابی شبیه انقلاب 1988 الجزایر را ممکن می‌داند و می‌گوید:‌ علت انقلاب قرن پیش نارضایتی مردم از گرانی و فضای بسته سیاسی و ممنوع بودن فعالیت اتحادیه‌ها بود.

وی در ادامه می‌افزاید: مسوولان نرخ مواد اولیه را در سال‌های 2008 و 2009 ثابت نگهداشتند تا از انقلابی شبیه انقلاب 1988 جلوگیری کنند، اما سقوط قیمت نفت در بازارهای جهانی عامل موثر در شکل‌گیری دوباره این اعتراضات شده است.

اما اعتصاب‌ها فقط به اتحادیه‌ها محدود نمی‌شود، زیرا اعتراضات مردمی متعددی شکل گرفته است که برخی از عوامل آن بحران مسکن و بالا بودن نرخ مواد اولیه آن است و این موارد باعث شد تا ساکنان مناطق دیار شمس، زعاطشه و السمار در پایتخت و دیگر شهر ستان‌ها به خاطر اوضاع سختی که گریبانگیرشان شده ناراضی باشند.

میلود شرفی، سخنگوی رسمی انجمن ملی دموکراتیک با بیان این‌که دولت هرگز به خواسته‌های اصلی مردم پشت نکرده است به الجزیره گفت: دولت راه مذاکره با اتحادیه کل کارگران الجزایر وسایر اتحادیه‌های دیگر را باز گذاشته است. همچنین دولت درحال اجرای برنامه‌های رئیس‌جمهور از جمله در بخش متعلق به ساخت یک میلیون خانه است. شرفی که حزبش متحد ریاست جمهوری است تکرار انقلابی شبیه گذشته را بعید می‌داند و می‌گوید این مرحله از تاریخ الجزایر سپری شده است و دیگر باز نمی‌گردد. ما باید بر پیشرفت و فراهم کردن نیازهای مردم تمرکز کنیم. عابد شارف هم تکرار چنین انقلابی را بعید می‌داند. این کارشناس می‌گوید. اعتراضات مساله جدیدی نیست و این ماجرا از 20 سال پیش وجود داشته است.

بنا به گفته او، این اعتراضات برای مردم وسیله‌ای است تا بعد از شکست نهادهای معتبر و قانونی، باب مذاکره بین دولت و مردم را بگشایند و خواسته‌های خود را مطرح کنند. وی به سایت الجزیره گفت:‌ هیچ قیامی بجز آن‌که دولت بخواهد رخ نمی‌دهد. هر قیامی به شرایط اجتماعی خاصی نیاز دارد. هرچند این شرایط در الجزایر وجود دارد، یعنی زمینه‌های بروز یک انقلاب فراهم آورده است اما جامعه نمی‌تواند همپای چنین انقلابی حرکت کند زیرا دیگراز پا افتاده است. درحال حاضر کمتر نهادی پیدا می‌شود که با این حرکت هماهنگی کند یا آن را تقویت نماید. چنین شرایطی درحال حاضر وجود ندارد.

منبع‌: ‌الجزیره ‌/‌ مترجم:‌ فرزانه کرمی