فناوری هسته ای و تعهدات دوجانبه
اکنون با امضای مقدماتی پروتکل الحاقی از سوی نماینده ایران در آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، کشورمان عملا در چارچوب ساز و کارهای پیش بینی شده در پروتکل مزبور که تعهدات متفاوتی از کشورهای پذیرنده این پروتکل طلب می کند ، قرار می گیرد.
در واقع قدرت مانور کشورمان برای طلب کردن تعهدات پیش بینی شده در متن معاهده NPT بسیار فراخ تر و وسیع تر از مطالباتی است که از 3 کشور اروپایی درخواست کرده است.
به عبارت دیگر، چنانچه برای اجرای تعهدات اخذ شده انگلیس ، فرانسه و آلمان هیچگونه ضمانت اجرایی وجود نداشته باشد ، اقدام آژانس بین المللی انرژی هسته ای برای انجام تعهدات خود در قبال کشورهای پذیرنده معاهده و پروتکل الحاقی ، الزامی و غیرقابل چشم پوشی است.
به همین دلیل ، به نظر می رسد ، ثقل دیپلماسی ایران در خصوص پروتکل الحاقی ، اساسا بایستی حول انجام تعهدات رسمی و شناخته شده آژانس بین المللی انرژی هسته ای ، متمرکز شود ; زیرا همچنان که گفته شد ، این نهاد معتبر بین المللی وظیفه تردیدناپذیری در قبال کشورهای امضاکننده پروتکل الحاقی در زمینه فراهم کردن بسترهای مناسب بهره گیری از فناوری های هسته ای در راه مصارف و استفاده های صلح آمیز ، بر دوش دارد.
از این روز ، روزهای آتی یعنی از زمانی که فرآیند اجرای مفاد پروتکل الحاقی آغاز شود و بازدیدها و بازرسی های سرزده و ناگهانی از سوی تیمهای اعزامی آژانس مزبور از سایتها و اماکن مورد نظر شروع شود ، میزان پایبندی مقامات آژانس و بویژه شورای داوری به انجام تعهدات مقابل روشن خواهد شد.
بی شک انجام چنین تعهداتی ، کشورهای امضاکننده پروتکل (از جمله ایران) را تشویق به ادامه همکاری های سازنده به منظور جلوگیری از تکثیر سلاح های هسته ای در عرصه جهانی و یا منطقه ای ، خواهد کرد.
اما ، استنکاف آژانس از انجام تعهدات خود که ممکن است به دلایل متعدد و از جمله فشارهای واشنگتن انجام شود ، قطعا باید واکنش کشورمان را برانگیزد و فورا به چنین همکاری های یکجانبه و تحمیلی و غیرمنصفانه پایان دهد.
زیرا بنیاد چنین همکاری ، اعتماد دوجانبه است و طفره رفتن آژانس از انجام تعهدات رسمی اش ، با فروپاشی این اعتماد توام خواهد بود.
یوسف غروی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
