نمایش تهاجمی بایرن در برابر بازی حساب شده اینتر

2 تیم نه‌تنها پیشینه‌ای غنی و پرافتخار دارند بلکه از دو مربی کلاسیک و صاحب‌سبک نیز بهره می‌برند. لوئیس فان گال 59 ساله و هلندی از بایرن و خوزه مورینیوی 47ساله و پرتغالی از اینتر مردانی هستند که با اندیشه‌های خود سرنوشت این مسابقه را رقم می‌زنند.

بایرن در جستجوی پنجمین قهرمانی خود در این پیکارها و البته اولین عنوانش بعد از سال 2001 به این سو است. مدت دوری اینترمیلان از افتخار در این جام بسیار فراتر از این می‌رود. آبی و سیاه‌های شهر میلان برای اولین بار است که در 38 سال اخیر فینالیست می‌شوند و از آخرین قهرمانی‌شان 45 سال می‌گذرد. اینتر بیشتر از دو مرتبه قهرمان نشده که متوالی بوده و در سال‌های 1964 و 65 حاصل آمده است.

بایرن ظاهرا در حذف تیم‌های ایتالیایی در فصل جاری تخصص پیدا کرده است زیرا در مرحله گروهی یوونتوس و در شروع مرحله حذفی فیورنتینا را از صحنه خارج نمود. اینتر هم در نقطه مقابل چلسی نایب‌قهرمان 2008 و بارسلونا قهرمان فصل 2009 را در مراحل یک‌هشتم و نیمه‌نهایی حذف کرده است.

پیشینه روابط مربیان دو تیم نیز بر جذابیت دیدار شنبه‌شب آنها می‌افزاید. در سال‌های 1997 تا 2000 که فان گال سرمربی بارسا بود، مورینیو را به عنوان دستیار در کنار خود داشت. این پرتغالی جاه‌طلب کارش را در نوکمپ از 1996 تحت عنوان مترجم و دستیار بابی رابسون سرمربی وقت بارسا شروع کرده بود.

هر دو مربی پیشینه فتح جام قهرمانان را دارند. فان‌گال در سال 1995 با آژاکس هلند اول شد و مورینیو به سال 2004 پورتو پرتغال را قهرمان کرد. هر دو می‌کوشند به معدود مربیانی بپیوندند که دو تیم متفاوت را در این پیکارها به رتبه نخست رسانده‌اند. این کار تا به حال فقط از ارنست هاپل اتریشی و اوتمار هیتسفلد سوئیسی سرزده است. هاپل در سال 1970 با فاینورد و به سال 1983 با هامبورگ قهرمان شد و این یک فاصله زمانی 13 ساله را نشان می‌دهد.

بنابراین اگر بایرن شنبه‌شب برنده شود با احتساب 15سال فاصله زمانی بین قهرمانی‌های اول و دوم فان‌گال، وی رکورد 13 سال فاصله هاپل را (که دیگر در قید حیات نیست)‌ در این زمینه خواهد شکست.

بایرن تا به حال 7 بار فینالیست این پیکارها شده و 4 مرتبه به قهرمانی دست یافته است. این تیم ابتدا در سال‌های 1974 تا 76 در سه نوبت متوالی قهرمان اروپا شد و در بازی‌های فینال به ترتیب اتلتیکو مادرید اسپانیا را صفرـ 4، لیدز انگلیس را صفر ـ 2 و سن‌اتی‌ین فرانسه را صفر ـ یک شکست داد. بایرن سپس 3 فینال سال‌های 1982، 87 و 99 را به استون ویلا انگلیس، پورتو پرتغال و منچستریونایتد انگلیس واگذار کرد که فینال سال 99 یکی از دراماتیک‌‌ترین دیدارهای نهایی تاریخ این پیکارها خوانده شده است. بایرن در سال 2001 با پیروزی در ضربات پنالتی بر والنسیا اسپانیا جبران مافات و چهارمین قهرمانی‌اش را کسب کرد.

در دیگر سو اینتر شنبه‌شب پنجمین فینالش را تجربه خواهد کرد و حاصل چهارمرتبه قبلی دو قهرمانی و دو نایب‌قهرمانی بوده است. اینتر با هدایت «هله‌نیو هره‌را»ی معروف و سیستم مافوق دفاعی این مربی موسوم به کاتاناچیو در فینال سال‌های 1964 و 65 در شهرهای وین و میلان با نتایج یک ـ 3 بر رئال مادرید و صفر ـ یک بر بنفیکا چیره شد. با این وجود نراتزوری فینال سال 1967 را یک ـ 2 به سلتیک اسکاتلند واگذار کرد و به سال 1972 نیز در فینال صفر ـ 2 به آژاکس قدرت برتر وقت قاره از هلند باخت. اگر اینتر در فینال امسال بر بایرن چیره شود، با کسب سومین قهرمانی‌اش با تعداد قهرمانی‌های منچستر یونایتد و بارسلونا مساوی خواهد کرد، اما آژاکس و بایرن با 4 قهرمانی، پر افتخارتر از این تیم هستند.

فاتح فینال امسال کیست؟‌ حتی همه توضیحات و سوابق فوق هم جوابی روشن را به این سوال نمی‌دهد.

بازی باز و نمایش تهاجمی بایرن مونیخ که محصول افکار سرمربی پیر اما مدرن هلندی آن است روبه‌روی سد محکمی قرار گرفته است که پایه‌گذار آن سرمربی باهوش و پرتغالی اینتر است و پیشتر در برابر تیم‌های تهاجمی دیگری مثل چلسی و بارسلونا به موفقیت رسیده و مایه پیروزی شده است. بایرن ستاره‌های تهاجمی فوق‌العاده‌ای مثل روبن، مولر، اولیچ، فرانیچ، کلوزه و گومز دارد و حتی شواین اشتایگر هافبک راست و فان بویتن مدافع وسط بلژیکی بایرن هم در هجوم‌های خود به سمت دروازه رقبا قدرت گلزنی دارند و پیروزی قاطع صفر ـ 4 بر وردربرمن در فینال اخیر جام حذفی آلمان که 25 اردیبهشت حاصل آمد، جدیدترین و قاطع‌ترین سند در این مورد بود و با این که فرانک ریبه‌ری که در آن شب در بازی بایرن مشارکت داشت و خوب هم کارکرد به سبب 3 جلسه محرومیت مقرر برای وی از جانب یوفا در فینال لیگ قهرمانان غایب خواهد بود، اما اگر مسابقه بایرن ـ برمن و تعدادی دیگر از بازی‌های این فصل تیم آلمانی را مبنا بگذاریم، این تیم بدون ریبه‌ری هم بارها به خواسته خود رسیده و شاید در برنابئو نیز چنین شود. از طرف دیگر اینتر هم در فینال یک بازیکن محروم و غایب دارد. او تیاگو موتا هافبک برزیلی این تیم است و سرمربی اینتر باید درباره نوع استفاده از ماریو بالوتلی مهاجم دردسرساز اما موثر تیم خود نیز تصمیم‌گیری کند. قدر مسلم این که این دیدار تا حدی پای نهادن به عرصه‌‌های ناشناخته و دشوار برای نراتزوری است. با این حال در زمان تقابل اینتر با بارسلونا در مرحله نیمه پایانی نیز احتمالات و خطرهایی از این دست ـ و حتی شدیدتر از آن ـ تیم ایتالیایی را تهدید می‌کرد و مورینیو با طرح‌های حساب شده‌اش کاری کرد که لیونل مسی و ژاوی هرناندز دو مهره ظاهرا غیرقابل مهار تیم اسپانیایی و همچنین دنی الوز، ابراهیموویچ، بوسکتز و پدرو رودریگز کمرنگ شدند و اینتر مجوز صعود را گرفت. بی‌شک بایرن را به‌رغم تمامی بازی‌‌های فوق‌العاده ماه‌های اخیرش، به سختی بتوان از بارسا بهتر دانست.

با این حال این مسابقه‌ای غیرقابل پیش‌بینی و هر نتیجه‌ای در آن متصور است و انگیزه‌های هر دو تیم و مربیان آنها هم در سطحی بالاست. هر دو تیم در هفته‌‌های اخیر در کشور خود به Double نائل آمده‌اند، یعنی هم لیگ کشور خود را برده و هم جام حذفی را فتح کرده‌اند و می‌خواهند با 3 جامی شدن و قهرمانی در اروپا فصل فراموش نشدنی خود را رویایی‌تر کنند.