عقب‌نشینی و فرار به جلوی قطبی

قبول داریم که امروز فوتبال آسیا پیشرفت زیادی کرده و بویژه با حضور ژاپن، کره‌جنوبی و استرالیا، کار ایران برای قهرمانی در جام ملت‌ها بسیار سخت است، اما به هر حال بایستی با رویکرد قهرمانی به جلو قدم برداشت و با تکیه بر استعدادهای سرشار فوتبال ایران، زمینه تشکیل تیمی منسجم و قدرتمند را فراهم ساخت. وقتی قطبی می‌گوید تلاش خواهد کرد بهترین عملکرد را با تیم ملی ارائه دهد، این حرف او نسبی است و به‌طور طبیعی عملکردی که از نظر وی عالی خواهد بود، ممکن است از دریچه نگاه دیگر مربیان و کارشناسان «خوب، متوسط و ضعیف» قلمداد شود. باید از قطبی پرسید چطور آن موقع که برای هدایت تیم ملی در چارچوب 3 بازی باقی‌مانده جهت راهیابی به جام جهانی حکم گرفت، با قدرت و اطمینانی خاص از صعود ایران به جام جهانی حرف می‌زد، اما امروز حتی قول قبلی‌اش برای قهرمانی در جام ملت‌ها را به‌دست فراموشی سپرده و سطح انتظارها از تیم ملی فوتبال ایران را پایین می‌آورد؟ آیا چون اختلافات فروکش کرده در فدراسیون، قرعه معادلات به نفع او چرخیده و مسوولان این اطمینان را به وی داده‌اند که تا پایان جام ملت‌ها سرمربی تیم ملی خواهد بود، باید از ایده‌ها و وعده‌های داده شده عقب نشسته و راه فرار به جلو را برای خود محفوظ نگه دارد؟ بی گمان باید برای تیم ملی فوتبال ایران افکاری بزرگ در سر داشت و تیم را برای قهرمانی آماده کرد. مقدمه این کار نیز به سرمربی تیم و مجموعه تصمیم‌گیران فوتبال برمی‌گردد که تیم را طوری آماده و تجهیز کنند که با محاسبات لازم و استراتژی خاص، برای قهرمانی خیز بردارد. چه در غیر این صورت کاستن از سطح توقعات، نوعی بی‌میلی را در نزد دوستداران فوتبال ملی دامن می‌زند که تبعات خوبی را به همراه نخواهد داشت.

حجت‌اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش