ابومسلم قربانی کورس قرمزها می‌شود؟

هرچند 2 مدعی جدی قهرمانی یعنی سپاهان و ذوب‌آهن به دلیل حضور در لیگ آسیایی، جنگ قدرت خود را روز دوشنبه پیگیری خواهند کرد، ولی دیدارهای فردا هم سرشار از هیجان و حساسیت است. از یک سو پرسپولیس و استیل‌آذین در ادامه کورس برای سوم شدن و کسب سهمیه فصل آینده لیگ قهرمانان آسیا به میدان می‌روند و از سوی دیگر اغلب تیم‌های فانوس به دست فردا بازی دارند تا یک گام دیگر به تعیین سرنوشت خود نزدیک شوند. در عین حال با وجود اوضاع وخیم 2 تیم ابومسلم و استقلال اهواز هنوز آنها هم به طور کامل از بقا در لیگ برتر ناامید نشده‌اند تا جذابیت و هیجان 6 بازی فردا کاملا حفظ شود. رویارویی 4 تیم در خطر سقوط با یکدیگر یعنی فولاد با پاس همدان و ملوان با استقلال اهواز می‌تواند بسیاری از معادلات پایین جدول را حل کند، ضمن این که شکست احتمالی ابومسلم در خانه استیل‌آذین متمول هم به احتمال زیاد باعث سروده شدن غزل خداحافظی این تیم مشهدی با لیگ برتر خواهد شد؛ تیمی که در 9 دوره قبلی پای ثابت لیگ برتر بود، اما گویا نمی‌تواند دوری تیم همشهری خود یعنی پیام را تحمل کند و امسال با تمام توان گام در راه فصل گذشته پیام گذاشته تا مسیر لیگ یک را برای خود هموار کند.

رقابت برای بقا در لیگ برتر آنقدر فشرده و امتیازات تیم‌های پایین جدولی آنقدر به یکدیگر نزدیک شده است که حتی پیکان رده هشتمی با 40 امتیاز هم نمی‌تواند از بابت بقا در لیگ برتر خیال راحتی داشته باشد، هرچند که با توجه به تعدد تیم‌های پایین دست و بازی‌های رودرروی آنها احتمال سقوط پیکان ناچیز است، ولی به هر حال از لحاظ ریاضی چنین موردی کاملا منتفی نیست بویژه این که شاگردان حمید درخشان این روزها اوضاع خوبی دارند و با درخشش مارسلوی برزیلی در خط حمله حتی موفق شدند ذوب‌آهن مدعی را در اصفهان متوقف کنند اما اوضاع برای شاهین بوشهر بسیار وخیم‌تر است. شاگردان محمود یاوری به رغم پیروزی 3 ـ یک هفته گذشته مقابل راه‌آهن هنوز با 33 امتیاز در رده شانزدهم جدول هستند و اگر نتوانند جایگاه خود را در جدول ارتقا دهند، باید در پایان همان اولین فصل حضور در لیگ برتر، چمدان خود را به مقصد دسته اول ببندند. البته جناب سرهنگ کهنه‌کار فوتبال ایران، آمار خوبی در حفظ تیم‌های تحت هدایت خود در لیگ برتر دارد و مسلما تمام دانش و تجربه خود را به کار خواهد بست تا لکه سیاه سقوط در پرونده مربیگری‌اش به ثبت نرسد. یاوری برای این که نظم و انضباط را در تیم پایین جدولی خود حفظ کند، برخورد قاطعی با اعتراض محمد ناصر شکرون عراقی به تعویضش نشان داد و همین باعث شده که بقیه حساب کار دستشان بیاید، ولی ماندن در لیگ برتر جدا از حفظ نظم به فاکتورهای دیگری هم نیاز دارد و باید دید که آیا بوشهری‌ها این فاکتورها را دارند یا نه؟

بازی رفت: 5‌/‌8‌/‌88 ورزشگاه شهید بهشتی بوشهر ـ تماشاگر: 15 هزار نفر

شاهین بوشهر صفر - پیکان صفر

پرسپولیس به نقطه جوش رسید. قرمزهای تهرانی که برای حفظ جایگاه سومی خود در دیدارهای لیگ برتر کار دشواری پیش‌رو دارند، فردا باید در دیگ جوشان تبریز رودرروی پرتماشاگرترین تیم این فصل یعنی تراکتورسازی قرار گیرند. هواداران تبریزی که هنوز از بابت SMS برنامه نود درباره پرطرفدارترین تیم ایران، خرده‌حسابی با پرسپولیس دارند، مسلما فردا به تلافی برخاسته و حسابی از تیم شهر خود حمایت خواهند کرد. البته سکوهای سرخ‌رنگ ورزشگاه یادگار امام می‌تواند کمی باعث عادت پرسپولیسی‌ها به جو ورزشگاه شود؛ ولی به هر حال فریادهای این تماشاگران چیزی نیست که هر تیمی بتواند براحتی با‌ آن کنار بیاید. در عین حال تراکتورسازی در پی تصمیم خروج از زمین در دیدار مقابل ابومسلم و 3ـ صفر شدن نتیجه آن مسابقه، روزهای پرحاشیه و پرالتهابی را گذرانده و حتی انگ‌ تبانی را متحمل شده، به‌رغم این که شانس چندانی برای کسب سهمیه آسیایی فصل آینده ندارد؛ اما به هر حال در صورت کسب امتیاز در این میدان، جدا از تاثیرگذاری در کسب سهمیه آسیایی دیگر تیم‌ها، می‌تواند حاشیه‌های اخیر را به فراموشی سپرده و انتقام شکست دور رفت را هم بگیرد. مسلما پرسپولیس فردا در غیاب شیث رضایی مصدوم، فشار زیادی را در تبریز متحمل خواهد شد؛ اما خارج شدن با دست پر از این فشار می‌تواند برای روزهای آینده و بویژه جام حذفی، وزنه روحی مناسبی برای قرمزهای پرطرفدار پایتخت باشد.

بازی رفت: 4/8/88 ـ ورزشگاه آزادی تهران ـ تماشاگر: 60 هزار نفر

پرسپولیس 2 (مجتبی زارعی 66، هوار ملامحمد 85)‌ - تراکتورسازی یک (فرهاد خیرخواه 3+90)‌

ملوان 37 امتیازی که در رده دهم جدول رده‌بندی قرار دارد، به خاطر فاصله 4 امتیازی‌اش از منطقه سقوط، هنوز خیال آسوده‌ای ندارد و برای رسیدن به ساحل آرامش نیاز دارد تا حتما چند امتیاز دیگر طی هفته‌های باقیمانده کسب کند، ولی اوضاع برای آبی‌های اهوازی خیلی بدتر از این است؛ تیمی که آمار تغییر مربیان این فصلش دیگر از حساب خارج شده است و هم‌اکنون با کسب 28 امتیاز از 30 مسابقه در رتبه نازل هفدهم قرار گرفته است و در حال حاضر برای خروج از منطقه خطر دچار کمبود 6 امتیازی است. برای استقلال اهواز که از لیگ دوم حرفه‌ای به صورت مستمر در سطح اول فوتبال ایرانی حضور داشته ناقوس خطر با بلندترین صدای ممکن در حال نواختن است و به جرات می‌توان گفت که فقط یک معجزه می‌تواند تیم تحت هدایت علی فیروزی را همچنان در لیگ برتر حفظ کند و کار سخت‌تر و ماموریت ناممکن خواهد شد، اگر قوی سپید خزر عزم جدی برای جبران شکست دور رفت هم داشته باشد. برای ملوان، پیروزی در این مسابقه یعنی به مقصد رسیدن و آرامش برای بقا در لیگ برتر، اما فرهاد پورغلامی در اولین دوره سرمربیگری‌اش باید به این نکته توجه ویژه‌ای داشته باشد که تیم‌های پاکباخته معمولا خطرناک‌تر از بقیه هستند و همین استقلال اهواز که مثل ابومسلم هیچ چیزی برای از دست دادن ندارد، شاید با یک بازی انتحاری اولین بازی خانگی پس از تعطیلات نوروزی را به کام ملوان و هوادارانش زهر کند. اولین بازی بعد از سالگرد درگذشت سیروس قایقران حداقل به احترام روح کاپیتان اسبق ملوان هم که شده نباید با ناکامی قوی سپید خزر همراه باشد.

بازی رفت: 5/8/88 ـ ورزشگاه تختی اهواز ـ
تماشاگر: یک هزار نفر

استقلال اهواز 2 (عبدالهادی خنیفر 37، مهدی دغاغله 68)‌ - ملوان صفر

با حضور مجید جلالی در نقش سرمربی فولاد و علی‌اصغر مدیرروستا در قالب سرمربی پاس همدان، هر دو تیم اوضاع بهتری پیدا کرده و از آن حالت اسفبار شروع لیگ نهم خارج شدند، ولی تمام پیشرفت آنها باعث نشده که بتوانند از خطر سقوط فرار کنند، چرا که پاس همدان فقط 3 و فولاد هم تنها یک امتیاز با منطقه خطر جدول رده‌بندی فاصله دارند و با توجه به نتایجی که معمولا تیم‌های پایین جدولی در هفته‌های آخر می‌گیرند، 2 نماینده خوزستان و همدان بشدت احساس خطر می‌کنند. البته فولاد که در این مسابقه میزبان است، یک انگیزه مضاعف در جهت گرفتن انتقام شکست 3 ـ یک دور رفت را هم دارد، اما حتما شما با ما هم‌عقیده‌اید که ماندن در جدول رده‌بندی و حفظ جایگاه در لیگ برتر دهم فعلا از هر انگیزه‌ای مهم‌تر است. بی‌تردید هر دو تیم در مقام مقایسه نفرات خود با برخی از تیم‌های بالاسرشان، وضعیت بهتری دارند، اما به هر حال شروع بد لیگ نهم با هدایت لوکا بوناچیچ (فولاد)‌ و علیرضا منصوریان (پاس)‌ باعث شده که آنها هنوز در وضعیت خطرناکی بمانند. به طور مشخص با حضور مجید جلالی، تیم فولاد از لحاظ تاکتیکی یک گام جلوتر از رقیب همدانی است، ولی در نقطه مقابل پاسی‌ها با حضور مهاجمان تند و تیز و مدافعان میانی مستحکم خود در این مسابقه ابتدا به گل نخوردن و بعد گل زدن با ضد حمله فکر خواهند کرد و این مساله می‌تواند یک پاتک جدی برای آقا مجید باشد، چون جلالی ثابت کرده حداقل در تیم فولاد اهل حملات پرتعداد و پردامنه نیست و نوع اقتصادی حملات بویژه ضدحملات سرعتی را بیشتر دوست دارد.

بازی رفت: 5/8/88 ـ ورزشگاه قدس همدان ـ تماشاگر: 3500 نفر

پاس همدان 3 (روزبه شاه علی‌دوست 29، ایوب والی ـ مدافع فولاد 44، هادی اصغری 71)‌ - فولاد یک (امیر خدامرادی 85)‌

صبای قم در لیگ برتر نه شانسی برای صعود به یکی از رتبه‌های سه‌گانه بالای جدول دارد و نه خطری جدی از بابت سقوط این تیم را تهدید می‌کند و به همین دلیل می‌توان گفت که مهمانی فردا برای شاگردان رسول کربکندی حساسیت ویژه‌ای ندارد، ولی سفید و مشکی‌پوشان قمی که روز جمعه هفته آینده دیدار سرنوشت سازی در مرحله نیمه‌نهایی جام حذفی و در ورزشگاه آزادی برابر پرسپولیس خواهند داشت، جدا از جنبه تدارکاتی این دیدار برای جام حذفی می‌خواهند یکی از ارکان فوتبال پاک باشند و مشارکت سالمی در رسیدن حق به حقدار داشته باشند، چون تیم میزبان یعنی مقاومت سپاسی به رغم 4 امتیازی که با محمد احمدزاده طی 3 بازی اخیر گرفته و در مکان دوازدهم جدول ایستاده، فقط 3 امتیاز با منطقه خطر و مکان شانزدهم جدول فاصله دارد و مسلما نتایج آینده مقاومت در سرنوشت پایانی لیگ حائز اهمیت فراوان خواهد بود. البته قمی‌ها در کنار همه این مسائل می‌توانند انگیزه جبران شکست خانگی دور رفت را هم داشته باشند، اما در مقابل به نظر می‌رسد انگیزه کاکوها برای حفظ خود در لیگ برتر به مراتب پررنگ‌تر از انگیزه‌های تیم میزبان باشد. از سرمربیان دور رفت 2 تیم یعنی داوود مهابادی در مقاومت و محمدحسین ضیایی در صبا دیگر اثری دیده نمی‌شود و حالا 2 مربی با تجربه‌تر غیربومی یعنی محمد احمدزاده گیلانی روی نیمکت تیم شیرازی و رسول کربکندی اصفهانی روی نیمکت تیم قمی با یکدیگر به شطرنج افکار خود مشغول خواهند شد؛ شطرنجی که در آن محمد احمدزاده بسیار بیشتر از همتای خود نیاز به پیروزی را حس می‌کند.

بازی رفت: 5‌/‌8‌/‌88 ـ ورزشگاه یادگار امام قم ـ تماشاگر: 3 هزار نفر

صبای قم یک (داود حقی 28 ـ پنالتی) - مقاومت
سپاسی 2 (محمد ایران‌پوریان 48 و 81)

برای استیل آذین که به رغم شایستگی‌های غیرقابل انکارش نتوانست در جام حذفی صاحب موفقیت شود و با شکست برابر ذوب‌آهن در ضربات پنالتی، شانس رسیدن به فصل آینده لیگ قهرمانان آسیا را از دست داده، حالا 4 بازی باقیمانده در لیگ برتر ارزشی دوچندان برایش پیدا کرده است، چون قرمزهای تازه وارد لیگ آن هم از نوع پرستاره‌اش فقط 2 امتیاز با سکوی سوم جدول رده‌بندی و کسب سهمیه آسیایی فاصله دارند و این فاصله طی 4 هفته باقیمانده می‌‌تواند برای شاگردان حمید استیلی قابل جبران باشد، اما حریف امروز یعنی سیاه‌جامگان مشهدی هم در نوع خود می‌توانند مهمانان خطرناکی برای استیل آذین باشند. ابومسلم با حضور در پله آخر جدول رده‌بندی در واقع چیزی برای از دست دادن ندارد و فقط می‌آید تا با کسب حداکثر امتیاز در این مسابقه و دیدارهای دیگر و در صورت توقف دیگر تیم‌های پایین جدولی، راه گریزی از سرنوشت تلخ سقوط به دسته پایین‌تر پیدا کند.

ابومسلم که هفته گذشته درعین برتری مقابل تراکتورسازی با خروج این تیم ازمیدان دچار حاشیه‌هایی هم شد، با هدایت علی حنطه خوب می‌داند که مساوی در این مسابقه هم هیچ دردی از این تیم درمان نخواهد کرد و به همین دلیل به احتمال زیاد ضمن برنامه‌ریزی برای مهار ستاره‌های کلیدی تیم میزبان همچون علی کریمی، مهدی مهدوی‌کیا، حسین کعبی و محمد غلامی روی حفره‌های دفاعی استیل‌آذین و دروازه‌بان نه‌چندان مطمئن این تیم برای رسیدن به گل یا گل‌های پیروزی‌بخش زوم خواهدکرد.

بازی رفت: 4‌/‌8‌/‌88 ـ ورزشگاه ثامن‌الائمه مشهد ـ تماشاگر: 4000 نفر

ابومسلم 2 (محمدرضا خرسندنیا 46، سعیدخانی 49 پنالتی) - استیل آذین 2 (علی آذری 19 ، لک‌چیرا 1+90).